Psyche

Zo ja, heeft dit nadelige gevolgen voor hun lichamelijk of geestelijk welzijn? Iemand beweerde dat zulke mensen, die met geen nek dus, dommer zijn. En ook dat zulks vaker bij mannen voorkomt dan bij vrouwen. Is dat waar?

Ik heb een aantal weken geleden een hyperventilatie+hartritme stoornis gehad, het kwam vanuit het niets. Ben er natuurlijk voor naar de dokter geweest en de dokter zegt stress. Elke keer als ik denk dat ik dat gevoel niet wil hebben denk ik maar door en door en door. op het laatst komt die hyperventilatie weer opzetten en ben ik weer bij vooraf. Ik weet dat ik er teveel aan denk maar hoe kun je dat veranderen dat denkings patroon zodat je er niet zoveel meer er bij na denkt?

Mvg Corrie

En daardoor niet meer kunt vrijen met je geliefde. Het komt door gebeurtenissen uit de jeugd.

Psycholoog vind ik te ver gaan. Ik weet gewoon even niet hoe ik een bepaald situatie moet aanpakken. Die situatie geeft me namelijk veel stress, en dat ik het niet weet op te lossen ook (ben gewend alles zelf te kunnen).

Toegevoegd na 44 minuten:
De hoofdoorzaak is/lijkt relatieproblemen.
Veel van de mensen om me heen zullen het ook niet begrijpen, vrees ik. Daarnaast heb ik een zware studie, wat mij ook niet echt de tijd en rust gunt die ik eigenlijk wel nodig heb.

Ik ben een man, 21 jaar en heb ongeveer een jaar een relatie. Een maat van me heeft ditzelfde probleem. Ik heb een fulltime baan, verdien leuk en maak muziek als hobby. Overal waar we komen wordt onze muziek gewaardeerd en hebben al best een aantal keer opgetreden. Maar ik voel me uitzichtloos. Ik vraag me af wat ik hier elke dag doe. Werken, thuiskomen, relaxen om de volgende dag weer hetzelfde te doen. Dat is niet wat ik wil. We willen al een jaar lang een videoclip maken om onze hobby door te zetten maar worden op de een of andere manier geblokkeerd, door ons zelf. We twijfelen elke dag, bij elke keuze en komen zo in een negatieve sleur. Ik denk al jaren over reizen in m'n eentje, ik heb een gevulde spaarrekening en kan verlof opvragen maar op de een of andere manier wordt ik toch tegengehouden. Ik heb 2 jaar geleden een psycholoog bezocht, en weet nu wat ik fout doe. Als ik iets doe ga ik er voor de volle 100 % voor en lukt het me meestal ook. Maar ik kom niet tot de stap om het te doen. We wimpelen alles af, of we voeren iets uit omdat we daar afspraken over gemaakt hebben en komen dan weer tot de conclusie dat het niets gaat helpen. Ik probeer regelmatig naar feesten te gaan en opstap te gaan, maar het probleem zit daar niet in. Ik wil niet over 10 jaar terugkijken en denken: had ik dat maar gedaan. Ik twijfel, ben perfectionistisch en wil hier vanaf. Ik wil dingen doen die ik leuk vind, ik heb het geld er voor. Alleen niet het duwtje in de rug wat ik nodig heb.