Psyche

Ik ben de laatste tijd erg gestresst door school en werk
en heb sinds vanavond ook last van hard klachten.
De klachten zijn prikkels en hartkloppingen.

Mijn vraag is dus of dit door de stress komt ?

Alvast bedankt.

Vandaag sprak ik de collega's van een goede vriend van mij. Ze vertelden mij dat het met hem op het werk niet zo goed ging, omdat hij informatie die gegeven wordt vaak totaal niet opslaat en het de volgende dag weer vergeet. Het gaat hierbij om het beroep timmerman.
Als zij hem iets uitleggen, kan hij het de volgende dag niet uitvoeren.

Ik merk aan hem ook dat hij moeite heeft met zich te concentreren. Als ik tegen hem praat vraagt hij vaak wat ik nu vertelde of is hij halverwege de draad kwijt.

Nu vraag ik me af, kan dit een stoornis zijn en zo ja welke? Ik wil hem dolgraag helpen of ervoor zorgen dat hij hulp zoekt als dit nodig is.

Het is absoluut geen domme of minderbegaafde jongen, maar belemmert dit hem in zijn dagelijks doen. Wie heeft er advies?

Het zit zo dat ik lekker binnen leef(de) thuis gamen en gewoon relax, zo kwam ik mijn jeugd eigenlijk door. . Maar begin dit jaar werd ik onrustig, ik kreeg het gevoel van is dit het nou? Ik ben 20 moet ik niet meer doen..is dit mijn leven, en daarna kreeg je al snel gedachten van zo hoef het niet meer van mij, vervolgens heb ik geprobeerd geruststelling te zoeken op internet en forums en dan zie je alleen maar erge dingen: depressie/suicide als je zo denkt las je dan, sinds die tijd ben ik erg gericht op mijn gedachten.

ik ben een filosofisch persoon. Weet veel over gedachten, aandacht richten etc.. ik heb veel gelezen, als ik mij down voel en ik krijg weer gedachten van: Wil ik wel leven? meestal geloof ik onbewust in die negatieve gedachten en wil ik erin gaan om te bewijzen dat ze niet kloppen( ookal ontmantel ik ze dat ze niet echt zijn lijkt het wel alsof ik er in geloof) ik kijk naar leuke dingen, maar in me hoofd is daar het niet accepteren van hoe ik nu denk. Ook ben ik ''bang'' om negatief te denken, daarom blijf ik in mijn cirkel niets doen terwijl ik heeeel hooge verwachtingen en doelstellingen en ambities heb. Daardoor twijfel ik soms weleens: Wat wil ik nou? Ambities volgen of niets( gewoonten ) Mijn vraag:

Is dit normaal? Hoe kijken jullie hierop? Waar moet ik naar luisteren? Me ambities of me ''gewoonten'', ik ben niet snel tevreden. En ben ik 'ziek' omdat andere mensen dit nooit hebben en ik me hele leven hiermee bezig moet zijn?