Hoe maakt een goede fotograaf snel een foto?

Een goede hobbyfotograaf of een professionele fotograaf die met een spiegelreflex rondloopt, stelt vaak alles zelf in. Maar dat kost natuurlijk tijd, en som moet je heel snel een foto maken omdat zich onverwachts een goede gelegenheid voordoet.

Stel je loopt in de sneeuw en plotseling komt er een galopperend paard voorbij. Je hebt twee seconden om je toestel in te stellen.

In die twee seconden moet je je diafragma kiezen, je sluitertijd kiezen, je gevoeligheid (ISO) instellen, inzoomen/uitzoomen, scherpstellen, twee stops overbelichten omdat anders de sneeuw grijs wordt, en misschien nog wel meer.

Hoe doe je dat?

Of stel je, als je op wintervakantie gaat, drie voorkeursprofielen in, bijvoorbeeld sport-in-sneeuw, landschap-in-sneeuw, en binnenfoto, en kies je snel het juiste voorkeursprofiel?

Wat is de beste methode?

Toegevoegd na 13 uur:
 
Extra uitleg: met de voorkeursprofielen die ik noemde, bedoelde ik niet de voorgeprogrammeerde standen - die heeft mijn camera niet eens.

Ik bedoel dat je zelf bepaalde instellingen als "setje" opslaat, zodat je daarna snel één van jouw eigen zelfgemaakte "setjes" instellingen kunt kiezen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

even een korte antwoord voor nu... Een goede fotograaf weet vantevoren dat er wel eens een paard langs kan komen. Die zorgt er dus voor dat zijn camera is ingesteld op witbalans, iso, diafragma en sluitertijd. Dat kan hij al doen op de sneeuw. Daarna hoeft hij alleen nog maar te kaderen, scherp te stellen en eventueel meetrekken. Als er een wolk voor het licht is gekomen dan zal hij dit moeten corrigeren met de sluitertijd of diafragma. Het is maar een paar kliks weg van zijn initiele instelling. Natuurlijk in RAW en achteraf kan hij nog corrigeren bij de nabewerking. Het uiteindelijke beeld blijft dan bijna net zo goed ook al maakt hij kleine belichtingsfouten. Maar nogmaals een goede fotograaf weet wat hij wil en zal het paard opwachten. Een konijn laat hij dan lopen, dat zal niet zijn opdracht zijn. Het kaderen, scherpstellen en een scherpe plaat is nog veel moeilijker dan een goede belichting. Onscherpte is een onherstelbare foto, als je scherpte wilt. Toegevoegd na 5 minuten: een fotograaf heeft tijdens het werk nooit de lensdop ervoor, en de camera in de aanslag. Het is een werkobject, net zoals een pen voor een schrijver. Maar speciale standen zoals sport zal hij nooit gebruiken. Toegevoegd na 10 uur: Kijk eens naar de foto's op national geographic... http://photography.nationalgeographic.com/photography/photo-of-the-day/animals/?page=2 Elke foto heeft de fotograaf of ruim kunnen voorspellen of de fotograaf heeft uren gewacht totdat het dier op de juiste manier is langsgekomen. Bij sport evenementen zoals voetbal, is het eigenlijk maar 1 instelling die wedstrijd op een bewolkte dag. Zo ook vaak als je binnen fotografeert. Altijd maar 1 instelling. Tenzij je op automatisch fotografeert, dan zal je ELKE foto moeten corrigeren omdat de lichtmeter het fout doet. Een kriem is als er stapelwolken zijn. Dus wel volle zon en dan weer niet. Dit is het mooiste weer voor natuurfotografie om bepaalde delen van de natuur in de zon te laten uitkomen, maar om snel te werken is het een kriem.

Je hebt meerdere toestellen bij je zodat je kan kiezen welk toestel op welk moment 't beste geschikt is. Tevens gebruik je RAW, zodat je achteraf nog allerlei zaken kan aanpassen. Verder héél veel schieten en/of burst gebruiken. Dan is de kans veel groter dat er goede foto's tussen zitten. Verder natuurlijk enige kennis m.b.t. het weer i.c.m. de instellingen die je alvast daarop afstemt.

Nooit de voorkeursprofielen. Echt waar, ik probeer ze wel eens uit, maar meestal is het niks. Diafragmavoorkeuze geeft je daarbij de juiste sluitertijd. Iso kan je op automatisch zetten. Een goede camera kiest de juiste iso. Ik heb altijd 2/3 stop onderbelichting. Onderbelichting is makkelijker te corrigeren dan overbelichting. Want uitgebeten plekken krijg je nooit meer goed. Ook niet in je RAW. Maar als je in een sneeuwlandschap loopt, dan zet je vantevoren een stop overbelichting in. Dat weet je. Waar het op aan komt is je diafragma. Welk deel wil je scherp en wat mag onscherp. Een gemiddelde van F8 is meestal goed. Het meetrekken met een galloperend paard is een ander verhaal. Ik heb urenlang langs wegen gestaan om te leren meetrekken, met auto's en dergelijke. Dat kun je oefenen.

Goede apparatuur, kennis, in RAW fotograferen, ervaring, ervaring, ervaring en nog eens ervaring. Verder kun je je apparatuur natuurlijk al instellen op de lichtomstandigheden waar je je op dat moment bevindt. Loop je idd in de sneeuw dan moet je camera daar al op ingesteld zijn, ben je binnen dan pas je hem daar op aan. Bovendien hebben de professionele digitale SLR's meerdere programeerbare voorkeuze standen. Hiermee kun je een combinatie van instellingen vastleggen (diafragma, sluitertijd, flits, belichtingscorrectie, flitscorrectie, ISO, enz.) Met een simpele toetsencombinatie kun je dan zo'n "setje" van instellingen snel oproepen.

De 'Mooie' foto's die je ziet van 'spontaan' langsdravende bessten zijn nogal overtrokken. Er zijn nauwelijks professionele foto's die op die manier tot stand komen. Zo heeft mijn vrouw een aantal keren model gestaan bij een serie foto's voor brochures waar ze te paard allerlei spontane foto's moest maken, welke wel vantevoren doorgesproken waren. In het wild (Denk aan bv Frans Lanting) zijn de foto's eigenlijk altijd geplanned. Door wekenlang een situatie te observeren weet je wat je wanneer kan verwachten. En hier stel je je camera op in. Op een bepaald moment bepaal je welk shot je wilt bereiken en stel je je camera zo in voor dat shot. Zelf heb ik een poosje een foto bedrijf gerunt. Hiervoor oa in Afrika wat series geschoten. En dan besluit je gewoon: morgen wil ik proberen een groep springende gazelle's te fotograferen. Of: Ik wil nu een portretfoto van een luipaard. De week ervoor heb je al na gegaan waar ze meestal zitten 's ochtends vroeg; Dan ga je voor het eerste licht op pad en zoekt een groep uit, en kijkt welke richting ze op trekken, en plaatst je in hun pad. Een van de weinige toevalstreffers is de foto van Frans Lanting, waar een aap aan een liaan zweeft: Hij was toen in de bush apen aan het fotograferen, en hoort alleen de aanvalsroep van de aap, hij draait, en drukt af. De cover van 'Jungles' was het resultaat.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100