Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Hoe kom je (het beste) uit een psychose?

Ik ben nu een week thuis van een opname in een psychiatrische inrichting. Was daar opgenomen voor een psychose. 3 maanden geleden ben ik gestopt met blowen en voelde mij super. Niet alleen hierdoor maar op een gegeven moment kwam er een 'switch' in mij op waardoor ik het gevoel had zoveel meer aan te kunnen dan voorheen en alles heel helder en nuchter bekeek. Dit gevoel hield ik minimaal een maand tot 2 maanden vast, waarna het minder werd. Ik ging op kamers wonen i.v.m. de studie. Naarmate de datum naderde dat ik daar ging wonen ging dit gevoel van meer aankunnen en me lekker voelen steeds meer weg. Toen ik er eenmaal woonde sliep ik ineens heel slecht en dit beïnvloedde zo de rest van mijn dagelijkse leven: veer vermoeidheid -> minder levenslust -> minder vermogen om beslissingen te nemen -> nog minder levenslust -> nog minder kunnen slapen enzovoorts. Hier kwamen ook suicidale neigingen bij kijken. Dit aangegeven hebbende bij mijn ouders zijn we naar de dokter gegaan en ben ik dus in de psychiatrische inrichting terecht gekomen. ik had heel sterk het gevoel dat ik erg met m'n verleden overhoop lag, dat ik niet mezelf was en soms dacht 'buiten mezelf te leven'. Zeg maar doen volgens de ene gedachte maar denken volgens de andere gedachte. Nu ben ik weer thuis en het gaat stukken beter, maar nog steeds niet helemaal goed. Kan iemand hier iets mee? Herkent iemand dit? Ik voel me nu ook erg moe overdag. Misschien wat tips of steun van mensen die dit herkennen zou fijn zijn.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is tot nu toe een eenmalige psychose, veel mensen die een eenmalige psychose gehad hebben pakken de draad weer op en komen weer goed in de maatschappij te staan. Je eigen grenzen aanvoelen en herkennen is belangrijk, de meest subtiele veranderingen waarom je verdrietig of boos bent kun je leren herkennen waardoor je gedachten overzichtelijk blijven en dit zich niet emotioneel opstapelt. Misschien is cognitieve therapie of een andere vorm van therapie nuttig voor je aangezien je aangeeft nog last te hebben van het verleden. Ik zou sowieso als vangnet ambulante hulpverlening nemen net zolang tot alles weer echt stabiel is. Misschien neemt de studie ook te veel van je op dit moment. belangrijk is om alles eerlijk onder ogen zien wat energie neemt en wat je werkelijke emotionele draagkracht op dit moment is. ook belangrijk om alles in ogenschouw te nemen wat je energie geeft natuurlijk. In principe kan elk mens een psychose ontwikkelen, als ik een week niet slaap en slecht eet is de kans op een psychose voor mij ook heel groot. belangrijk dus om te kijken wat je kracht geeft en wat geestelijke kracht afneemt. En wanneer je eenmaal energie hebt hier niet te ver in door proberen te slaan (manie) maar gedoseerd met de ups en downs omgaan voor zover dat mogelijk is.

Goed dat je gestopt met blowen, dat kan natuurlijk psychoses bevorderen. Het is echter niet goed om jezelf teveel druk op te leggen. Het klinkt alsof je teveel hooi op je vork nam, teveel in eens willen. Op jezelf wonen, studeren e.d. Dat levert iedereen spanning op. Jij moet daar extra op letten. Ook je ouders zullen je een beetje in de gaten moeten houden. Veel sterkte en doe rustig aan!

Dat is een vrij moeilijke vraag, omdat we ook zouden kunnen zeggen dat 99 procent van de wereldbevolking een psychose heeft en jij niet. Realiteit is voor iedereen anders. Wanneer jouw realiteit echter schadelijk voor jouzelf of anderen wordt, dan is het tijd om er iets aan te veranderen Bedenk een kijk op het leven die jou gelukkig maakt en neem deze voor de waarheid. schrijf hem op. Wanneer je er vanaf dwaalt, je ongelukkig voelt, verlies jezelf dan niet in de grijze wereld die je vervolgens creeert, maar blijf koppig uitgaan van de realiteit die jij zag op een 'helderder' moment. Zo creer je een aangenamer 'wereldconcept'. Ga wel mee met de stroom, bevecht niets, maar geef er ook niet aan toe en behoudt de helderheid. Accepteer dat we allemaal anders zijn, mediteer op dat wat je bevalt in jezelf. Zie je 'psychose' als een gave. Zie jezelf als een reiziger door het binnenste van jouw wereld, als een poeet. Heb er geen angst voor maar geniet van de diepte die je vergaard tijdens geestelijke disorientatie. Maar, gezien een psychose erg sterk is, zorg voor een stevige rots in de wilde branding. Een rots van waar je ontdekt en droomt. Maak die rots je huis, je plek van terugkomst, en geniet van je reizen!

Jezelf de tijd geven, net als wanneer je lichamelijk ziek zou zijn geweest. Heeft de kliniek het niet met je gehad over nazorg? Dan kun je misschien met je huisarts overleggen of dat zinvol voor je zou kunnen zijn. Zoals je je verhaal beschrijft kom je heel helder over, dus misschien is het alleen een kwestie van opkrabbelen en je zelfvertrouwen weer opkrikken. Gebruik je medicijnen? Want die kunnen je ook moe maken (ook dan: overleg met je arts of apotheek). Sterkte!

Tips heb ik niet voor je, omdat ik niet bekend ben met het hebben of hebben gehad van een psychose. Krijg je geen nazorg? Dat kan ik niet halen uit je verhaal namelijk. Zou ik heel vreemd vinden trouwens, zacht uitgedrukt. Steun kan ik je misschien wel geven: super, dat je alles zo open kunt en wilt vertellen. Ik neem aan, dat de opname je meer inzicht heeft gegeven in jezelf en ik hoop echt voor je, dat er een volgend traject. De diagnose van psychose krijg je niet zomaar, daar zit veel achter en het heeft tijd nodig om alles te laten inwerken en verwerken. Ik wens je daar heel veel sterkte mee, let the flow flow!!

Stel je helemaal open, ook voor je meest pijnlijke en weggedrukte emoties, ervaringen. Hoe eerder je deze problemen IN jezelf kunt oplossen (met begeleiding van de behandelaar) hoe eerder je weer tot rust kunt komen. Vraag jezelf af WAAROM je bent gaan blowen? wat wilde je verdrukken en wilde je niet meer voelen? Wat ook heel belangrijk is, Laat je HELPEN. Blokkeer dit niet, het gaat om jou (mentale) gezondheid. De mensen willen je heel graag helpen, en kunnen dit alleen doen als jij dit TOELAAT. Je verleden is zeker van hele grote invloed. Praat hierover, dat zal je meer lucht geven.

Wat ik lees uit jouw tekst is dat er een duidelijke aanloop is geweest naar je psychose. Haal hier je ervaringen uit om de volgende keer te voorkomen. Te veel druk op je veiligheid en een onverwerkt verleden zijn de aandachtspunten misschien. Je omschrijft zelf hier je eigen gevoelens, het handelen strookte niet meer met je gevoel. Dat houdt meestal in dat er zaken té diep geworteld liggen. Het komt op mij over als dat er oude pijn onbewust verstopt ligt. Als jij zelf weet dat je met je verleden worstelt, negeer dit dan niet maar gooi het open. Wat wel belangrijk is is dat je het in een veilige situatie los maakt waar het opgevangen kan worden. Je wilt namelijk niet weer een psychose dus ben zuinig met jezelf. Maak een vangnet dan kom je veilig door deze periode heen. Bedenk dat jij zelf degene bent die aangeeft waar de grenzen liggen. succes, Laura

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100