Psyche

Ik heb sinds vandaag weer erge last van paniekaanvallen, heb hiervoor oxazepam gekregen, max 3 per dag.
Heeft iemand een tip wat ik het beste kan doen, om me nu wat rustiger te voelen? Ik laat mijn vriend zich druk maken, terwijl ik dit niet wil.

1 rede weet ik wel, waardoor dit komt, en dit is dat het financieel even niet lekker zit. Na het weekend is er pas weer geld, hoe kom ik het weekend door?

Ik hoop dat ik het duidelijk genoeg uitleg, maar ik weet me even geen raad meer met mezelf.

Dankjulliewel.

Toegevoegd na 21 minuten:
Ik heb nu net nog een oxazepam genomen, hier wordt ik straks wel slaperig van, moet ik me hiertegen verzetten, of lekker gaan slapen?

Toegevoegd na 22 minuten:
Ik heb nu net nog een oxazepam genomen, hier wordt ik straks wel slaperig van, moet ik me hiertegen verzetten, of lekker gaan slapen?

Ik woon sinds twintig maanden bij een vriendin van me en haar ouders. Voor mij is dit echt een hele fijne situatie.

Het punt is nu, dat die ouders van die vriendin van me de laatste tijd wel beginnen over op kamers wonen. Die moeder zegt dan bijvoorbeeld dat we daar nu echt eens samen naar moeten gaan kijken. Aangezien mijn leeftijd, ik ben drie weken geleden negentien geworden, is dat ook wel logisch.

Het punt is alleen dat ik dat eigenlijk nog helemaal niet wil. Het liefste wil ik nog gewoon een tijd bij hen blijven wonen. Ik zit nu in een moeilijk dilemma, namelijk of ik eerlijk zal vertellen hoe ik erover denk of niet. Het zijn namelijk niet mijn echte ouders en ik besef dondersgoed dat ik al heel blij moet zijn dat ze mij 1,5 jaar al in huis hebben. (Al lever ik financieel wel een bijdrage). Als ze op een bepaald punt zeggen 'nu is het goed geweest' dan heb ik dat natuurlijk te respecteren.

Ondertussen beangstigt het idee me alleen wel. Ik heb sinds mijn elfde nogal een turbulente tijd achter de rug met veel wisselen van scholen en veel problemen met mezelf en thuis. Daardoor heb ik me altijd hel erg onzeker en onrustig gevoeld en heb dus geen onbezorgde tienertijd achter de rug. Nu ik hier ben voel ik me eindelijk eens een beetje rustig en krijg ik ook veel steun.

Lastige situatie, moet ik dit nou eerlijk zeggen of niet? Kijk, veel 'kinderen' blijven wel tot hun eenentwintgste thuis wonen, maar ik ben hun kind niet en kan dus ook niks van ze claimen.

Terwijl je ervoor altijd heel open en vrolijk was. En wat kun je eraan doen?

Toegevoegd na 5 minuten:
Misschien een beetje extra toelichting: Ik heb laatst een best wel hevige ruzie gehad (in mijn ogen tenminste) en dit is wel opgelost, maar mijn vrienden maken zich toch zorgen en zeggen dat ik stil ben enzo. Terwijl ik het zelf niet eens door heb of weet waarom ik zo stil ben.

Moet hij niet na een bepaalde periode de patient het gebruik laten afbouwen om er vervolgens helemaal mee te stoppen?

Toegevoegd na 11 minuten:
En als de arts ervan op de hoogte is gesteld dat de patient (met alcoholverlaving) die slaappillen in combinatie met alcohol neemt, waardoor de patient valt en gewond raakt?

Toegevoegd na 11 uur:
De patient krijgt al ruim 12 jaar deze pillen (temazepam) voorgeschreven door dezelfde arts. De patient neemt zijn/haar eigen verantwoordelijkheid niet. Is hier verder niks aan te doen?

Bedankt voor de antwoorden.