Waarom betalen mensen liever het 3 dubbele dan dat ze naar een asiel gaan?

Asielen worden alsmaar voller en voller met allerlei dieren die naar een baasje zoeken, ja meeste hebben problemen, maar als je The Dog Whisperer kent dan weet je dat dit niet moet uitmaken. Meestal is ook een hond in een asiel goedkoper (meeste dingen zijn ook al voor je gedaan), dan als je een puur ras koopt bij een fokker. Toch, hoor ik dat de meeste mensen liever het laatste doen dan een bezoekje aan het asiel te geven. Maar waarom is dat zo? (Ja al die zielige gezichten noem ik niet echt een smoes, die heb je bij fokkers ook)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

omdat men niet genoeg kennis heeft van honden om aan een asielhond 'te beginnen' huiverig zijn voor een vreemde hond (wat is ie gewent, hoe pak je dat eigenlijk aan? ze denken dat het over het algemeen honden zijn die gedragsproblemen hebben, vals en onbetrouwbaar zijn anders zaten ze niet in het asiel een pup veel aantrekkelijker is dan een volwassen hond mensen toch een dier zoveel mogelijk naar hun eigen hand willen zeggen en helaas van mening zijn dat dit alleen maar bij een pup kan van andere mensen rare verhalen hebben gehoord van een hond die uit een asiel kwam de hond al te oud is en niet lang genoeg meer mee gaat en omdat het aanbod pups gigantisch is!!! veel meer keuze dan in het asiel (broodfokkers, handelaren, puppy mills bedriegers etc) mensen zelf ook eens een keer een nestje willen en de honden uit het asiel zijn vanaf een bepaalde leeftijd allemaal steriel (geen pups dus) ######de VOORDELEN van een asielhond####### -gedrag/karakter van de hond is bekend (kan ie met kinderen, met katten, in de auto, andere honden, is ie terughoudend, zo druk als wat, waar moet je op letten etc.) -je hoeft niet je niet af te vragen of je chihuahua spontaan een bouvier wordt want je ziet gelijk wat je in huis haalt -honden zijn geent, hebben een chip, zijn ontwormd, zijn gecastreerd/gesteriliseerd of je kan dit later laten doen als je dier nog te jong is kosteloos -de hond heeft al een check up gehad door de dierenarts dus je weer zeker dat ie gezond is, zo niet krijg je dit ook te horen, en meteen voorlichting -vaak is er veel bekend over de achtergrond van de hond (waar ie vandaan komt, reden afstand) -je krijg een 'proeftijd' waarin je kan kijken of de hond en jij wel de juiste combi zijn dus je zit niet gelijk aan elkaar vast. -je kan ook in de toekomst info vragen aan het asiel als er wat is/problemen zijn (bij ''fokkers''steek ik mijn hand daar niet voor in vuur!!!!) -de hond heeft netjes een paspoortje -voor je de hond meeneemt kan je een paar keer kennis met m maken - er zitten ook pups en rashonden in het asiel - met de aller aller ALLER meeste honden is echt helemaal niets mis, de honden die zwaarder op de hand zijn bestrijkt een klein percentage, wat heel erg simpel is op te lossen. hier starten ze in het asiel ook mee, en gaan niet met zomaar iemand mee zonder ervaring - de dieren verdienen gewoon een nieuwe kans. ze zijn slachtoffer van de wegwerpmaatschappij, of van het gedrag van hun vorige eigenaar.

Ik denk dat dit niet zozeer met het geld te maken heeft, maar meer dat mensen hun hond willen van pup af aan. Puppy's zijn natuurlijk erg schattig en die kun je helemaal zelf opvoeden. Puppy's zijn er niet veel in asiels.

Iedereen zal daar zo zijn eigen redenen voor hebben. Ik denk dat het met name gaat om het feit dat mensen een hondje graag van kleins af aan willen hebben. Puppy's zijn natuurlijk schattig, en zo kun je het langst van je hond genieten en hem helemaal op je eigen manier opvoeden. Natuurlijk zijn er ook wel eens puppy's in het dierenasiel, maar die zijn vaak gauw weg. Ik denk dat er vaker geen puppy's zijn, dan wel. Dat mensen kiezen voor een bepaald ras, zal te maken hebben met bepaalde kenmerken die rassen hebben. De een is nu eenmaal wat rustiger dan de ander, en de een kan wat beter tegen alleen zijn (of met andere huisdieren/ kinderen omgaan), dan de ander. Tevens is bij rasdieren vaak de hele bloedlijn gecheckt op bepaalde ziektes, en zo kunnen bepaalde erfelijke aandoeningen in een stamboom 'uitgeroeid' worden. Dat geeft dus een bepaalde garantie dat je een gezonde pup aanschaft.

En naast de bovengenoemde reden. Een hond uit het asiel kan nare gewoontes mee brengen. Vanuit zijn oude woonomgeving of uit het asiel zelf. Je moet dan sterk in je schoenen staan om hiermee om te gaan. En een pup daarentegen heeft geen historie en is makkelijk vormbaar naar de huidige gezinssituatie.... Hoewel dat ook niet een garantie is dat het goed is ( anders waren de asiels niet zo vol)

Ik heb voor een pup gekozen, omdat ik een geestelijk onvolwaardig zusje heb waarbij ik in combinatie met een hond geen risico wilde lopen. Ik weet nu wat ik in de hond heb gestopt aan gedragsregels. Bovendien is de hond van meet af aan aan het afwijkend gedrag van mijn zus gewend.

Omdat mensen toch altijd een beetje angst hebben voor het verleden van zo’n hond. Een hond kan ernstige gedragsproblemen hebben die niet meteen zichtbaar zijn. En The Dog Whisperer is een showprogramma op TV. Er staat trouwens ook vaak bij vermeld dat je, als leek, vele technieken niet thuis mag proberen, omdat de hond zou kunnen bijten. Er zitten natuurlijk ook heel lieve (ras) honden in het asiel, maar hoe gaat het zijn als hij bij jou thuis is? Dat weet je bij een pup ook niet, maar daar heb je de opvoeding voor een groot deel zelf in de hand. Het is de onzekerheid over volwassen dieren die mensen tegenhoudt denk ik.

Mensen willen een puppy wegens de schattigheidsfactor en omdat ze die zelf kunnen opvoeden en omdat zo'n dier waarschijnlijker langer bij je blijft dan de toch meestal wat oudere honden uit het asiel. Ook zal een asieldier geen stamboom hebben, die een rashond van een goede fokker wel heeft. Tegelijkertijd kun je zeggen: een hond uit een asiel is ingeënt en dergelijke, en vaak al opgevoed, de mensen van het asiel kennen hem/haar een beetje en kunnen dus een karakterbeschrijving geven, zodat het makkelijker is om te kiezen voor een waakse hond, of juist een hond die knuffelig is en wat 'liever'.

Veel mensen hebben het idee dat asieldieren vaak ziek en gewond zijn, en dus extra kosten. Ook vinden veel mensen het asiel een nare plaats, je kan een schuldgevoel krijgen dat je toch niet dat ene zielige katje hebt gekozen. Allemaal blaffende en miauwende dieren, moeilijke keuzes. Daar blijf je naderhand nog wel even aan denken.

De aanschafkosten van een hond zijn dan wel groot, maar beperkt ten opzichte van de kosten voor verzorging over de jaren. Het kan zelfs voordeliger zijn, omdat je met een rashond ook de pups weer zou kunnen verkopen als je er zelf mee gaat fokken. Financiële redenen om een asielhond te nemen zie ik dus niet. Nadelen van rashonden zijn de gevolgen van inteelt (een ras is eigenlijk per definitie een ingeteelde groep dieren met veel homozygote allelen), dus over het algemeen hogere ziektekosten. Als de ouderdieren echter niet zeer verwant zijn en beide gezond is de kans op dat soort problemen echter klein, dus ook daar is het een voordeel om van een goed bekend staande hondenfokker te kopen. De redenen om een hond bij het asiel te halen zijn dus eerder sentimenteel van aard en het is natuurlijk een goed gevoel als je een hond uit deze benarde omgeving weer een goed thuis kunt geven.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100