Psyche

Ik heb heel veel mee gemaakt in mijn leven, verkrachting , dood geboren kind en allemaal dat ging het daarna prima met mij tot ik vorige jaar krijg te horen dat mijn ouders ging scheiden.. sinds die slaap ik slecht heb ik paniekaanval, ansgtstoornis ,stress, depressie ik loop bij een psycholoog maae heb niet het idee dat ik daar beter van word door dit allemaal ben ik echt levens moe maar ik wil verder ik ben 30 pas en moeder van 3 kinderen ik wil zo graag van mijn gezin kunnen genieten:-(

Sinds een paar jaar heb ik soms last van een soort lichte blackouts als ik het zo mag noemen. Dit heb ik eigenlijk alleen maar als bijvoorbeeld een leraar mij iets vraagt. Een antwoord wat ik direct weet kan ik wel geven maar als ik bijvoorbeeld een vraag krijg waar je even (niet te moeilijk) bij na moet denken kan ik niet meer goed denken en raad ik meestal maar wat. Later als ik er nog eens over na denk weet ik het antwoord precies

Ik weet niet wat hier de oorzaak van is want ik voel me gewoon op mijn gemak in de klas en ook bij de leraar.

Wie weet wat hier de oorzaak van kan zijn?

Ik vraag me af of ik egocentrisch ben. Ik heb een niet zo'n hoge zelfwaarde en ben dus niet erg vol van mezelf. Mijn vrienden zijn heel belangrijk voor me, maar ik merk de laatste als ik met ze praat dat ik erg veel over mezelf wil praten, over ervaringen/meningen noem het maar op. Ik vind dit vervelend van mezelf. Ook als zij belangrijke fases hebben, waarvan je dat hoort te onthouden, kan ik dat gewoon niet (tenzij ik het in mijn agenda zet). Dit vind ik erg, want het interesseert me wel of in ieder geval die persoon interesseert me.
Ben ik dan toch wel egocentrisch? Of hoe kun je het anders noemen, en wat kan ik er aan doen?

Toegevoegd na 28 seconden:
correctie: de laatste tijd als ik ze zie