Een familielid schenkt je een groot bedrag dat hij - zo weet je zeker - oneerlijk heeft verkregen. Neem jij het aan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik zou het er met hem/haar over hebben en ik zou het geld niet accepteren. Ik beroof zelf ook geen bank of dergelijk dus ik neem ook geen gestolen geld aan. PS: waarschijnlijk zal de helft van de mensen die nu zegt van niet het in genoemde situatie wel doen. Verwarring stopt het nadenken.

Kan je beter niet doen, aangezien je dan voor witwassen veroordeeld kan worden. Daar staan behoorlijk vervelende straffen op. Met een familielid die op illegale manieren aan grote hoeveelheden geld komt zou ik sowieso niet al te veel contact hebben.

Nee dat doe ik niet... Je moet oneerlijk verkregen geld altijd terug betalen... de wet van Karma... Dus ik kan dat niet doen... en ik doe dat ook niet...

jazeker... http://www.youtube.com/watch?v=L-fVTIT4cGM

Het ligt eraan. Als ik weet dat geld met bijv. mensenhandel of afpersing is verdiend, dan zou ik het niet willen hebben. Als je het wel aanneemt, dan blijft het wat onrustig leven, justitie kan er later ook nog achter komen...

"Ja, het kwaad is toch al geschiet, en ik kan het geld goed gebruiken"

Natuurlijk niet. Je moet trouwens nooit geld van je familie aannemen, tenzij ze overleden zijn en het een erfenis betreft.

Waarschijnlijk pak ik het wel aan, maar het hangt er wel vanaf welk familielid het me aanbied. Van familie krijg je 9 van de 10 keer toch alleen maar problemen.

'Je moet een gekregen paard niet in de bek zeiken'

Natuurlijk, het is je plicht om een machtsmiddel aan een oneerlijk mens te ontnemen voor hij er nog meer verderf mee kan zaaien.

Ja hoor... Dat geld bedrag neem ik zonder enige aarzeling aan. Het is tenslotte niet mijn probleem, waarop het geld verkregen is. En ik ben ook niet verantwoordelijk voor de wijze waarop de ander het geld verkregen heeft...

Ja, want dan komt het uiteindelijk toch nog goed terecht.

Nee, waarschijnlijk zit je daarna met een schuldgevoel. Alleen het ligt aan de situatie: soms is het lastig om het terug te geven (als je het dan bijvoorbeeld al hebt gekregen). Maar als het familielid van te voren zegt: ik geef je dit, moet je zeggen: Nee dankje. Dan is er nog niks terug te draaien. Doordat je deze vraag stelt, twijfel jij (ik neem aan dat je deze situatie echt doormaakt) aan of je het wel moet doen en je weet eigenlijk wel zeker dat mensen antwoorden: niet doen. (dat dacht ik namelijk). Dus gewoon: niet doen. Waarschijnlijk voel jeje daarna voldaan.

Ligt eraan hoe het geld is verkregen maar over het algemeen zou ik het wel aannemen.

Nee, zeker weten van niet. Ik houd niet van onrecht, dus ook niet van onrechtmatig verkregen geld cq spullen.

Nee. Sterker nog, als ik het vermoeden heb dat een familielid op oneerlijke manier aan een groot bedrag is gekomen, ben ik contractueel verplicht om hier melding van te doen bij de daarvoor bestemde autoriteiten. Iets met ambtelijke integriteit en zo.

Het woordje "oneerlijk" biedt mij nog een ietsiepietsie ruimte voor een bevestigend antwoord. Als je met oneerlijk bijvoorbeeld bedoeld dat het familielid erg hard heeft onderhandelt, zou ik nog kunnen nadenken of ik het zou aannemen. Maar dan nog: als ik het persoonlijk niet eerlijk zou vinden ...zou het waarschijnlijk ook mijn eer te na zijn de schenking aan te nemen. waarschijnlijk zou ik mij met een (wat deze schenking betreft) zuiver geweten rijker voelen.... In alle andere gevallen, zeg maar de meer objectieve uitleg zou ik de schenking beslist weigeren. Afhankelijk van mijn relatie tot dat familielid zou ik dat wel optimaal tactvol willen doen. Ik zou wel duidelijk zijn in mijn "weigering". Als mijn familielid mij voldoende respecteert, zou hij ook mijn weigering moeten respecteren! (Succes en wijsheid als deze vraag voo jou echt speelt!)

natuurlijk,geld is geld !!

Nee, een heler is ook een steler.

Familieleden die op oneigenlijke wijze hun geld verkrijgen ben ik vermoedelijk al zo lang mee gebrouilleerd dat er tegen de tijd dat ze overlijden niet veel erfenis voor mij meer in zou zitten vrees ik - of het moet zijn om me te pesten. En nee, ik zou het inderdaad niet aannemen. Ben al niet zo'n materialistisch typetje, maar ik zou er ook niet van kunnen genieten denk ik. Enne - Karma he. Ik pieker er niet over.

ja en dan geef ik het rechtstreeks aan een goed doel zo ken je het natuurlijk ook witwassen:)

Nee, ik zo het niet aannemen. Aangezien het een familielid is zo ik ook niet meteen de politie inschakelen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100