Psyche

Ik had op een site iets over ADD gelezen en ik herkende mijzelf in ongeveer 90% van de symptomen. Ik heb ook een test gedaan op de site en daar had ik van de 9 vragen allemaal als antwoord dat het iets van ADD was. Nu wil ik me graag laten testen op ADD maar waar moet ik dat doen? Moet ik daarvoor eerst een afspraak maken met de huisarts die mij daarna doorstuurt naar een psycholoog of zo? En is er er tegen ADD te doen?
Alvast bedankt

Het is heel raar, maar enkele dagen voor "volle" en "nieuwe" maan voel ik mij niet goed,...ongelukkig, prikkelbaar, kwaad, niet alert, weinig interesse in eender wat en slaap ik slecht met vele enge dromen.Het lijkt wel of ik dan de hele nacht door droom.
De dag NA volle en nieuwe maan voel ik mij weer goed tot de volgende er weer aankomt.
Dit heb ik al enkele jaren en hoe bizar het ook klinkt, mijn twee (volwassen) kinderen slapen in die periode ook slecht.
Zijn er mensen die dit al gehoord of meegemaakt hebben, wanneer ik dit aan iemand vertel, lachen ze dit gewoon weg.

mijn vriendin liegt over best grote dingen, tegen best veel mensen. ze weet dat ze liegt en weet dat het slecht is, dat beseft ze allemaal maar op het moment dat ze de leugen vertelt, denkt ze daar niet bij na. hoe kan ik haar helpen?

psychiater of zoiets is niet echt een optie, gewoon dingen die ik haar kan vertellen of vragen waardoor ik haar kan helpen.

Ik hoop dat iemand iets weet.

Ik heb eigenlijk alles wat ik wil. Werk, vrienden, een huis, eten op mijn bord. Maar toch blijf ik mij somber voelen. Het gaat een maand "gewoon" over somber voelen. En dan een week soms twee week verlies ik mij totaal in somberheidsklachten. Ik loop al van af kleins bij de hulpverlening. En ik ben in mijn pubertijd ernstig depressief geweest. En ben toen drie jaar opgenomen geweest. Zins dien zijn de klachten gebleven. Niet dat ik mij zelf iets aan doe of wil doen. Maar die somberheid. Ik word er gek van! Ik heb er in het dagelijks leven gewoon zoveel onder te leiden. Medicatie werkt gewoon niet. En psychiatrische hulp heeft ook niet veel zin. Omdat ik dat altijd al heb gehad. En ze zeggen dat ik er maar gewoon mee moet leven. Dat het nu eenmaal zo is. Zelf hoop ik wel op dat ik "beter" word. En wil er alles aan doen om "beter" te worden. Of er desnoods nog "beter" mee om te kunnen gaan. Wat kan ik nog doen? En is er ook een plek waar ik met "lotgenoten" hier over kan praten?

Wat houdt sensorimotore psychotherapie in bij volwassenen en wanneer wordt het gegeven?