Waarom word het verdriet wat je voor een dier hebt anders gezien dan dat je verdriet voor een mens zou hebben?

Mijn hond is momenteel erg ziek,ze ligt in quarantaine in een dierenkliniek.
Haar toestand is momenteel rustig,maar het is afwachten op de uitslagen van verschillende onderzoeken.

Ik ben hier van goed van slag en het doet vreselijk pijn om niets te kunnen doen voor mijn hond.
Het wachten en het onzekere is erg slopend en emotioneel.

Nu zijn er gelukkig mensen om me heen die mijn verdriet en pijn begrijpen.
Maar helaas kom ik ook mensen tegen die mijn verdriet en onzekerheid niet begrijpen.
Krijg dan reacties als: ''het is maar een hond''',of deze: ''je moet blij zijn dat je het je kind niet is als je die had''
Ik vind het vervelende opmerkingen.
Is het verdriet wat ik heb (en helaas zouden er vast wel meer mensen op dit moment verdriet hebben om een huisdier) nou echt minder als dat zou zijn als het om een mens zou gaan?

Ik heb genoeg mee moeten maken net ziektes van mens en dier,en ik ervaar het verdriet echt als het zelfde.

Waarom reageren mensen zo?
Is het zo raar dat ik zo in angst zit en me vreselijk zorgen maak om mijn hond waar ik zou van hou?
Is er nou werkelijk een verschil tussen verdriet om een dier als om een mens?

Toegevoegd na 6 dagen:
Het is tijd om deze vraag te sluiten,ik heb er voor gekozen om geen beste antwoord te kiezen.
Iedereen heeft zijn of haar eigen mening gegeven,en daar heb ik respect voor.
Ik wil iedereen bedanken voor jullie antwoorden,de meesten waren allemaal erg liefdevol,en het heeft me goed gedaan.
Dank jullie wel allemaal!!

Weet jij het antwoord?

/2500

Natuurlijk is het niet raar. Andere mensen die geen huisdier hebben reageren natuurlijk anders omdat ze niet weten hoe het voelt. Gewoon niks van aan trekken ! Sterkte !

Voor jou is er blijkbaar geen (of in ieder geval verwaarloosbaar) verschil. Verdriet is ook wel heel moeilijk te vergelijken. Het is dus inderdaad stom dat mensen dat doen. Maar je moet dat zelf ook niet doen vind ik. Aan de andere kant willen ze je misschien ook gewoon een beetje opbeuren door te zeggen dat het niet zo erg is (volgens hun dan). Het kan zijn dat ze zelf nog nooit een huisdier gehad hebben waar ze erg aan gehecht zijn geraakt, dan is het lastig inleven. Trek je op aan de mensen die je wel steunen en vergeet de negatieve reacties.

Ja, ik denk dat er wel verschil is tussen het verdriet om een dier en het verdriet om een mens. En natuurlijk zou het allemaal nog veel erger zijn als het over je kind ging. Maar het gaat niet over je kind, het gaat over je hond, van wie je heel veel houdt. Het feit dat het verdriet om een mens anders is, maakt jouw verdriet niet minder. Jij bent nu verdrietig en bezorgd en daar heb je recht op.

Over het algemeen kan het verdriet om de dood of ziekte van een dier sneller over gaan dan om een mens, maar het is wel bekend dat de liefde voor een dier ook heel intens kan zijn. Dat je van je hond houdt is heel normaal, en dat je nu angst en verdriet voelt, ook. Sommige mensen houden meer van dieren dan van mensen, ook dat kan voorkomen. De band tussen hond en mens kan in elk geval heel hecht zijn. Besef wel dat dieren niet zo lang leven. Je zal hem relatief snel verliezen. Omdat we dat beseffen, kunnen we het misschien beter aan, ook al doet het ook veel verdriet om je hond te verliezen. Andersom kan het verdriet van een hond om een mens ook intens zijn. Zie link:

Bronnen:
http://weet.wikidot.com/hachiko-ken-je-dez...

Als je een huisdier hebt is het een soort van kind van je, en dan mag je ongerust en van slag zijn als er iets aan de hand is, zeker als het dier zo ziek is als jouw hond. Er zijn mensen die dit niet begrijpen, en daar kun je niets aan veranderen. En op momenten als deze komt dat extra hard en ongevoelig aan. Probeer het je niet aan te trekken, je schiet er niets mee op en bovendien heb je al genoeg aan je hoofd. Ik wens je heel veel sterkte, en hoop dat het positief uit gaat pakken!

Ik vind het een hele menselijke emotie. Een huisdier is een levend wezen waar je een band mee opbouwt. Hij is een van de gezinsleden en je houdt van het beest. Het is logisch dat je dan ook verdriet hebt als hij ziek is of dood gaat. Jouw gevoel kan ik heel goed begrijpen, wij hebben hetzelfde meegemaakt met een hondje van ons. Uiteindelijk hebben we haar moeten laten inslapen, maar het verdriet was enorm. Helaas begrijpen sommige mensen dit niet. Misschien omdat ze zelf geen dieren hebben, maar misschien ook omdat ze het leven van een dier minder waardevol vinden. Hoe dan ook, trek het je niet aan. Deze mensen weten niet beter. Ik wens je heel veel sterkte in deze moeilijke tijd en ik hoop van harte dat je hond het redt en helemaal beter wordt! Ik ga voor je duimen.

Mensen zijn nu eenmaal zo. Ik vind dit ook helemaal niet leuk. Mensen die geen huisdier hebben weten niet hoe het voelt. Ik hou heel veel van dieren zelf van mijn kippen en als die sterven vinden de mensen het ook raar waarom ik huil. Sommige lachen me dan uit. Ik weet hoe het voelt. Want wanneer mijn kippen en mijn hond zijn gestorven had ik de zelfde vraag in mijn hoofd. Trek er u niks van aan. Ik wens je veel sterkte! Toegevoegd na 48 minuten: Ik bedoel, ik wens U veel sterkte.

Ik houontzettend veel van dieren en heb ook vaak afscheid van de moeten nemen. Een vriendin van mij heeft 7 jaar geleden haar 14 jarige dochter plotseling verloren. Het verdriet is niet te vergelijken! Toegevoegd na 5 minuten: Als je het verschil werkelijk niet ziet of je er niets bij voor kan stellen.......dan vind ik dit (om het maar netjes uit te drukken SIMPEL). En geloof me; ik behoor tot een van de grootste dierenliefhebbers.

Omdat mensen in rangorde hoger staan dan dieren. Helaas zijn er veel mensen voor wie het 'maar' een dier is. Heel erg jammer vind ik dit, ze missen duidelijk het inlevingsvermogen. Want je wilt alleen maar troost en begrip, geen oordeel over je verdriet. Zoek troost bij mensen die je wel begrijpen en praat er niet te veel ver met mensen die je toch niet snappen.

Wat ontzettend naar, en het is helemaal niet gek dat je zo reageert. Dieren worden vaak een echt familielid voor mensen, en zijn maatjes door dik en dun. Mensen die gek reageren op je verdriet hebben denk ik niet dezelfde ervaring als jij met dieren. Ze begrijpen niet dat je met dieren zo'n sterke band kan opbouwen, en zien huisdieren waarschijnlijk net als alle andere dieren die je tegenkomt. Hoewel ik daarbij ook moet zeggen dat dierenleed in het algemeen mij ook heel diep kan raken, maar dat schijnt niet bij iedereen zo te zijn. Ik heb op Vimeo ooit een indrukwekkend filmpje gezien van iemand die zijn hond verloor. Het gaat voornamelijk over de rol van de hond in zijn leven. Misschien dat dit niet het moment is voor jou om het te kijken, maar misschien ook wel. Voor mij is het meer dan 10 jaar geleden dat mijn eerste kat ingeslapen moest worden, maar bij dit filmpje moest ik behoorlijk huilen. Ik wilde het toch hierbij voegen omdat het zo mooi laat zien wat dieren kunnen betekenen, maar wees dus wel gewaarschuwd, tearjerker! http://www.vimeo.com/8191217?ab

Dit gevoel is heel normaal. Mensen die het nooit hebben meegemaakt, weten niet waarover ze praten. Laat ze dus maar. Een hond is zo met je dagelijks leven verweven, dat je totaal de weg kwijt kunt zijn als die band wordt doorgesneden. Juist de afhankelijkheid van het dier en het argeloze vertrouwen waarmee hij op je bouwt, maakt dat het diep in je ziel ingrijpt. Je bent gewend voor het dier beslissingen te nemen. Nu moet je dat aan een ander overlaten. Mijn hond is al bijna vier jaar dood. Laatst liep ik in het bos met haar opvolgster. Ik dacht aan haar en de tranen liepen over mijn gezicht. Ik zou me niet geschaamd hebben, als iemand het had gezien. Een goede hond zit met al haar wortels door je ziel geweven. Sterkte.

Een hond /kat elk dier maakt ook deel uit van je gezin.Je trekt jaren met mekaar op en ze horen erbij.Dus ik wens je veel sterkte.OK als je moeder overlijd is dat iets anders,maar als je hond ziek is mag je best emotioneel wezen.Volg je gevoel en ik wens je veel sterkte en hoop dat het nog goed komt.

De band met een huisdier kan vreselijk diep gaan en intens zijn. Dat weet ik uit ervaring. De zenuwen bij ziekte of het verdriet bij overlijden van je huisdier kan dan ook heel groot zijn. Alsof het een kind van je is...... Ook dat weet ik uit ervaring. Maar toch, ondanks het feit dat ik (in dit leven) geen kinderen heb, het lijkt mij dat ik 'gek' zou worden van verdriet als een van mijn kinderen iets zou overkomen of zou komen te overlijden. Het komt mij voor als een van de ergste dingen die je in een mensenleven zou kunnen overkomen en het lijkt me echt heel erg moeilijk om zoiets te moeten verwerken. Het verdriet om bijvoorbeeld een kind lijkt mij dus vele malen groter en sterker dan het verdriet om je intens geliefde huisdier. Het is alleen zo zinloos om de vergelijking aan te dragen! Elke verdrietige gebeurtenis staat op zich. En diegene die ermee rond moet zien te komen is absoluut niet geholpen, noch gesteund door anderen met 'bagatelliserende' opmerkingen zoals jij die hierboven beschrijft! Ik wens je veel sterkte, en laten we hopen dat je hond weer snel gezond mag worden.

Omdat de meeste mensen uit zelfbescherming emotioneel toch nog een afstand scheppen tussen zichzelf en een dier. Ik heb zelf al veel dieren zien gaan en op één of andere manier is er steeds de troost dat het lijden niet gerekt wordt zoals dat maar al te vaak met mensen gebeurt. Je ziet de dieren ook niet in een bed liggen, zonder tanden, met een infuus vocht in de arm en een morfineklever op de huid.Dat scheelt in de herinnering. Ik wens je hond een spoedig en kwispelend herstel en dat jullie samen nog lang en gelukkig mogen leven.

iedereen beleeft verdriet op zijn eigen manier. je kan het niet vergelijken. bij kinderen is het overigens wel anders is mijn ervaring. als die wat hebben staat je wereld echt op zijn kop (dat is ook anders dan dat een familielid wat heeft, maar dat ontdek je miss wel als je zelf kinderen krijgt) verschil is er dus wel degelijk, maar hiermee kan je verdriet om een dier niet bagatelliseren. maar goed, hoe je het ook ervaart, het blijft moeilijk en onzeker als je zoveel om je dier geeft (zei emo euca bij het in laten slapen van de ratjes van de kids en stond hier bij te snotteren. volwassen vrouw noemt men dat dan :) sommige mensen zien een dier als niets meer en dingen dan een simpel dier. ik zie mijn honden en katten als leden van het gezin en als die wat hebben (simpele castratie) ben ik ook de hele dag gespannen tot ik een verlossend telefoontje krijg. het prettigst is dan om je dier gewoon weer lekker thuis te hebben. voor mij is het dus niet raar als je verdriet hebt om je hond en in spanning zit. je bent gewoon machteloos en dat is heel erg naar. maar anderen denken er helaas anders over. soms kunnen mensen ook hele rare dingen zeggen om je op te beuren overigens. ze weten dan niet hoe ze met de situatie om moeten gaan. probeer het naast je neer te leggen. jij voelt wat je voelt en daar is niets mis mee. ik wens je veel sterkte en heel erg veel beterschap met je hond!!!

Mijn eerste hondje moest ik laten inslapen vanwege een hernia die niet meer herstelt kon worden. Dat is nu 2 jaar geleden. Als ik aan hem denk, schiet ik nog vol, ondanks dat ik inmiddels 2 andere honden heb. Mensen die zoiets zeggen, hebben of nooit een dier gehad, of zijn gewoon keihard, geen dierenvrienden. Ik weet wat je doormaakt en wens je veel sterkte

Mensen die geen dieren graag kunnen zien, zijn voor mij geen mensen!!! Ik voel allessinds mee met jou. Je staat er machteloos tegen. probeer je het niet aan te trekken, de mensen die zeggen het is maar een hond, zijn het absoluut niet waard, doordat jij je slechter zou voelen! Hou je vast aan de mensen die het wél begrijpen. Dat zijn MENSEN! Er is inderdaad altijd een verschil tussen een dier of een mens, bijvoorbeeld, als je je kind verliest, is het wel veel erger dan je bijvoorbeeld een hond of een kat verliest, maar dat weet jezelf ook wel. Maar toch heb ik begrip en respect voor jou gevoelens, tot slot wij zijn dierenvrienden. En de meeste vriendschap kan je alleen maar krijgen bij dieren.....ik vind jou vraag zéér waardevol! Ik wens jou en jou diertje véél geluk!!!!!! Toegevoegd na 1 minuut: én beterschap!

Verdriet is verdriet, wat de reden ook is. En verdriet is heel persoonlijk. Waar het ook om gaat. Ik vind het raar als mensen zo nodig een oordeel moeten vellen of een opmerking over iemands verdriet. Niemand kan in het hart van een ander kijken. Dit gaat om respect. Als je ziet, weet of voelt dat iemand verdriet heeft dan vind ik dat diegene de ruimte en tijd mag hebben om verdriet te hebben en waar je kan die persoon steunen en eventueel aanhoren. En dan niet met rare vergelijkingen of verschillen aan komen zetten. Daar heeft niemand iets aan. Jij hebt net zoals ieder ander recht om verdrietig te zijn en hoeft je tegen niemand te verantwoorden!!! Ik wens jou en je hond heel veel sterkte!

Ik denk dat het hetzelfde voelt. Ik heb 3 honden en 2 katten en als er 1 de geest geeft dan denk ik dat ik dat heel slecht aan kan. wat ik wel denk is dat als ik een kind zou hebben, ik misschien iets meer een hond zou zien als een hond. Nu zijn het mijn troetelkinderen en ik zeg ook altijd "kom je bij mamma". Eigenlijk absurd, maar ik voel het bijna zo alsof is ze geadopteerd heb. En dan is het heel wrang als ik over 9 of 10 jaar afscheid moet nemen. Die botte horken waar jij het over hebt ken ik ook. Hele stadiums vol. Maar ze weten niet beter en weten ook niet wat ze met de situatie aan moeten. Over een maand moet je verdriet ook maar over zijn en vragen ze of je niet een nieuwe wil uit het asiel ofzo. Calculeer dat in en denk maar dat ze het niet beter weten en anders voelen. En de mensen die je wel steunen, doe daar je verhaal tegen, want daar kan je wel je ei kwijt. Sterkte met de situatie!

heb het zelf meegemaakt. het is afschuwelijk je huisgenoot te zien lijden. je staat er dichtbij, net als bij een mens, heel intiem: je hond is afhankelijk van jou. het verdriet is daar, vind ik heel gewoon. je houdt van je hond. absoluut niet raar dat je je zorgen maakt. ik wens je heel veel sterkte hiermee om te gaan.

Omdat mensen misschien niet beter weten, Ik heb vrienden/familie verloren. Toch toen me hond stierf die ik 11 jaar gehad heb werd ik er 2 weken goed verdrietig om. 1 van de redenen die ik zeker weet is dat je gevoelsmatig meer open staat tegen over een dierbaar huisdier dan b.v. tegenover andere mensen. Ik denk dus ook dat meeste mensen behoorlijk gesloten met mekaar omgaan. Juist mensen die dichtbij je staan kunnen hetzelfde creëren. Persoonlijk heb ik al best veel meegemaakt. Maar toen ze me hond een spuitje gaven had ik toch een glas water nodig om niet flauw te vallen. Punt is je kan het nog zo goed weten maar je bent en blijft gewoon een mens en dit soort gevoelens horen er nu eenmaal bij. Tis jammer dat we tijdens onze opvoedingen niet meer getraind worden in het omgaan met dit soort gevoelens. Juist als we zo niet zouden reageren zouden we ook geen mensen zijn en zou de wereld er een stuk kouder uit zien. Dit is juist het gene wat mensen goed maakt. Medeleven is een mooi gevoel dat soms ook pijn kan doen. Dus dat je dit allemaal ervaart is allemaal normaal en mijn medeleven heb je. Het slijt wel maar het gemis blijft.

Zoals de meeste voor mij al zeiden, een normale reactie. Het inslapen van mijn katten, waren een van de moeilijkste momenten van mijn leven.. Dus trek je inderdaad niets van mensen die het niet snappen aan. Sterkte met alles:)

trek het u niet, aan voel wat u voelt, wij hebben na 8 jaar en 9 maanden helaas afscheid moeten nemen van onze hond, waar ik ruim 8 jaar mee bezig was om hem weer een beetje beter te laten lopen, hij had na overreden te zijn door een fietser zijn heup gebroken en ging steeds slechter lopen na een operatie en fysiotherapie . Ook ik krijg het kommetaar het was je kind niet, nee dat klopt ook wij kunnen geen kinderen krijgen en zag eigenlijk mijn hond als mijn kindje, een zorgen kindje Ik ben bang dat ik dit verdriet niet bij een mens zal gaan voelen Toegevoegd na 6 minuten: ik hoop dat uw hond(je) het gaat redden ik wens e heel veel sterkte en beterschap mijn hondje is op 18-08-2010 overleden en ben er nog steeds erg verdrietig over

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100