Psyche

Ben veel bezig met zelfonderzoek. Confrontatie met mezelf. Dan kom je ook zaken tegen die je niet zo prettig vindt, maar die wel een onderdeel zijn van je karakter. Wat doe je ermee, behalve accepteren dat ze er zijn? Integreren? Loslaten? En hoe doe je dat dan?

Beste mensen,

Ik ben jong (20) en heb sinds een aantal dagen, misschien 2 weken nu een verandering.

Aller eerst sport ik regelmatig, ook loop ik veel en zit ik op school.Daarnaast werk ik regelmatig in de keuken van een horeca en is dit zwaar voor me.

Sindskort is het zo; ik heb overdag voldoende energie, maar s'avonds na 9 uur word ik erg moe en slaperig. Als ik dan het kussen raak val ik in slaap, normaal slaap ik rond 10 uur half 11 de laatste dagen. Hiervoor had ik dit nooit die vermoeidheid, echter ben ik ook wel redelijk bezorgt de laatste weken over dingen waar ik eerst niet mee bezig was.

Mijn vraag aan jullie, is dit normaal dat een jongeman zoals mij zo vroeg vermoeid raakt?

Gaan ze nadenken over het leven dat ze hebben gehad?

Toegevoegd na 1 minuut:
Dit gaat over een dierbare die nooit vertelde dat degene slecht nieuws heeft gekregen.

Toegevoegd na 12 minuten:
Degene is al overleden, maar ik blijf met vragen zitten.

Waarom eerst 6 jaar lang geneeskunde volgen om zich vervolgens te kunnen specialiseren in de psychiaterie? Is de rest van het lichaam zo erg verbonden aan wat er in de hersenen gebeurd? En een psychiater moet 6 jaar geneeskunde doen en vervolgens 4,5 specialiseren, een psycholoog studeert 4 jaar? En studeert een psychiater 6,5 jaar extra om alleen ook medicijnen te kunnen voorschrijven? Wat zijn de (vele) andere verschillen?

De volgende trucjes ken ik al:
- tanden poetsen,
- drop eten,
- kauwgom kauwen (dit helpt wat minder goed),
- afleiding zoeken (dit helpt ook wat minder goed, maar soms werkt het).

Meer weet ik niet. Heeft iemand nog een gouden tip?

Toegevoegd na 1 minuut:
Met trek bedoel ik, trek in een sigaret natuurlijk.