Psyche

Ik heb een zeer moeilijke jeugd, pubertijd én adolescentie gehad. Voor mijn gevoel heb ik meer voor mijn kiezen gehad dan ik aan kon. Voor mijn 25e had ik al 2 traumatische ervaringen en een sociale fobie gehad. Hierdoor voel ik me vaak slachtoffer, onbegrepen, eenzaam en verdrietig. Het voelt 'zwaar'. Ik weet dat ik niet goed met mijn gevoelens om kan gaan, maar therapie wil ik écht niet meer. Kan iemand mij iets adviseren? Hoe kan ik beter met mijn verleden en gevoelsleven om leren gaan, zonder weer te moeten "therapieën"? Ik wil de kracht in mezelf terugvinden. Bvd!

Het viel mij op dat ik tijdens een massage geen klachten heb, vandaar mijn vraag.

Ik kan gewoon niet met mezelf leven. Raak alles kwijt en lever schoolwerk veels te laat in en kom bijna dagelijks te laat.. Ik f*ck mijn eigen leven op.. Wetend dat ik er later diepe spijt van krijg. Leraren begrijpen me Niet en vinden me dom, dromerig en lui. En Zo doe. Ze ook. Dit is aan Hun reacties af te lezen.. Ik heb Er de moed Niet meer voor om telkens Weer te falen bij alles wat Ik doe.

Het klinkt misschien allemaal 'zielig' en misschien stel Ik me ook aan..

Er wordt gekeken naar ADD maar eigenlijk wil Ik die diagnose Niet krijgen.. Mensen gaan je Dan nog meer beoordelen op wat je hebt... En dit is juist wat Ik Niet wil. Ik wil Niet bestempeld worden met iemand die Niet goed kan leren en zich kan concentreren.. Misschien kunnen mensen om mij heen dat wel accepteren,, maar ikzelf Zeker Niet.
Hiermee wil Ik alles behalve zeggen dat mensen met AD(H)D Dom zijn ofzoo ,, maar dit is hoe Ik het ervaar



Heeft Iemand tips/advies ofzOo??
Xx-