Waarom worden vaak administratie-en verzendkosten van een nihile prijs gedifferentiëerd?

Gratis produkten worden vaak als gratis aangeboden met een toevoeging van administratie-en verzendkosten. Volgens mij heeft een consument helemaal niets te maken met een prijsopbouw maar vreed genoeg mogen dergelijke produten gewoon gratis genoemd worden.

Als je de exacte kosten van het produkt eruithaalt en de rst als bijkomende kosten definieert zou men eigenlijk ook de winstmarge en de distributiekosten e.d. moete vermelden.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het product is dan ook gratis. Enkel om het bij jou in huis te krijgen moeten er kosten worden gemaakt. De zogenaamde administratie- en verzendkosten. Die hebben dus niets met het product zelf te maken.

Voor niets gaat de zon op. Gratis producten hebben vaak dermate hoge administratiekosten dat er van gratis geen sprake mee is. Mijn idee is dat bedrijven het "Gratis" gebruiken als lokkertje en met de administratiekosten de eigenlijke kosten van het product inclusief kleine winstmarge dekken.

Dit is geen onderdeel van de prijs. Dit zijn bijkomende kosten die direct door worden belast. De prijs die betaald wordt voor het product is en blijft nihil.

Leuke en mijns inziens zeer terechte vraag. Toch denk ik dat het antwoord eenvoudig kan blijven, namelijk dat die kosten nu eenmaal (additioneel!) gemaakt worden. Zelf ben ik wel eens wat "gratis" spullen op gaan halen en heb ze toen (was een jaargang woonbladen) gewoon voor nop meegekregen.

Als ik bij een leverancier een bestelling heb onder de 125 euro worden er ook verzendkosten in rekening gebracht. Dus deze hebben niets met het product te maken...

Vaak wordt op de verzend- (en helemaal op de *handling)kosten verdiend. Het produkt lijkt zo meer gratis dan het eigenlijk is. Administratief betaal je dan wel niet voor het artikel, je krijgt het toch niet voor niets.

Bronnen:
Vista-print is een bekende voor deze truuk ;-)