Als ik gehakt in een plastic zakje ontdooi,heb ik altijd sap op het bordje liggen. Hoe kan dat?

Er ligt altijd van dat sap op het bordje,terwijl het gehakt afgesloten zit in een plastic zakje.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zelf heb ik in de plastic industrie gewerkt, waar ook plastic voor zakken ed gemaakt werd. Het lijkt misschien dat plasticzakken helemaal waterdicht zijn, echter is dit niet helemaal waar. Ze bevatten hele minuscule gaatjes. Niet dat vocht er uit zal lopen, maar als je het in de koelkast laat liggen of op je aanrecht, zal er altijd iets doorkomen. Plus het ontdooien van het bevroren condens van de buitenkant, geeft een vochtige substantie op je schoteltje of bord.

Dat is vet uit het gehakt, dat zat er al in voordat het de vriezer in ging.

dat is jus die nog in de gehaktbal zat alleen zit de smaak nog in de gehaktbal en gaat het watwr de langzaam uit

Er kan inderdaad een kleine hoeveelheid door het zakje heen gelekt zijn, maar het merendeel ervan is condenswater. Omdat het bevroren gehakt kouder is dan de omgevingslucht, slaat het vocht uit de lucht neer op de buitenkant van het zakje, net als ijsbloemen op de ramen of het ijs op autoruiten in de vrieskou. Je kan dit goed zien als het zakje een paar uur uit de vriezer is maar nog wel bevroren is. Er zit dan een dun laagje witte ijsaanslag op, wat er direct na het uitde vriezer halen nog niet op zat. Als het gehakt dan na een aantal uren helemaal ontdooid is, is dat ijslaagje ook gesmolten en als het door jou benoemde sap op je bordje beland.

Bevriezen maakt de cellen kapot. Dat veroorzaakt lekwater vanuit die cellen als je gehakt ontdooit. Industrieel diepvriezen gaat sneller en bij veel lagere temperaturen. Dat behoudt beter de celstructuur in stand dan wanneer jij een pakje gehakt invriest in het vriesgedeelte van je koelkast. Op zich hoeft het geen probleem te zijn. Dep het vocht weg voor de bereiding. Je gehakt zal hoogstens wat droger zijn.

Door de kou ontstaat er, doordat het vlees of andere product warmer is dan de vriezer, condens op en in het zakje en in het vlees ontstaan. En daardoor weer ijskristallen op en in het zakje en ook in het vlees. Bij het ontdooien zullen de ijskristallen weer worden omgezet in vocht waardoor er lekvocht dan wel dooivocht zal ontstaan. Het condens en daardoor ontstaan van ijskristallen op de buitenkant van het zakje is verantwoordelijk voor naar schatting 80% van het vocht dat je ziet op het bordje of in de kom waarin je het vlees ontdooide. Een plastic zakje heeft poriën. Het is niet uitgesloten dat er door deze poriën wat van het vleessap, hetgeen eveneens grotendeels dooivocht is, uit het zakje kan lekken. Dit is GEEN celvocht, zoals een andere beantwoorder suggereerde. De kans dat ijskristallen, die ontstaan door het bevriezende vocht in de cellen, in de cellen van het vlees de cellen van het vlees kapotmaken is nihil tot geheel uitgesloten. Daarvoor is de maximale vriestemperatuur (max. 18 tot 24 graden beneden het vriespunt) te hoog. Cellen zullen normaliter niet zo snel kapot gaan omdat de celwand volledig permeabel is. Ofwel doordringbaar. Vocht kan er dus eenvoudig in en uit. Het kapotgaan van de cellen zal alleen plaatsvinden bij hele lage temperaturen (denk aan meer dan -100 graden Celsius en meer) en dan alleen al het vriesproces te langzaam zou verlopen. Daarom gebruikt men ook stikstof om kwetsbare zaken, zoals eicellen en dergelijke, in te vriezen. Dit is namelijk één van de snelste methoden om iets in te vriezen op zeer lage temperaturen. Hierdoor zullen de cellen 'verglazen' en ontstaan er geen ijskristallen in de cellen. Het is wel zaak om andere producten in en buiten de koelkast te beschermen tegen dit dooivocht aangezien het bacteriën kan bevatten die uw andere producten kan besmetten. Een hele goede hygiëne is daarom van belang.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100