Psyche

Mijn buurvrouw en iemand in mijn familie doen dat. Gewoon lekker tegen zichzelf keuvelen. Het zijn normale, fijne, leuke mensen. Je hoor wel dat je dan iets geestelijk mankeert, maar volgens mij is dat niet waar, het zijn gewone prima mensen.
Ik vermoed ook dat een heleboel mensen dit doen. Waarom doen zij dit?

Ik kan niet goed tegen het drinken van veel alcohol.
Ik ga me dan vervelend voelen en in het ergste geval ook vervelend doen.
Het is voor mij dus helemaal niet goed om dronken te worden.
Wel vind ik het heerlijk om af en toe wat te drinken.
Een Irish Coffee, een wijntje of een biertje.
Ik drink dit dan puur voor de lekker en niet om me te bezatten. Als het op is, is het op en drink ik weer lekker thee.
Het punt is echter, dat ik dit dan altijd in afgepaste hoeveelheden moet kopen.
Dus: 2 flesjes bier, een klein flesje wijn waar anderhalf glas in zit, of zo'n klein flesje Whiskey waar je twee Irish Coffee mee kunt maken.
Koop ik een gewone fles wijn, dan gaat ie leeg.
Koop ik twee flessen, dan gaan ze ook leeg.
Ik ga dus zogezegd door tot aan het gaatje ;)
Ik zou het leuk vinden om gewoon eens een fles wijn te kunnen kopen zonder het gevoel te hebben dat ie leeg moet. Of een flesje Port.
Hoe kun je jezelf leren om je drankgedrag in de hand te houden? Dus dat je een glaasje pakt en daarna niet meer?
Zoals ik ook kan als er gewoon niet meer voorhanden is.
Ik wil geen reacties van: 'gewoon niet drinken', want ik vind een glaasje of twee erg lekker en moet kunnen.
Een hele fles leegdrinken is echter een ander verhaal.
Ik ben altijd al zo geweest, het vloeit dus niet voort uit een historie van alcoholproblemen. Ik kan er gewoon slecht tegen en heb geen rem hierin.

Toegevoegd na 18 uur:
Bedankt voor de inzichten en antwoorden! Ik hou het bij de kleine flesjes :)

Zoals sommigen al hebben gelezen heeft mijn geliefde op 8 september 2011 zelfmoord gepleegd.

Ik wilde eerst de moed opgeven, maar heb -mede onder druk van anderen- er voor gekozen om mijn studie te vervolgen.

Ik doe mijn uiterste best: ga naar coaching, een psycholoog, maak planningen, vat de literatuur samen, studeer in de bieb etc.
Echter lukt het mij gewoon niet om de stof in mij op te nemen. Ik ben iemand die altijd vrij makkelijk heeft kunnen leren en het frustreert mij dan ook behoorlijk dat niets mij lukt.

Als ik naar vrienden mijn onzekerheid uitspreek, krijg ik reacties als: 'je moet gewoon tegen jezelf zeggen: ik GA het halen en dan lukt het ook' en ook dingen als 'verstand op nul zetten'. Hier kan ik natuurlijk niets mee.

Vandaag belde ik mijn moeder op, om te zeggen dat het me allemaal niet lukt. Kreeg ik een reactie als: 'ja je hebt zelf de keuze gemaakt om te studeren hoor....'
En ik: 'maar toen wist ik nog niet dat M zichzelf zou ophangen'.
Zij: 'Je moet toch verder.'
Ik: 'Dat probeer ik ook, ik doe mijn uiterste best, maar ik kan me gewoon niet concentreren.'
Zij: Je kan niet alles daar op afschuiven.'
Ik: 'Stel jij je eens voor dat jouw man...'
Zij: 'Ik heb hier geen zin in, ik ga ophangen'

Ik voel mij zo eenzaam en onbegrepen nu. In plaats van dat mensen mij moed in praten, krijg ik alleen commentaar van hun. Ik heb de neiging om mij van iedereen af te zonderen, want ik weet echt niet hoe ik met de mensen die mij lief zijn om moet gaan.

Ik ben altijd bang dat ik iets ergs krijg.
Bijvoorbeeld iets aan me nieren, Hart, Blinde darm, etc.
Wat kan ik het beste doen als ik zo angst(Aanval) krijg

Alvast bedankt