Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Wat is een ego?

wat is een ego? En is de omschrijving van "ego" een mening of is dat een feit?

Weet jij het antwoord?

/2500

Dat je alleen maar aan jezelf denky

een ego, je ego is een deel van je karakter. heb je nodig om jezelf staande te houden in de wereld.

dat je denkt dat je zelf helemaal geweldig bent, sommige mensen denken dat nodig te hebben. het is een mening wat jij van jezelf vind.

Ego stamt uit het Latijn en betekent: ik. Voor Ego zijn verschillende omschrijvingen te vinden. bijvoorbeeld een beschrijving van een onjuiste waarneming van wie je bent. Een foutieve en soms opgeblazen identificatie met een zelfbeeld, zelfdefinitie, zelfwaan of zelfgevoel. De inhoud van het Ego is persoonlijk ( en inwisselbaar) Bij de een bepaald door iemands status bij de ander wordt de inhoud van het Ego ingevuld door bezittingen. Verder is het Ego is altijd gericht op het beter willen/moeten zijn dan een ander. en het Ego is op zich niet iets verkeerds, want dan zouden we daar een oordeel over geven.

Er zijn verschillende definities voor het woord ego. Ten eerste komt het woord uit het latijn. In die taal betekent het woord simpelweg "ik". En alle manieren waarop dit woord in deze tijd gebruikt wordt hebben dus met "ik" te maken. In de volksmond wordt soms gezegd dat iemand een ego heeft, als deze persoon nogal vol van zichzelf is. De verdere gebruiken van het woord ego in de loop der jaren hangen eigenlijk allemaal samen met de psychologie. De definitie van het woord ego in de Van Dale zegt ook dat het een psychologisch begrip is met de betekenissen "zelfbewustzijn, zelfgevoel". Bij mijn weten komt het begrijp Ego in de psychologie voor het eerst voor bij Freud, maar kan me heel goed voorstellen dat de oude Griekse filosofen (in vertaalde vorm) dit begrip al hanteerden. Freud onderscheidde in de menselijke psyche drie "niveau's", te weten het Id (het dierlijke deel dat puur op instinct leeft), het Superego (het ideaal beeld dat iemand van zichzelf heeft om naar te streven en zich aan te spiegelen), en het Ego, het realistische tussenniveau dat probeert het Id te beheersen en het Superego te benaderen.

Bronnen:
http://www.vandale.nl/vandale/zoekService....

Het antwoord staat al bij de antwoorden op deze vraag: http://www.goeievraag.nl/vraag/nut-ego.232254#1004221 Ik herhaal: Ego = identificatie met een zelfbeeld, zelf- beoordeling, zelf- waan of zelf-gevoel Dat kan dus negatief zijn of positief. Deze omschrijving is dus een feit. Want het zegt niets over "wat voor ego" iemand heeft. Het gaat dus vooral om een zelfbeeld!! Het is wel nuttig in de huidige maatschappij om een zelfbeeld te hebben dat een beetje klopt met de realiteit. Ik bedoel, als voorbeeld: jij denkt dat je een reuze aardige vlotte meid bent en heel goed in je werk en dus prima. Maar jouw omgeving ziet vooral een op het werk gefocuste en gestresste vrouw, die je maar liever kan vermijden. Dat is mij overkomen. Mijn ego, mijn zelfbeeld, klopte niet met wat anderen zagen. Daar hebben we later wel veel lol om gehad, toen ik mij realiseerde hoe ik over kwam en wie ik was. Toen kon ik dat bijstellen.

Ego is Latijn en betekent ´IK`. In de volksmond, en ook een beetje afhankelijk van in welke kringen je verkeert, wordt het in verschillende betekenissen gebruikt. In de klassieke psychologie betekent het het bewuste, handelende deel van jezelf. Op straat en op het schoolplein echter is het een afkorting van 'egoist´ (iemand die zichzelf centraal stelt, alleen aan zichzelf denkt), danwel een veronderstelde eigenschap / orgaan die iemand die egoïstisch handelt schijnt te moeten hebben (hij heeft een groot ego). De omschrijving 'ego' is uiteraard volledig subjectief, al kan die door een grote groep mensen gedeeld worden - dat maakt het echter nog geen feit. ' Hij is lang' of ' Zij is blond' kan de constatering van een feit zijn. ' Echter : 'Hij is een ego' of ' Zij is aardig' zijn subjectieve meningen. De beweegredenen van mensen zijn bij lange na niet altijd aan de buitenkant af te lezen, en gekleurde brillen hebben ook nogal wat invloed.

Voor zover ik het duidelijk heb voor mezelf is het dit: Je hebt het nodig om je staande te houden in de wereld, maar kunt zelf bepalen in hoeverre je dat gebruikt, voor jezelf of naar anderen toe. Iemand zei het al: Ego is Ik. Je Ego leert je ook met je eigen Ik om te gaan. In mijn ervaring houd het Ego van anderen en die van mezelf, mij een spiegel voor om mijn eigen Ik te leren kennen. Maskers door middel van angsten die je leert ophouden, vallen langzaam af om je echte ik tevoorschijn te laten komen. Als een ui die je laag voor laag afpelt. Dat overkomt een aantal mensen. Veel mensen vinden het ook veilig zich achter het Maskerachtige Ego te blijven verschuilen, waar de angst, hebzucht en jaloezie een grote rol blijft spelen. Het Ego is vaak prestatiegericht, streeft naar perfectionisme, vorm van exhibitionisme, kijk mij eens. Om je vervolgens schuldig te kunnen voelen want wie ben jij nu eigenlijk? Van binnen zijn we allemaal hetzelfde. Ondanks dat je gevoelig bent, je toch moetne staande houden in de maatschappij, is het soms noodzakelijk dominant te zijn, van je af te duwen, een grote mond op te zetten of iemand op zijn plaats te zetten. Anders wordt er over je heen gelopen. Pochen met rijkdom "Kijk mijn mooie auto/computer/huis, etc eens" naar mensen die het minder hebben is ook een vorm van Ego. Met dankbaarheid van je deel vervuld zijn is niks mis mee, maar niet ten koste van anderen. Van jezelf houden is niks mis mee, maar we zijn niet op de wereld gezet om ALLEEN maar van onszelf te houden. De anderen zijn net zo belangrijk. Niet alleen de mooie mensen. Ook de lelijk, dikke, arme en gehandicapten en de ethnische minderheden. Zelf ben je wel belangrijker dan je tot nu toe dacht. Hoe kún je er ook voor een ander zijn, als jij jezelf niet kunt zijn? Zodra je je zelf kunt zijn, kun je er veel meer zijn voor een ander. Ego is maar een woord... Wim Kan "Geen woorden maar daden, Anneke Tanneke Toverheks"( Waarom dat me nu ineens te binnenschiet, lol)

je ego is het streven in je bewustzijn beter te zijn/ worden dan de ander. Alle deelnemers hier op G.V. zijn bezig met hun ego, door de ander te vertellen hoe ze er over denken, beter weten, laten zien dat ze het weten, laten zien hoe slim ze zijn, laten zien welke goede vragen ze stellen, de beloning in punten hier op G.V. versterkt deze drang, door beter te zijn dan de ander, hoi, weer een beste antwoord, weer 10 puntjes!!! Maar juist daardoor, kunnen we verder groeien in onze kennis en dat is weer goed voor ons zelfvertrouwen en dat is weer goed voor ons lichaam zelf. Dus voelen we ons beter. Ons ego is dus onmisbaar in ons leven en zeker niet alleen een slecht ding!

Hoezo? Ik heb helemaal geen ego! Kan ik er iets aan doen dat ik veel weet! Dat is gewoon een goede eigenschap, geen ego! Toegevoegd na 1 minuut: Een voorbeeld is soms beter dan een uitleg ;-)

Ons ego is ons idee wie en wat wij zijn en wie en wat wij geloven te zijn. Ons ego is hoe wij onszelf waarnemen. Onze waarneming bepaalt dus ons ego. Ons ego is ons zelfbeeld waar wij vervolgens aan moeten voldoen. Vaak is dit zelfbeeld onbewust. Hoe wij met ons ego omgaan, en hoe ons ego met ons omgaat, bepaalt in grote mate, hoe gelukkig en succesvol wij zijn. Hoe ons ego werkt, en of wij door het ego worden geleid valt vooral op in moeilijke situaties. De kern is: dat wij ons identificeren met iets dat vergankelijk is. Het leven kan veel rijker worden als wij verder durven en willen kijken dan ons ego. Ons bewustzijn kan ons helpen om minder last van het ego te hebben. En door ons bewustzijn zullen wij ons ego leren loslaten, en meer in vrijheid en liefde leven.

Bronnen:
http://www.gelukmanagement.com/wat-is-het-ego/

Niet 1 mens op de wereld is gelijk aan een ander. De mens die dit typt ben IK, dat is mijn Ego... en deze Ego onderscheidt zich van alle andere ego's op de wereld, door uniek te zijn. Net als alle andere ego's op de wereld uniek zijn. Zie het als een vingerafdruk: niet 1 is gelijk aan een andere op deze wereld.

Freud heeft de term ego bedacht om zijn theorie mee te bouwen. Hoewel hij die psychoanalyse noemt, is dit moeilijk als analyse te zien: echt analyseren doet hij niet. Wat hij wel doet, is de geest opdelen in drie symbolische delen, het ego, superego en het id. Omdat ze symbolisch bedoeld zijn, bestaan ze niet 'echt'. Het belangrijkste is het id of es, wat tegenwoordig het Kind genoemd wordt. Het staat voor de essentie van het leven. Want leven lukt alleen, als de behoefte daartoe vervuld wordt. Die behoeftes zijn adem, drinken, voedsel, kleding, onderdak, seks, veiligheid gezelligheid en zelfontplooiing. Maslow heeft dit verder uitgewerkt. Men weet nu, dat het Kind in ons zelf aangeeft wat het nodig heeft om te groeien. Dat was in vroegere tijden anders, toen dacht men dat dwang nodig was. Maar dwang leidt tot ontwikkelingsstoornissen. Immers het Kind ontrolt zichzelf. Het is een volautomatisch en autonoom proces. De ouder hoeft zich alleen maar invoelend op te stellen en het kind te voeden met wat het nodig heeft. Dit proces leidt uiteindelijk tot het vermogen om rationeel te kunnen nadenken, en te beoordelen. Dat noemt Freud het ego, nu vaak de Volwassene. Het ego kan in recursie terugkijken op zijn ontwikkeling. Dat heet zelfbewustzijn. Het kan beoordelen, of/dat er vroeger behoeftes van het Kind zijn verwaarloosd. Het kan daarom alsnog aan het Kind toestemming geven om te zijn. Dit is een moeilijk en intensief proces. Het superego staat voor socialisatie. Dat is het inbrengen van de cultuur van de omgeving; daaronder sociale omgangsvormen, normen & waarden en taboes. In de tijd van Freud, de Victoriaanse tijd, was het normaal om de natuurlijke seksuele behoefte af te wijzen. In die tijd gingen gegoede dames dan ook naar de dokter vanwege hysterie. Hij behandelde hen dan tot een cataclysme, waarna de dame weer wekenlang geestelijk gezond was. Tegenwoordig weten we, dat de dames door stimulatie van de clitoris gewoon een bevrijdend orgasme kregen. Maar zo zagen de artsen van die tijd dat niet. Voor hen had dit helemaal niets met seksualiteit te maken. In deze cultuur ontdekte Freud de grote onderdrukking van de seksuele behoefte en zag hij ook dat er sociale normen waren die daar tegen in gingen, en dat je dat met verstand kan begrijpen. Zo ontstond zijn theorie met deze termen. Trouwens, zo ontstond ook de vibrator als medisch instrument.

Als je het eenvoudig wil houden dan kan je ego gewoon als het "ik" omschrijven. Het is datgene wat elke individu de kans geeft om zich van de ander te onderscheiden. Het ego is een onzichtbare doch wel degelijk aanwezige energetische impuls of transformerende factor omdat iedereen daardoor afgescheiden zichtbaar is en iedereen zichzelf daardoor als fysieke, unieke eigenheid kan ervaren. Sommigen ervaren het ego als lastig, anderen weten het in balans te houden door het te aanvaarden voor wat het is en ervaren het ego als een wonderlijke manifestatie der natuur... wat het in wezen dus ook is ;-)

Je ego is je zelf - of *ik*- bewustzijn,dat gevormt wordt door je omgeving en je opvoeding en dan ook nog je karakter plus je genetische aanleg. Al deze ingrediénten vormen je zelfbeeld en je opstelling tegenver de andere mensen en de wereld iha om je heen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100