Psyche

Ik heb gehoord van de mama dat mijn échte papa vroeger gestoord was en dat hij ook leed aan een depressie,hij was toen ik 1jaar was erg agressief van gedrag. Ik lijd waarschijnlijk onbewust aan een depressie omdat ik altijd problemen had met mezelf in verband met sociale contacten in de klas was ik erg verlegen,de stilste..en in het middelbaar was ik het beu om zo te zijn en haatte mezelf en had steeds sombere gevoelens en kan erg agressief zijn wanneer ik ruzie had met de broer,papa,.. In januari '14 begon ik de pijn in mezelf hard te voelen en was het mega beu om zo té voelen en volgens mij was ik al een tijd depressief. Nooit was ik blij en gelukkig geweest. En dan besloot ik om EINDELIJK hulp te gaan zoeken (psycholoog +psychiater) wat ik jullie nu vertel,kan mijn depressie van mijn papa komen en dat ik geërft heb.

Ik sta reeds jarenlang onder zware druk en begin het te begeven onder de druk. Ik moet rust vinden in mijn leven, maar hoe doe ik dat?

Eerst moeten vechten om mijn Zuid-Koreaanse vrouw aan een Belgisch paspoort te helpen. Daarna een nieuw leven, letterlijk vanaf 0€ opbouwen. Goeie (maar zeer stresserende) baan gevonden in de IT sfeer. Zoontje geboren, ongelofelijk klein dapper kereltje. Heeft zware voedselallergieën, een koekje kan hem al fataal worden. We leven voortdurend onder enorme stress wat zijn voeding betreft. Artsen kunnen ons niet vertellen wanneer "het" beter zal worden en of hij ooit iets meer dan rijst en groenten gaat mogen eten. Reeds een aantal keer op de spoeddienst beland met een bijna stikkend kind.

Ik ben de enige kostwinner en gelukkig verdien ik aardig zodat we er met z'n drietjes net kunnen van overleven (mijn vrouw krijgt geen enkele uitkering). Mijn zoontje krijgt alles wat hij nodig heeft. Maar verder is er geen cent over. De afgelopen 5 jaar zijn we twee keer een lang week-end op vakantie geweest, wat dan ook een hoop stress was omdat we op de bestemming eerst alle ziekenhuizen hadden geresearched en zo voorts...

Ik begin het te begeven onder de druk.

Ik weet dat de suggesties hier psychische hulp gaan zijn, maar dat is meteen al onmogelijk want hier in Vlaanderen mag je dat allemaal zelf betalen en die centen hebben we niet. Ik zal het dus op mijn eentje moeten redden maar hoe? Ik moet "rust" inden maar het lukt niet.

Lang verhaal, tsja...

Ik ben getest voor ADD maar daar kwam uit dat ik het net niet had. Ze dachten meer aan Asperger, wat ook in mijn familie veel voorkomt (autisme). Ik word daar nu op getest maar via het UWV hebben ze het al bevestigd en bij het GGZ zei ze ook al dat ik daar al zowat van uit kan gaan. Nu word ik doorgestuurd naar het Autismecentrum voor verder onderzoek.

Wat kan ik hier aan doen? Ik heb veel structuur nodig, maar als ik iets bijhoud, agenda, schema's of een dag besteding houd ik me daar nooit aan.

Wat mij ook opviel is dat vroeger begrijpend lezen, nu nog, heel slecht was en daardoor niet de gewenste niveau haalde als wat ik aan kon. Mijn IQ is 125 en EQ is ontzettend laag. Sociaal en emotioneel ben ik heel slecht. Ik snap mijn eigen emoties niet goed. Dan moet ik echt goed door denken.

Snel afgeleid, angst, niks afmaken/bij kunnen houden (huishouden), werk niet kunnen behouden (heb zon 15 baantjes gehad.

Ik ben zelf 19 jaar, woon op mezelf. Daardoor veel zelfstandigheid wat er op je af komt. Sinds toen ben ik naar de dokter gegaan omdat t in een klap niet goed ging.

En nu sta ik hier. Met waarschijnlijk Asperger. Ik kan dat accepteren, maar wil ik weten hoe ik er mee om moet gaan, trucjes, tips... Ik heb veel geprobeerd.

Wat kan ik het beste doen?
Ik denk zelf aan medicatie, boek bestellen erover voor mijn vriend (die het ook niet begrijpt, nu iets meer)

Toegevoegd na 7 minuten:
ik zie overal een patroon in. Zit veel dingen te tellen in mijn hoofd. Kan zo huilen, paniek in gesprek.

Ik heb de laatste tijd het idee dat ik dommer ben geworden. Ik heb een keer of 5 in mijn leven geblowd allemaal na mijn 18de en ben bang dat het daardoor zou kunnen komen is dat mogelijk?