Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

hoe voer je een gesprek?

Dit klinkt misschien als een heel domme vraag, maar voor mij is het een serieuse vraag. Ik heb ooit mijzelf laten testen op mijn IQ en EQ en daar kwam al tijdens de test naar voren dat ik iemand ben die zich laat "interviewen". Vragen + antwoord = over mij. Ik ben mijzelf daar totaal niet van bewust, pas als ik er zelf op let merk ik dat ik zo een gesprek voer.

Nu is dit natuurlijk niet sinds gisteren en heb ik hier al mijn hele leven last van. En heb ook in de tussentijd wel wat truukjes geleerd om niet te laten merken dat ik praten maar lastig vindt. Ik begin dus ook niet vaak uit mezelf een gesprek.

Nu wil ik toch weten, hoe een normaal gesprek in zijn gang gaat. Het maakt mij niet uit of het formeel is of informeel, alhoewel je met informele gesprekkken de hele dag door bezig bent. Dus zal mijn vraag grotendeels gebaseerd zijn op de dagelijkse gesprekken.

Wat moet ik vermijden, en waar kan ik het beste op letten? En hoe voer je een gewoon gesprek, zonder dat het op een interview lijkt?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Luister. Dit is het belangrijkste van elk gesprek. Misschien denk je dat het bij een gesprek alleen om praten gaat, maar een gesprek komt niet van de grond als je alleen maar bezig bent je af te vragen wat je gaat zeggen. Maak een goede indruk. Glimlach, stel open vragen en luister goed. Hou oogcontact en blijf vriendelijk. Probeer erachter te komen waar de interesses van de ander liggen. Stel vragen. Wat zijn zijn of haar hobby's? Wat heeft hij of zij allemaal gedaan? Wat doet hij of zij tegenwoordig? Wat heeft hij of zij vandaag of afgelopen weekend gedaan? Vergeet jezelf. Dale Carnegie [1] heeft ooit gezegd:"Het is gemakkelijker je voor anderen te interesseren dan anderen te overtuigen geïnteresseerd te zijn in jou." Oefen je in actief luisteren. Luisteren is ook: de ander laten merken dat je luistert. Maak oogcontact. Knik. Zeg bijvoorbeeld "Ja", "Ik begrijp het" of "Dat is interessant", om te laten merken dat je oplet, en niet ergens anders bent met je gedachten. Stel verduidelijkende vragen. Als je gesprekspartner zich voor het onderwerp interesseert vraag dan naar zijn/haar mening of gevoel erover. Parafraseer. Vat in je eigen woorden samen wat er gezegd is. Dit schijnt makkelijk te leren te zijn, maar moeilijker in de praktijk te brengen. Een gesprek bestaat afwisselend uit praten en luisteren. Denk na voordat je ergens tegenin gaat. Als een opmerking onbelangrijk is, kun je die beter negeren dan een ruzie te riskeren. Probeer het woord "maar" te vermijden als je het ergens niet mee eens bent. Door dat woord schieten mensen in de verdediging. Als je in plaats van "maar" het woordje "en" gebruikt, zal dat minder het geval zijn. Raak niet in paniek als er een stilte valt. Doet wat er gezegd is je ergens aan denken? Spreek het uit, en voor je het weet gaat het gesprek weer verder. Toegevoegd na 5 minuten: [1] Dale Carnegie was een Am. schrijver. Één van de kernideeën in zijn boeken is dat men het gedrag van andere mensen kan veranderen door zijn eigen gedrag eerst te veranderen.

Bronnen:
http://nl.wikihow.com/een-goed-gesprek-voeren

Dat vergt voornamelijk oefening en ervaring. Ga gewoon dapper door met proberen gesprekken te voeren. Vooral gesprekken over een gezamenlijke interesse zijn vaak leuk. Hou je van schaken? Vraag iemand dan eens of ze wel eens geschaakt hebben? (begin je lekker zelf met het interview... eigenlijk is een gesprek niet zoveel anders dan een heen en weer interview!) Zo niet, dan zeg je: Oh, dat is jammer! Speel je wel eens iets anders?.... Verder, je zou voor jezelf wat vragen kunnen verzamelen over dingen die jij graag zou weten van een ander. Een gesprek begint, en zet voort door middel van interesse. Als jij geinteresseerd bent in iemand, wil je algauw meer weten van diegene, en dan is vragen toch de beste manier! Verder zou je zelf een ervaring kunnen vertellen, van iets wat gelijkaardig is aan wat iemand jou zojuist vertelde in een gesprek. Ook, gesprekken hoeven niet altijd lang te zijn. Begin gewoon kort en simpel met de baliemedewerker van de bibliotheek of supermarkt. Als je je dan ongemakkelijk voelt, ben je zo klaar en kun je weg. Maar je zal zien, met een beetje oefenen, heb jet "het praatje" zo onder de knie! Meestal begin je met: hey, hallo! Hoe istie? Of, Hoi! hoe gaat het vandaag met jou? Of, hey, wat een plensweer zeg! Goed voor de tuinen!! en dan geen gesprek verwachten, maar kijken OF mensen er op in gaan. Op die manier krijg je steeds meer ervaring in praten en luisteren. Allebei onderdelen van een gesprek! Verder kan je nog een boekje uit de bieb halen over gesprekstechnieken als je dat zou willen. Daar staan ook vaak hele nuttige tips in, en meer dan één, zodat je iets kan vinden waar JIJ iets mee kunt! Ik weet hoe moeilijk het is.. ik begon op mijn 32e pas met praten eigenlijk... ik was altijd bang...tot ik dapper genoeg werd, en ik eindelijk ontdekte dat ik praten met mensen LEUK vond! Heel veel succes met babbelen met mensen! :-)

Ter aanvulling op het uitstekende antwoord van Siska, hierboven: stel in een gesprek met mensen zoveel mogelijk open vragen. Dus vragen waarin niet al bij voorbaat een door jouw bedacht antwoord besloten ligt, maar vragen waar de gesprekspartner zelf zijn/haar invulling aan kan geven. Dus niet (voorbeeld): toen voelde je je zeker wel erg rot? Maar: hoe voelde je je toen? Of: wat ging er toen door je heen? Dit geeft ruimte aan een gesprek en zorgt ervoor dat er steeds weer openingen ontstaan waarmee je het gesprek kunt voortzetten.

Er staan al geweldige antwoorden hier, ik kan nauwelijks nog wat toevoegen. Misschien 1 klein ding: in een informeel gesprek zou je eventueel kunnen zeggen dat je je soms wat onhandig voelt in zulke situaties. Veel mensen zullen altijd alle moeite doen hun onvolkomenheden te verbergen, terwijl... als je ze weet en er eerlijk voor uit komt, kan je ook veel sympathie en begrip winnen. Mocht je twijfelen of het gesprek goed gaat, zou je kunnen uitleggen dat het voor jou niet zo makkelijk is. Je zou daar van te voren over kunnen na denken hoe je dat zegt, dat je dat achter de hand hebt, mocht je onzeker worden. Niet te omslachtig, in 1 zin, en dan vervolgens zeg je iets als: maar hoe is het met jou? (mocht het geval zijn dat je je teveel laat interviewen). Hiermee kan je eventueel dingen corrigeren, mocht je bang zijn dat je weer in je oude gewoontes vervalt. Succes!

je voert het best een gesprek wanneer je op gelijkwaardig niveau bent, als je dus niet steeds met kritiek of belerend overkomt. je moet dus de ander niet steeds iets duidelijk willen maken, maar je moet je open opstellen. Wees dus open in je vragen, geen opgeheven vingertje maar een luisterend oor met echte interesse in de ander. Probeer je in te leven in de gedachtengang van je gesprekspartner en respecteer zijn/haar reacties in het antwoord. Vaak kan je zelf beter niet teveel zeggen, want het feit is daar dat veel mensen blij zijn dat er eens iemand is die zich echt voor hen openstelt. Ze kunnen dan eindelijk hun hart eens luchten. Ik vind mensen heel interessant en voer veel gesprekken. Al ken ik iemand niet, ik schijn iets uit te stralen waardoor ze binnen enkele minuten soms hun complete levensverhaal bij me neerleggen. Hun diepste verdriet en zorgen te horen krijg. Aansluitend hoor ik vaak; "Jeetje, wat zal je wel niet denken? Dit heb ik nog nooit met iemand besproken, sorry hoor, dat ik je daarmee lastig val". Het mooiste is dan eigenlijk dat ze zeggen, dat ze in lange tijden niet zo goed met iemand hebben kunnen praten! Dit terwijl ik eigenlijk niets gezegd heb, maar alleen geluisterd heb en af en toe mijn meegevoel heb laten horen en vaak tussendoor vroeg naar het gevoel dat diegene toen had of iets in die geest. Vaak kwam dan een vraag hoe ik zou hebben gereageert of hoe ik dat zou hebben gevoeld en daar gaf ik dan een eerlijk behoedzaam antwoord op, dat soms niet het antwoord was dat diegene wilde horen en soms wel. Gek genoeg wordt een eerlijk antwoord gewaardeerd, ook al is het voor de ander negatief. je behoud dan wel je eigenwaarde en dit wordt door de ander toch meegenomen als zijnde een waardevolle tip en een evtl. oplossing voor hun dilemma. Ik persoonlijk laat dus liever praten en ik laat mezelf niet uithoren over diepste gevoelens. Ik vind dat die niemand iets aangaan en heb maar enkele mensen waar ik die aan kwijt wil. Die mensen heb ik lief, die vertrouw ik en alleen die kennen mij goed genoeg om ze naar waarde te schatten. Echt, het is in een gesprek niet nodig veel aan het woord te zijn om toch een goed gesprek te hebben!

Een gesprek is spreken en luisteren. Als een interactie. Een goed gesprek heeft balans tussen spreken en luisteren. Dus zeg (spreek) wat je wilt zeggen. Laat deze informatie ook 'zakken' bij de ander en geef de ander de gelegenheid om ook te spreken. Dus ratel niet aan 1 stuk door, want dan neem jij alle aandacht.

Lees het boek over geweldloze communicatie (Marshall Rosenberg), lees over het principe van de "Talking stick" dan heb je een goed begin gemaakt. Succes,

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100