Psyche

Ik heb de laatste tijd veel stress en daar krijg ik allemaal klachten door, (Bijvoorbeeld, buikpijn, Hard klachten.)

door deze klachten krijg in sinds kort ook paniek aanvallen
door, Ik denk dan dat dit iets ernstigst is en ik dood ga.
Ik krijg dit ook niet uit mijn hoofd.

Heeft iemand tips voor me zodat de paniek aanvallen minder worden ?

Ik wil graag lekker buiten gaan hardlopen, lijkt me heerlijk! Maar ik durf niet omdat mensen me kunnen zien. Dan voel ik me opgelaten en onzeker!!! (niet voor mijn lijf maar ik ben bang dat ik er "raar" uitzie of helemaal buiten adem raak.)

Een ervan is zo puur mogelijke chocolade. Wat nog meer>?

Waarom krijgen (vele) mensen de neiging om terug te slaan als ze het gevoel hebben "aangevallen" te worden? Wat drijft mensen ertoe om te redeneren vanuit "oog om oog, tand om tand"? Wat maakt dat mensen de schuld zo vaak buiten zichzelf zoeken? Wat maakt dat ze zich pas tevreden voelen als ze zich hebben gewroken of hun eer hebben gered?
Ik merk bij mensen dat die neiging bijna onbedwingbaar is, dat ze dit bijna als een furie toepassen en dan niet in staat zijn te kalmeren (gelukkig is dat natuurlijk niet bij iedereen zo).
Idem met het principe "ik geef mensen wat ze mij geven", dus het afwegen vooraleer te geven.
Is dat iets dat we van nature uit hebben en moeten afleren? Of is dat iets dat werd aangeleerd?