Psyche

Ik voel altijd mee met levenloze objecten. Als spullen bijvoorbeeld weg moeten worden gegooid en worden vervangen door nieuwe, dan vind ik dat zielig voor de oude spullen die in mijn ogen dan worden gezien als 'niet goed genoeg' en dat vind ik zielig voor ze. Of als er een paar knuffels weg worden gegooid en andere knuffels niet dan vind ik het zielig voor degene die weg moeten omdat ze dan niet 'geliefd' zijn. Nou was mijn vraag of dit een naam heeft en of iemand dit misschien herkent. Alvast bedankt :)

Sinds een paar maanden word ik steeds vaker wakker helemaal 's ochtends helemaal onderaan het voeteneind. Ik lig op me rug, met me benen zo ver buiten het bed gestoken dat ik bijna me knieën kan buigen en ze op de grond kan zetten. Dan heb ik in me slaap al meerdere malen me voeten tegen het kastje gestoten die daar staat maar dan heb ik het toch niet door dat ik weer afgezakt ben, pas als de wekker gaat.

Sinds een jaar of 2 kan ik soms mijn slaap nauwelijks onder controle houden. Ik ben niet vaak moe (alleen soms 's avonds na werk maar dat lijkt me normaal) en ook tijdens werk/school voel ik me goed. Maar wanneer ik in de klas of in een vergadering zit kan ik mijn ogen niet meer openhouden. Ik moet dan echt heel veel moeite doen om niet in slaap te vallen. Ik wil dan wel echt actief luisteren, en dat lukt ook wel, maar tegelijkertijd denk ik steeds; niet in slaap vallen, blijf wakker. Mijn ogen vallen dan dicht en ik zit vaak te knikkebollen om vervolgens meer met een schok wakker te schrikken. Ik zie ook tijdens een vergadering/school als ik moet luisteren vaak alles dubbel, er zit een soort constante waas voor mijn ogen waardoor ze ook snel dicht vallen.

Als ik zelf wat doe, zoals achter de computer zitten, lezen, sporten, gewoon werken of andere dingen is er niks aan de hand. Ik heb het dus alleen wanneer ik alleen naar iets (belangrijks) luister..

Ik denk dat ik geen slaaptekort heb, ik slaap zo'n 7 - 9 uur per nacht.

Zou het aan mezelf liggen of is het misschien iets psychisch? Of kan het een soort aandoening zijn? Een tijd geleden ben ik naar de huisarts geweest, die heeft gecontroleerd op Pfeiffer en ziekte van Lyme, daar kwam niks uit.

Het is echt heel lastig soms, aangezien ik het écht niet onder controle kan houden.

Toegevoegd na 2 minuten:
Zo klinkt het misschien een beetje aanstellerig, maar ik vind het wel vervelend. Vooral tijdens iets belangrijks..

Ik ben depressief geworden en kan heel slecht tegen middelen. Door paraxotine ging ik door een hel, mega suicidaal, ondraaglijke hoofdpijnen, echt marteling, na 4 dagen gestopt. Ook kan ik niet tegen tryptofaan.

Is er een antidepressiva die niet "opwekkend" is en dus minder bijwerkingen heeft? Ik durf het eigenlijk niet meer aan, maar na een jaar thuiszitten wil ik toch iets proberen..

Toegevoegd na 1 dag:
mirtazapine een optie? Lees dat dit minder bijwerkingen geeft