Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Veranderen mensen van antidepressiva?

Ik ken enkele mensen die antidepressiva slikken. Dat is een tabletje per dag op een vaste tijd. Nu is het zo dat ik mijn vrienden liever zie zonder dan met die medicatie. Het oordeel van mij is strict gevoelsmatig, tenslotte is mijn contact met alle mensen ook gevoelsmatig.
Ik vind dat de vriend ongenuanceerd is geworden in zijn mening over anderen. Niet verrast door leuke dingen. Hoewel hij dat niet zegt merk ik aan hem dat hij intens verdrietig is. Bij een vriendin merk ik hetzelfde, haar zangstem is niet meer hetzelfde , de bewegingen traag of juist niet te stoppen en ze merkt het zelf niet. Ik heb in contact met hen het vreemde gevoel geen contact te hebben.
Ze vinden allebei dat ze de medicijnen nodig hebben maar ik vraag me soms af of het middel niet erger is als de kwaal. Waardoor komt het, dat je de mensen met die medicatie niet meer terugkent, gewoon zoals ze vroeger waren? We hebben toch echt veel gelachen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zelf vind ik het (in de meeste gevallen) belangrijk naast de medicatie ook therapie te volgen zodat je ook daadwerkelijk iets kunt veranderen aan je omstandigheden. Ik ben het eens met voorgaande reacties. Het heeft z'n voor- en nadelen, en degenen die ze slikt kan deze tegen elkaar afwegen. Waar heb ik meer baat bij? Bij de ene AD heb je meer last van afgevlakte emoties dan bij de andere, en bij elk mens is dat weer anders. Maar ook de depressie zelf kan voor afvlakking en ongenuanceerdheid (of desinteresse) leiden, en dan is t moeilijk te zien wat nu waardoor komt. Ik heb erg veel aan de AD. Jaren geslikt. 2 jaar gestopt, toen weer in een diep dal geraakt en weer gaan slikken en nu gaat het weer beter. Maar ik hoor niet van anderen dat ik afgevlakt ben, het werkt op mij juist averechts. Als ik te depri ben (door niet slikken) ga ik zo'n dal in dat ik volkomen apathisch wordt en niks meer voel, en juist nu kan ik weer voelen. Zo kan het ook werken dus. Ik vind overigens wel dat huisartsen te snel AD voorschrijven om er vanaf te zijn en niet doorverwijzen ofzo. Als je t kan oplossen met alleen therapie, doe dat dan. Groeten

Antidepressi helpt alleen als ecgt zeer onder zware depressi zit. En je moet zelf beschouwen als of een overbruging. Zo niet. Dan blijf je gewoon onder druk... Het is niet gewoon kwestie van gebruiken. Je moet zelf ook meewerken.

Ja. Een kort maar duidelijk antwoord. En dat moet ook. Want zij krijgen die medicatie voorgeschreven omdat het zonder niet meer gaat. Dat wordt zorgvuldig voorgeschreven door een huisarts of een specialist. Zo'n medicatie is tijdelijk, als het goed is. Soms langer als het nodig is. En ook wel eens eeuwig als het niet anders kan. Die medicatie verandert gedrag. Dat is ook de bedoeling. Maar er zijn ook bijwerkingen. Vlakheid, bijvoorbeeld. Heel veel zelfs. Maar als de arts vindt dat het nodig is, dan zal de afweging dat de voordelen tegen de nadelen opwegen, zeker zijn gedaan.

Antidepressiva zouden je in positieve zin moeten helpen, maar kunnen ook nadelen hebben. Sommige middelen vlakken AL je emoties af, ook je blije gevoelens dus. Dit heb ik ook gehad en vond ik zeer onprettig. Ik ben daarom overgestapt op een ander middel (onder begeleiding) die deze bijwerking niet heeft. De beschrijving die je geeft van je vriend en vriendin klinkt echter alsof deze niet zozeer last hebben van de bijwerkingen, maar eerder dat ze nog niet uit hun depressie zijn. Praat eens met ze. Gaat het wel echt goed? Alleen medicatie is meestal niet voldoende. Wellicht hebben ze meer hulp nodig in de vorm van therapie of gesprekken. De stap om hulp te zoeken is voor iemand die depressief is erg moeilijk. Dus een steuntje in de rug is waarschijnlijk wel nodig. Misschien dat jij ze hierbij kan helpen. Reken er overigens op dat dat de meeste depressieve mensen ook erg goed zijn in ontkennen en doen alsof er niks aan de hand is. Ze moeten echt over een drempel heen geholpen worden om toe te geven dat ze hulp nodig hebben.

dat is mogelijk ja lig aan welke medicatie ze hebben ,ik heb het zelf gehad zo erg dat ik een muur om mij heen bouwde ik was af gesloten voor ieder gevoel ,sommige mensen die manische depressie zijn hebben heel hun leven een pilletje nodig

Ja je verandert door antidepressiva, dat is ook de bedoeling. Dat jij je vrienden liever zonder ziet is waarschijnlijk omdat ze verandert zijn, voor henzelf zal deze verandering wel positief zijn, bv geen angsten, paniek aanvallen meer,zware neerslachtige gevoelens, dingen die jij niet hebt gezien voordat ze met antidepressiva begonnen maar die er hoogst waarschijnlijk wel waren. Als ze zelf aangeven de medicijnen nodig te hebben, vertrouw daar dan maar op, niemand slikt voor zijn lol pillen. Kort samengevat, jij ziet de veranderingen als negatief, voor je vrienden zullen de veranderingen positief zijn.

Antidepressiva zorgen voor een gevoelsvervlakking, dit houdt dus in dat je pijn/verdriet wat je mss overmeesterd minder diep gaat voelen...maar het geld daarin ook voor andere emoties! Dus daarin zullen mensen zeer zeker veranderen. Er zijn er verschillende op de markt, en deze werking is gegarandeerd, er zijn er echter ook enkele waardoor je, of gaat trillen, of veel bewegen of een droge mond krijgt... Persoonlijk ben ik geen voorstander meer van, ze hebben me geholpen toen ik na het overlijden van mijn moeder door een dal ging, ik ben er toen ook zo spoedig mogelijk meegestopt ONDER begeleiding!!!, omdat inderdaad je visie op de maatschappij, en op jezelf ook veranderd. En sommige mensen zijn nogal huiverig om met hun medicatie te stoppen omdat ze bang zijn dat de verschijnselen van voor die tijd in alle hevigheid weer terugkomen...

Jammer genoeg schijnt het nodig te zijn om ze te slikken, er zit altijd een keerzijde aan medicijnen, ook aan antidepressiva... Soms kun je niet echt innerlijk zien wat of hoe iemand zijn belevingswereld in elkaar steekt, ik denk dat je het beste kan accepteren hoe ze zijn, hoe triest het ook is/kan zijn. Dat het middel erger is dan de kwaal zie jij als buitenstaander, zij zelf zien dat niet, dus er ziet niets anders op dan de momenten koesteren die je had en hebt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100