Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Waarom kunnen mensen niet worden gedruppeld of ingeënt tegen bijvoorbeeld tekenbeten?

Onze hond krijgt om de zoveel maanden druppeltjes tegen vlooien en teken. Er is nu zelfs een pil, die hij kan slikken. Waarom bestaat zoiets niet voor mensen om tekenbeten voor te zijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Bij het gebruik van geneesmiddelen - waar ik dit soort middelen ook maar even onder schaar - gaat het altijd om afwegen van risico's en voordelen. Een geneesmiddel (voor mensen) komt - als het goed is - alleen op de markt wanneer het een matig ernstig gezondheidsprobleem voorkomt of geneest zónder dat de risico's of bijwerkingen potentieel erger zijn dan de kwaal. Met 'matig ernstig' bedoel ik dat het vervelend genoeg moet zijn voor mensen om er iets aan te doen. Niemand gaat een middel uitvinden tegen "zeer lichte jeuk" - om maar iets te noemen. Geneesmiddelen voor mensen zijn uiteraard aan striktere normen gebonden dan diergeneesmiddelen. Veel katten en honden zijn bijvoorbeeld gecastreerd. Risico's voor eventueel nageslacht zullen dus niet snel aan het licht komen en wegen bovendien minder zwaar. Mensen rapporteren meer bijwerkingen (je hond zegt niet "dat spul geeft me koppijn, ik wil het niet meer") en dat zijn nog maar een paar redenen waarom we hogere eisen stellen aan geneesmiddelen voor mensen. De risico-afweging wordt dan al snel anders. Vlooien komen bij mensen (die geld zouden hebben voor een middel ertegen) amper voor, dus niemand gaat daar een middel voor bedenken. Hoofdluis komt in bepaalde populaties (bijv. op basisscholen) wel relatief vaak voor, maar daar hebben we goede middelen voor en hoewel luizen rete-vervelend zijn om te hebben, is de overlast die zo'n uitbraak en de behandeling ervan geeft naar alle waarschijnlijkheid toch niet ernstig genoeg om onze kinderen(!) continu gif toe te dienen om zo'n uitbraak te voorkomen. Als het al zou kunnen. Voor wat betreft de teken zal de afweging vergelijkbaar zijn. In Nederland hebben we voor zover mij bekend alleen de ziekte van Lyme als potentieel ernstige ziekte die door teken overgebracht wordt. Lyme is over het algemeen goed behandelbaar. Hoewel er hardnekkige gevallen zijn en ik absoluut niets wil afdoen aan het lijden van de mensen met deze ziekte, komt het gelukkig niet zo heel vaak voor. Slechts een klein percentage van de teken is besmet, en wij mensen merken een tekenbeet bij onszelf óf onze kinderen meestal vrij snel op. De middelen die er zijn tegen teken voor honden en katten voorkomen overigens ook niet dat teken bijten, maar ze zorgen ervoor dat het overgrote deel van de teken binnen 24 uur na bijten doodgaan zodat het risico op besmetting veel kleiner is. Omdat wij een teek bij onszelf vaak binnen 24 uur verwijderen, zal zo'n middel voor ons weinig meerwaarde hebben.

Bronnen:
én tel daarbij op wat Marleen zegt: de...

Omdat die middelen buitengewoon giftig / schadelijk zijn, en een mens gemiddeld iets langer meemoet dan een kat of hond. Bovendien zijn wij vaak wat groter, waardoor we veel grotere doses nodig zouden hebben. Als ik al zie hoe lang de kat van slag is na de druppeltjes in zijn nek, zou ik geen moment overwegen mijn kinderen maandelijks of driemaandelijks te vergiftigen. Dat we het bij dieren wel doen heeft er mede mee te maken dat deze beestjes voor dieren veel meer vervelende ziektes over kunnen brengen, en met het feit dat WIJ er last van hebben als ze vlooien hebben ; we vinden het vies. Echt schadelijks is het voor ons niet. De teek is natuurlijk een uitzondering, maar alle mensen preventief behandelen met een vrij heftig gif om die hele enkele enkeling die ziek word van een tekenbeet te voorkomen ? Dat is natuurlijk met een olifant op een mug schieten. Hoe vervelend het ook is voor de persoon die het overkomt. Maar als ik naar mezelf kijk, ik heb nog NOOIT en tekenbeet gehad, mijn man ook niet, mijn kinderen samen eentje, en de kat misschien 3 in zijn hele leven. Kortom, voor de doorsnee mens loont het niet, en is het middel vrijwel zeker erger dan de kwaal. Voor dieren slaat die balans vooralsnog in de regel naar de andere kant door, door hun heel andere manier van leven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100