Hoe probeert een crediteur een klein bedrag te innen als de debiteur de rekening niet betaald?

Stel, ik heb 2 telefoonrekeningen niet betaald.
Deze zijn samen 50 euro.

Eerst zal de telefoonmaatschappij natuurlijk een herinnering sturen, daarna aanmaningen waarbij extra kosten in rekening gebracht worden.
Daarna zal een incassobureau ingeschakeld worden.

Stel dat ik ondanks brieven en telefoontjes van het incassobureau nog steeds niet betaal.
Dan zou de telefoonmaatschappij over kunnen gaan om het inschakelen van een deurwaarder.
Ik heb begrepen dat een deurwaarder pas beslag mag leggen op je spullen of loon na een uitspraak van de kantonrechter dat de debiteur daadwerkelijk moet betalen. Klopt dat?
Wat gebeurt er in de praktijk als het gaat om zo'n luttel bedrag van 50 euro?
Dat lijkt me toch voor KPN bijv. niet de moeite waard om voor zo'n bedrag een rechtszaak aan te spannen.
Ik weet wel dat alle kosten van de incassobureau's en deurwaarder op de debiteur gezet worden, zodat de 50 euro uiteindelijk heel hoog kan oplopen, maar het is toch te veel moeite voor zo'n telefoonmaatschappij.
Wat doet een bedrijf in zo'n geval om alsnog de 50 euro te krijgen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Uw veronderstelling dat pas beslag op uw goederen mag worden gelegd na een vonnis van de kantonrechter, waarin de schuldeiser in het gelijk wordt gesteld, is juist. Of een schuldeiser een gerechtelijke procedure start voor een klein bedrag, ligt aan het bedrijf. U zult zich kunnen voorstellen dat een groot telecombedrijf als KPN met veel meer wanbetalers te maken heeft dan één. Eerder honderden. Zoals ook reeds in de reacties is vermeld: het zou een enorme kostenpost zijn voor het bedrijf, indien het die bedragen niet zou innen. Zeker als je kijkt naar het totaal op jaarbasis. Daarom hebben dergelijke grote bedrijven met een groot klantenbestand vaak contracten gesloten met vaste incassobureaus. Ze betalen dan gewoon een vast bedrag aan dat incassobureau, in plaats van per dossier. Het incassobureau (en na het vonnis de aangesloten gerechtsdeurwaarder) handelt dan de dossiers af vanaf het minnelijke traject tot na het gerechtelijke traject Derhalve zal het innen van kleine bedragen geen problemen zijn voor grote bedrijven. Dit is anders bij het midden- en kleinbedrijf. Deze zullen minder vaak met wanbetalers te maken hebben. Hierdoor hebben zij vaak geen contract met een vast incassobureau, de abonnementskosten staan dan niet in verhouding tot het aantal incassogevallen. Als een kleiner bedrijf dus een bepaalde vordering wil innen, zal het per dossier moeten betalen (griffierechten, kosten voor het opmaken van de dagvaarding, enz.). Die kosten kunnen oplopen tot enkele honderden euro's. Meestal zien deze bedrijven dan ook van een gerechtelijk traject af als het gaat om een klein bedrag en boekt het de vordering af zijnde oninbaar. Hoewel incassobureau's meestal "dreigen" met een gerechtelijk proces, zijn het vaak de incassobureau's zelf die kleine schuldeisers bij relatief kleine vorderingen afraden om te procederen omdat de kosten niet opwegen tegen de hoogte van de vordering. Nu is het wel zo dat in de regel de kosten voor het proces te verhalen zijn op schuldenaar, maar dat is dus niet zo indien de schuldenaar in het gelijk wordt gesteld. Ook kan de kantonrechter bepalen dat het niet gerechtvaardigd is dat de verliezende schuldeiser (het geheel van) de proceskosten moet betalen. Daarnaast moeten de kosten vaak voorgeschoten worden, en veel kleine bedrijven zullen niet graag honderden euro's voorschieten voor een klein bedrag als 50 euro. Al was het maar om de cashflow op orde te houden. Zie ook mijn opmerking over incassokosten bij de reacties.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100