Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe ontstaat een schuldgevoel?

In de loop van de tijd merk ik dat ik een schuldgevoel overhoudt als ik iemand met een verzoek afwijs. Terwijl anderen er niet meer mee bezig zijn, want er is altijd een andere oplossing voor hun probleem, blijf ik nog een tijd piekeren. Ikzelf vraag zelden tot nooit hulp, zo ben je groot gebracht. Ik ben voor mezelf wel nagegaan welke gedachtengang hierachter zit teneinde die eerst te veranderen, maar dit gaat zo automatisch ik kom er niet achter.
Zijn er algemene basisgedachten die zorgen voor een schuldgevoel. Hoe kan het daarentegen dat sommige mensen nooit een schuldgevoel hebben (ook als ze de hulp van anderen misbruiken). Sommigen zien dus teveel hoe het met anderen gaat, anderen zien het niet.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wat vervelend voor je, ik herken er wel iets in moet ik eerlijk bekennen en het kan je totaal opvreten die energie. Als eerste ben je tijdens je opvoeding met normen en waarden opgevoed. Je ouders hebben jou geleerd wat wel en niet mag en dit verschild met kind. zo leer je bijvoorbeeld dat je mes en vork moet eten en niet met blote hand. Dat je altijd handen moet wassen na het toilet. Dat je elkaar moet helpen en er voor elkaar moet zijn bijvoorbeeld. Dat je nooit te laat moet komen voor een afspraak en altijd je huiswerk moet maken en ga zo maar door. Later als je volwassen bent kunnen die normen en waarden er nog wel eens inschieten. Je hebt bijvoorbeeld met je vriendin afgesproken maar je verslaapt je.....shit en voelt je enorm schuldig want ze heeft op je zitten wachten en was ongerust terwijl jij niets hebt laten horen. Zij vergeeft je terwijl jij je er dagenlang enorm schuldig en rot over voelt. Dat komt omdat je ouders en jijzelf ook een ideaalplaatje voor je hebben gemaakt en zo wil en moet jij zijn en daar kan jij niet altijd aan voldoen! Als je dus een keer iets doet of zegt wat niet in jou ideaalplaatje past kan je je schuldig voelen omdat jijzelf dit nooit wilde maar het kan door omstandigheden wel eens gebeuren en hoef je je dus niet schuldig te voelen maar zo zit een (gezond) mens in elkaar...die voelt zich schuldig tegenover zichzelf. Bedenk voor jezelf of jij iemand schuldig vind en of dat onvergevelijk is als iemand jou een keer afwijst omdat ze je even niet kunnen helpen of even ergens anders nodig zijn of even zelf probleempjes hebben. Grote kans dat jij begrip voor hun kunt opbrengen en hun verteld dit niet erg te vinden. Dat zullen ze in die situatie dus ook van jou vinden dus toch proberen je niet schuldig te voelen want je zult er (als je goed over jezelf nadenkt) wel een goede reden voor hebben. Je kunt niet altijd alleen voor anderen klaarstaan...jijzelf hebt jezelf ook hard nodig. Mensen die nooit een schuldgevoel hebben, hebben misschien de ladder bij zichzelf niet zo hoog gelegd als jij dat bij jezelf gedaan hebt of kunnen zich niet in een ander verplaatsen...jij hebt dat talent gelukkig wel maar misschien iets teveel!

Het enige wat ik hierover kan zeggen is dat de één gevoeliger is dan de ander.

Het inlevingsvermogen van mensen, is zeer verschillend, en gaat van het ene uiterste in het andere. Dit ligt aan karakter, opvoeding, en omgeving. Daarnaast heb je een geweten, wat gecreeërd wordt vanuit die gegevens. Bij de één is die dus ook heel erg ontwikkeld, bij de ander weer praktisch niet. Ook allemaal onder invloed gevormd van wat ik eerder noemde. Een schuldgevoel ontstaat, door je eigen denkwijze, maar wederom onder invloed van je opvoeding, je karakter en je omgeving, want zo is die gevormd. We gaan er vanuit, dat iedereen een "normaal" schuldgevoel krijgt, wanneer men iets "verkeerds" doet. Als jij zomaar iemand slaat, zonder reden, zou je daar als "normaal" mens een schuldgevoel over krijgen, want je geweten, gaat aan je knagen. Je hebt tenslotte geleerd, dat je dat niet zomaar doet tijdens het vormen van je geweten. Je krijgt vervolgens "spijt" van je daad, en voelt je schuldig. De enige manier om dat dan weer "weg" te krijgen, is om je spijt te betuigen en je excuses aan te bieden, in de hoop dat de persoon je kan vergeven. Zo ontstaat in mijn ogen een schuldgevoel. http://nl.wikipedia.org/wiki/Geweten http://nl.wikipedia.org/wiki/Schuldgevoel

De ene therapeut zegt dat schuldgevoelens voortkomen van het geweten, van wat wij alle­maal moeten, en dat minderwaardigheidsgevoelens verwekt worden door idealen, door wat alle­maal van ons verwacht wordt. Volgens een andere therapeut berust schuldgevoel op de idee dat iemand zelf iets niet had mo­gen doen of anders had moeten doen. Het is een morele emotie, omdat ze in verband wordt gebracht met een maatstaf, een norm van goed en kwaad. Wij me­nen dus iets ver­keerd gedaan te hebben op grond van de idee dat het tegen onze maatstaf ingaat. Het doet er niet toe of die idee waar is of niet. Wat de doorslag geeft is het geloof in zo’n idee.

Bronnen:
http://www.georgeslambrechts.be/spirit/spi...

het is hoe je jezelf bekijkt en hoeveel waarde je hecht aan je eigen belang. hecht je veel belang aan jezelf zal je niet zo snel een schuldgevoel hebben. hecht je meer waarde aan anderen en niet aan jezelf heb je sneller een schuldgevoel. leer dus opkomen voor jezelf, waar jij voor staat. anders loop je jezelf voorbij door het iedereen maar naar zijn zin te maken en jezelf te vergeten. kijk hoe het met jezelf gaat, jij bent net zo belangrijk als de anderen die je afwijst met een verzoek. mensen kunnen hier idd misbruik van maken dus pas hier voor op. ze doen een beroep op je en kom je niet aan tegemoet wijzen ze jou af. meer waarde hechten aan jezelf, je zelfbeeld opvijzelen. dit is de manier om sterker in je schoenen te staan en hiermee om te kunnen gaan zonder dat je een schuldgevoel krijgt. dit kan met hulp als je er zelf niet uitkomt. succes!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100