Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Een goede vriendin is suïcidaal. Hoe kan ik het weer leuk maken.?

Dan nu de reden van al mijn vragen over suïcide. Een vriendin is zo depressief en kan niet meer. Ze heeft het niet met zoveel woorden gezegt. Maar haar gedachtes lopen uit de hand. Ik was bij haar thuis en zag A4 Tjes met afscheidteksten. Ze lacht niet meer zo gaat biet meer naar buiten. Ze heeft uren therapie per week. Medicatie in de hoogste dosis. Ik weet niet wat ik nu nog kan doen. HELP

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik weet hoe machteloos je je in zo'n situatie kunt voelen, maar ik begin toch met je te vertellen wat niet kan. Je kunt het niet *leuk* maken. Zo werkt het gewoon niet, je kunt iemand die suïcidaal is niet 'opvrolijken'. Het kan zelfs heel naar zijn voor die persoon als je dat toch gaat proberen: iedere keer dat ze je ziet, ben je dan bezig met het 'leuk' te maken, maar voor haar ís het niet leuk, en het wórdt ook niet zomaar leuk. Waar zij mee achter blijft, na ieder bezoek, is dat ze weer heeft gefaald om zich te gedragen en zelfs zich te voelen zoals jij blijkbaar graag wil. Wat je wel kan doen, is er voor haar zijn. Gewoon lijfelijk aanwezig, om haar te laten merken dat ze ertoe doet. Daarbij is het wel heel lastig om de balans te vinden: de hele tijd proberen om het 'leuk' te maken werkt niet, maar al te veel meegaan in haar huidige belevingswereld werkt óók niet. Het enige wat je daarmee bereikt is dat je jezelf uiteindelijk laat meesleuren in die wereld. Probeer liever een punt van normaliteit voor haar te zijn: help bijvoorbeeld (als ze daar moeite mee heeft) met het huishouden, neem daarin de regie als ze dat zelf niet meer op kan brengen, maar ga het niet allemaal vóór haar doen. Doe het samen, gewoon een supernormale activiteit als samen de afwas even doen, of samen naar de supermarkt. Hopelijk kan ze, als jij het initiatief neemt, zelf weer wat actiever worden. Wat misschien nu nog een brug te ver is, maar wel heel goed voor haar kan zijn: samen sporten. Liefst een duursport, zoals fietsen, zwemmen of hardlopen (als je nog geen hardloper bent, verdiep je er dan wel in om blessures te voorkomen). Behalve dat dat sowieso gezond is voor het lichaam, is het ook gezond voor de geest, vanwege de endorfinen die bij dit soort sporten worden aangemaakt. Naarmate iemand beter wordt, helpt het ook om het gevoel te krijgen ergens in te slagen, voortgang te maken, succes te hebben. (En juist om die reden: rustig beginnen!) Dit alles lijkt misschien weinig, maar meer advies heb ik niet te bieden. Ik ben geen hulpverlener, en belangrijker nog, jij bent dat ook niet. Hulpverleners heeft je vriendin al, die rol hoef jij niet te vervullen en dat kún je ook niet. Als je dat wel probeert, ga je er alleen maar zelf aan onderdoor. Gegarandeerd. En je kunt je vriendin zéker niet helpen als je niet goed voor jezelf zorgt. Ik wil ook vooral jou heel veel sterkte wensen. Ik weet hoe zwaar het is om in zo'n situatie de vriendin te zijn.

luister ,wat veroorzaakt die depressie ,er moet een oorzaak ten grondslag liggen aan het feit hoe ze zich voelt . is er iets gebeurt wat ze niet kan verkroppen . jij moet niet mee gaan in haar depressie daar maak je het niet beter voor jullie beiden door. lees dit eens op je gemak door en kijk of je er iets herkenbaars in ziet. http://www.kennislink.nl/publicaties/hulp-bij-zelfdoding-voorkomt-zelfdoding

Medicatie in hoogste dosis kan nog meer uit de hand lopen. Probeer haar door te verwijzen naar en andere specialist! Blijf haar steunen, er blijven zijn voor haar... Alleen zal ze dit niet kunnen, probeer en ander dokter aan te stellen! De verantwoordelijkheid is te groot voor en gewoon doorsnee mens, zoek achter hulp, want dit ziet er niet goed uit! Zorg dat ze blijft praten.....het beste nog

Dit is geen zaak, die jij kan oplossen je kan hooguit als waarnemer je zorgen uiten bij haar maar ook eventueel bij hulpverleners. je bent een vriendin geen hulpverlener wellicht kan een opname helpen ? veel meer valt er eigenlijk niet te zeggen.

Zeg dat je haar heel leuk/lief/weet ik veel, vindt, maar dat je niet met haar mee gaat, en dat haar gedrag niet normaal is. Een beetje relativering doet soms wonderen.. Een "ze zegt het niet met zoveel woorden" en "haar huis ligt vol met A4-tjes" rijmt niet....

het klinkt mij alsof haar dokter niet de juiste medicatie voorschrijft (dat gebeurd zo vaak)neem alsjeblieft een ander dokter.tenminste als zij dat wil.ik snap jouw vreselijke zorgen om haar,en gevoel van machteloosheid hierin. Zij zal zich ook zo vaak machteloos voelen, en het is zo mooi dat jullie vriendschap blijft staan.sterkte

Zeg haar dat je haar begrijpt, maar dat het jou verdriet zou doen als ze de stap neemt. Zo zal ze misschien nadenken over wat het met anderen doet. Ik weet niet of het helpt, maar kan het me wel voorstellen dat het kan helpen. Toegevoegd na 1 uur: De bedoeling hiermee is dat ze het idee krijgt dat ze de moeite waard is voor haar omgeving. Dus het is absoluut niet de bedoeling dat je haar een schuldgevoel gaat aanpraten.

probeer je vriendin in beweging te krijgen om iets te gaan doen wat ze nog wel''leuk''vind kan alles zijn samen schoon maken huis opruimen eendjes voeren maakt niet uit wat gewoon een beetje bewegen en wat doen even uit de uitzichtloosheid even niet aan haar ellende te laten proberen te denken of er iets aan te doen stel dat(ik geef zomaar 1voorbeeld) ze wil haar haar kamer opruimen maar dat is te veel voor haar alleen ga dat dan samen doen dan sla je twee vliegen in een klap dat zou bij mij gewerkt hebben ik heb jaren in de prut gezeten en had altijd wel licht puntjes ik was alleen bij vlagen te moe ziek af zwak daar iets mee te doen en was er grijze neerslachtige sombere uitzichtoosheid soms maanden lang en kwam ik daar alleen uit door langzaam in beweging te komen proberen 15 minuten iets te doen en dan 15 minuten rust dan zette ik kopjes thee of ging lekker wasjes vouwen en draaien of probeerde met de beesies te spelen omdat zo'n beetje alles was wat ik ''leuk''vond verder was alles me te veel mischien dat je er wat en hebt ik wens je en je vriendin veel sterkte Toegevoegd na 11 minuten: dus dat is wat bij mij geholpen zou hebben

Een vriend van mij vroeg gewoon aan mij hoe hij tegen mij moest doen (om het weer leuk te maken.) toen ik zwaar depressief was. Misschien is depressief en suïcidaal niet helemaal gelijk. (Ik had wel al een 'poging' gedaan, dus misschien wel.) Ik vond de directe vraag erg aangenaam, aan de ene kant negeerde hij mijn probleem niet maar aan de andere kant maakte hij mij ook niet tot het probleem zelf. Ik wilde graag dat hij gewoon zoals altijd tegen mij deed, het is heel vervelend om als een soort ziektebeeld behandelt te worden in plaats van een persoon of als vrienden zich in een keer opwerpen als soort hobby-psycho-behandelaars... Dus ik zou het direct vragen en dingen doen met je vriendin die jullie gebruikelijk doen.

Als ze het zo duidelijk laat merken is het dan niet ook een beetje "kijk mij zielig zijn?". Veel mensen die familie of bekenden hebben die zelfmoord hebben gepleegd hadden niet in de gaten dat degene zover heen was. En jou vriendin laat het je wel erg duidelijk merken.

Het klinkt misschien erg nuchter maar zorg er in de eerste plaats voor dat het voor jezelf leuk, in ieder geval te behappen blijft. Het is duidelijk dat ze al flink gebruik maakt van professionele hulp. Daar zal ze het toch echt grotendeels van moeten hebben. Wat jij het beste kunt doen is wat je altijd al deed: haar jouw vriendschap aan bieden en voor haar doen wat er binnen jouw vermogen ligt. Dat vermogen is eindig en dat kan je een gevoel van machteloosheid geven. Concentreer je daarom liever op de dingen die je wel voor haar kunt doen. Neem haar bijvoorbeeld mee naar buiten, ook al is ze misschien wat moeilijk over te halen. Frisse lucht, zonlicht en lichaamsbeweging zijn natuurlijk geen ultieme oplossing maar ieder mens heeft ze wel nodig.

Wat ONTZETTEND moeilijk voor je!!! Ik heb een vergelijkbare situatie meegemaakt en heb mijn eigen huisarts gebeld met de vraag: wat kan ik doen??? En zijn antwoord was: niets..... niets meer dan ik al deed. Mensen die zwaar / chronisch deperssief zijn, die zijn heel ernstig ziek en hebben professionele hulp nodig. Die krijgt je vriendin. Haar leven, haar ziekte is niet jouw verantwoording! Je kunt haar niet redden. Het enige wat je kunt doen is er zijn voor haar, als ze je nodig heeft. Als je dat kunt, dan doe je heel veel voor haar. Heel veel sterkte gewenst.

Jeetje, wat erg. Allereerst: Als jij weet wie haar behandelend arts is, neem contact met hem/haar op en vertel hem/haar over de afscheidsbrieven die overal in huis slingeren. Als ik het namelijk zo lees, dan is een opname het allerbeste. Enkele maanden geleden is een jonge vrouw bij ons in de buurt voor de trein gesprongen. Ze was 's middags (op een zaterdag) nog bij de dokter geweest, heeft hem verteld dat ze zelfmoordneigingen had en gevraagd of hij aub opname voor haar kon regelen. Ze moest dinsdag maar terug komen. Laat dat niet gebeuren met je vriendin, probeer haar opgenomen te krijgen, dat is het beste voor iedereen, voor haar omdat ze daar beter geholpen kan worden (en in de gaten gehouden wordt) en voor jou omdat je dan meer rust krijgt. Heel veel sterkte in ieder geval.

probeer er eens uit te trekken,als goede vriendin,wat nou precies de oorzaak is.therapie is op zich zelf wel een prima oplossing,maar die persoon staat ook tevens ver weg van haar.jij staat misschien veel dichter bij haar omgeving en de mensen waar ze mee om gaat.jij kan misschien wel dingen zien in haar waar je SAMEN om kunt lachen of huilen.praten,drammen,desnoods boos worden op haar en vragen wat er verdomme zo fout is aan haar wereld.soms moeten mensen eens goed wakker geschud worden met wat ze wel rijk zijn,en als dat op een beetje harde manier moet,het zij zo. vol proppen met medicatie heeft volgens mij geen enkele zin.veel mensen worden er apathisch van en afgestompt en vinden dan het allemaal wel best ,verdoving om de realiteit niet meer te hoeven zien.

Ik zou je zo graag willen helpen, maar helaas. Heb het van zeer dichtbij meegemaakt. Een heel netwerk van mensen heeft er alles aan gedaan om het te voorkomen, maar het heeft niet gebaat.

Wat je vooral niet moet proberen, is een depressie ‘weg te praten’ of een depressief iemand op te vrolijken. Dat werkt averechts. Toon begrip voor deze persoon, spaar hem of haar zoveel mogelijk. Besef dat 'niet kunnen' niet gelijk is aan 'niet willen'. Geef geen adviezen en tips. Begrip, sympathie en een luisterend oor zijn het belangrijkst. Hou regelmatig contact of ga op bezoek. Het helpt, al zal je misschien niet direct een positieve reactie krijgen. Ga samen iets eenvoudig doen, zoals wandelen of winkelen. Niet voorstellen of vragen, maar doen. Overbrug de besluiteloosheid van iemand met een depressie. Wees gewoon eerlijk als je niet weet wat je moet zeggen of doen. Vertel dat gewoon. Informeer jezelf over depressie. Er is een schat aan informatie in bibliotheek, boekhandel of internet. Help bij huishoudelijke klussen zoals poetsen of wassen, als de persoon daar te weinig energie voor heeft. Geef hem of haar geleidelijk taken terug. Blijf de persoon betrekken bij het gezin of de omgeving. Zoek zelf steun als het je teveel wordt. Toegevoegd na 3 minuten: Meer kun je niet doen! Hoe machteloos dit ook is.

Bronnen:
http://www.com-ment.be/nl/environment_tips.aspx

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100