Let op: Startpagina GoeieVraag geeft geen medisch advies. De antwoorden en reacties zijn geen vervanging voor een consultatie bij een arts. Raadpleeg bij gezondheidsklachten daarom altijd een arts.

Is het mogelijk om na drie jaar nog last te hebben van een hersenschudding?

Beste mensen,

Drie jaar geleden kreeg ik een lichte hersenschudding. Er was geen schade op de ct zichtbaar aan mijn hersenen. Ik heb niet op de allerbeste manier met mijn herstel rekening gehouden. Wel heb ik een jaar geen alcohol gedronken (lastig voor een student).
Na dat jaar ging het iets beter. Echter heb ik het idee dat ik nog steeds last ervan heb. Ik ben snel moe, duizelig en af en toe wat angstig. Ook mijn ogen zijn snel vermoeid.
Een psycholoog weet het aan stress en een verhoogde alertheid op lichamelijke klachten. Ook mijn feestelijke levensstijl zou niet helpen.
Ik vraag mij af: is het uberhaupt mogelijk om na drie jaar nog klachten te hebben(postcommotioneel syndroom oid)? Wordt dit nog beter (ben nu 23)? En wat kan ik eraan doen? Af en toe ben ik bang dat ik na mijn universitaire opleiding niet goed kan meedraaien op de arbeidsmarkt. Hopelijk is er een goed antwoord!

Weet jij het antwoord?

/2500

Dat is nog niet zo makkelijk te beantwoorden. Op puur theoretische gronden zou je na een paar maanden (dus veel sneller dan over het algemeen beweerd wordt!) geheel van alle klachten van je hersenschudding af moeten zijn. Toch is het de ervaring van vele artsen (waaronder ik) dat er een kleine groep mensen is die na een hersenschudding langdurig klachten houdt. Er lijkt dan een duidelijk verband te zijn met de hersenschudding ook al wordt er bij uitvoerig onderzoek géén verband gevonden. Bij dat verdere onderzoek worden dan überhaupt geen afwijkingen gevonden. In de medische wereld wordt er in zo'n geval gesproken van SOLK. Dit staat voor Somatisch Onvoldoende verklaarde Lichamelijke Klachten; oftewel de patiënt ervaart reële lichamelijke klachten (van wat voor aard dan ook) waarvoor geen somatische (=lichamelijke) verklaring gevonden kan worden. Je kunt je voorstellen dat dit een erg ingewikkeld deel van de geneeskunde is; veel is er ook nog onbekend al groeit onze kennis gestaag door uitgebreide onderzoeken. SOLK is een groep aan ziektebeelden waar een zeer grote groep aan verschillende klachten onder vallen. Het gaat vaak om ziektebeelden die nogal wat controverse oproepen, wat lacherig over gedaan wordt of waarover niet een bekend is of het wel een bestaand ziektebeeld is; denk aan langer bestaande rugklachten, spanningshoofdpijn, maar ook PMS, whiplash, hyperventilatie, CVS, postcommotioneel syndroom. Aangezien er bij onderzoek geen afwijkingen gevonden worden lijkt het of artsen dan beweren dat er niets aan de hand is. Het feit dat er niets gevonden wordt betekent niet automatisch dat er niets is; het kan zijn dat we gewoon nog niet in staat zijn het te vinden. Als je niet weet wat de precieze oorzaak is dan kan je ook geen behandeling geven om de oorzaak weg te nemen. Daarom wordt er vaak therapie gegeven om te helpen met de acceptatie van de klachten en om zo normaal mogelijk verder te leven; je zal immers wel verder moeten. Wel is duidelijk dat met deze therapie, met acceptatie van de klachten, de klachten vaak afnemen. Daarom lijkt het alsof stress en een verhoogde alertheid op lichamelijke klachten een rol spelen in het ontstaan en blijven bestaan van SOLK. Of dat de hele verklaring is is niet bekend. SOLK is dus ook niet één ziektebeeld, waarschijnlijk zijn er meerdere verklaringen. Dus uit ervaring: ja het kan, maar hoe dat werkt is onbekend. Het verhaal van de psycholoog is plausibel; zo'n therapie kan je waarschijnlijk wel verder helpen.