Mijn vriendin vind zichzelf te dik, ik ben dun. Wat moet ik doen? Hoe moet ik reageren?

Ik vind het erg meevallen, ze is gewoon normaal, net als de rest. Niet dun. Ik ben redelijk dun en ben bij diëtiste geweest om aan te komen. Dat is gelukt, gewoon door gezond en genoeg te eten. Ik neem vaak gezonde dingen mee naar school. Mijn vriendin vind raar, maar ik wil gezond eten omdat ik daar meer energie van krijg en het goed voor je is. Mijn vriendin heeft het er elke dag wel over dat ze zichzelf te dik vind, gaat lopen voor de lijn, ze zou willen dat ze net zoveel kon eten als ze wil zonder dik te worden, ze voelt zich schuldig na een kroket enz. En zegt dat ik dat niet snap omdat ik dun ben. Wat moet ik ermee? Dun zijn heeft veel nadelen: altijd 4 jaar jonger geschat worden, altijd gedoe met kleding enz. En daarbij: ik vind haar echt niet dik! Ik probeer te luisteren, maar wordt er een beetje moe van en weet niet wat ik moet zeggen tegen haar. Ze lijnt niet, maar het zogenaamde 'dik zijn' is wel een obsessie. Hoe kan ik hier het beste mee omgaan? Ik vind het erg lastig als vriendinnen laten merken dat ik nix te zeuren heb omdat ik dun ben (zogenaamd ideaal omdat ze zijn :() en zij wel omdat ze dikker zijn. Tips?

Toegevoegd na 55 minuten:
Met 'mijn vriendin' bedoel ik niet dat we een relatie hebben. We gaan op school met elkaar om.

Weet jij het antwoord?

/2500

Probeer haar anders dezelfde soort snacks te laten eten die jij eet...dan heeft zij er een beter gevoel bij en jij doet gewoon wat je altijd doet;)

Zeg tegen haar dat je haar niet dik vind en dat je het niet leuk vind om haar zo slecht over zichzelf te horen praten. Dat het niet altijd voordelen heeft om jou figuur te hebben en dat ze blij moet zijn met wie ze is en van zichzelf moet houden zoals ze is! :)

Ik herken dit heel erg. Ik was namelijk ook een beetje aan de dunne kant. Ik had twee vriendinnen op school die steeds hetzelfde zeiden. Dat ze zich zelf allebei dik vonden. Ik werd er zelf ook idd moe van. Ik vond mezelf toen ook dun (ik ben nu eindelijk wat aangekomen) en ben meer gaan eten. Ik vertelde hun dat ik sommige truitjes paste maar het stond niet leuk en mooi genoeg omdat ik dun en niet veel heb. Ik zei vaak dat ze gezond moesten eten en als het kan ook meer bewegen (de trap op school nemen blv) ze hielen langzaam over op door te zeuren dat ze zich te dik vonden. Want ze zijn helemaal niet dik, er zijn wel dikkere mensen die hebben pas een echt probleem met hun gewicht

Tegen haar blijven zeggen dat ze een normaal gewicht heeft, dat ze slank is en niet dik. Een vriendin van mij twijfelt namelijk ook aan haar lichaam en als ik een paar keer gezegd heb dat ze slank is wordt ze rustig. Nu maar hopen dat het ook helpt bij haar! En.... ik zou haar toch aanraden om eens iets anders te eten dan een kroketje...

Dan zeg je nu eindelijk eens tegen haar dat je een beetje flauw wordt van haar gezeur. Je kunt bijvoorbeeld het volgende zeggen; wel op een vriendelijke manier natuurlijk; "Je weet hoe ik erover denk, ik vind je niet dik en ik wil graag dat je vanaf nu erover ophoudt! Denk je dat het voor mij leuk is om er iedere keer me geconfronteerd te worden? Als je vantevoren weet dat je spijt krijgt van een kroket of iets dergelijks, laat het dan gewoon staan of eet het op, maar hou eindelijk eens op met dat geklaag. Er zijn belangrijkere dingen in het leven!" Mocht ze hier boos op reageren, dan blijf je tóch gewoon bij je standpunt. Gewoon eerlijk zijn tegen haar en zeggen dat je flauw bent van het gezeur. Toegevoegd na 1 minuut: En mocht ze er toch weer over beginnen dan zeg je: "Wil je nu echt iedere keer van me horen dat je niet dik bent? Is dat de reden? Nou, het houdt een keer op hoor!"

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100