Mag je je gestorven konijn in het bos begraven?

We hebben geen tuin. Of bestaan er nog andere mogelijkheden. Niet de kliko graag

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

ja hoor dat mag zitten wel een paar regels aan - dier mag niet gestorven zijn aan overdraagbare ziektes - mag alleen in zanderige grond - kuil moet minstens een halve meter diep zijn - dier mag alleen in biologisch afbreekbare verpakking worden begraven (geen plastic zak) - enkel huisdieren mogen mits ze onder de 10 kilo wegen gecondoleerd. Toegevoegd na 1 dag: even nagezocht: de reaguurders onder mij hebben gelijk deze regels zijn inderdaad voor begraven op eigen terrein. maar zoals anderen al zeggen wie houd je tegen? voorkom begraven in beschermde natuurgebieden of gebieden waar drinkwater gewonnen word. maar bij jou in de buurt is vast wel een parkje of perkje te vinden waar niemand moeilijk over doet.

Dierencrematorium. En nog gecondoleerd

je mag je konijn gewoon in een bos begraven hoor.., of een plek waar je nog eens terug kan gaan.. sterkte hoor..

Officieel mag het niet, maar de kans dat een diender je betrapt en je ook nog een boete zou geven lijkt me minimaal. Begraven in de tuin mag ook niet, maar wordt feitelijk gedoogd omdat toezicht en handhaving onmogelijk zijn. Dus zoek een mooie plek en neem afscheid zoals jij dat wilt.

Ik weet eigenlijk niet of het mag, maar ik zou het gewoon doen als je dat wil. In eigen tuin mag het tegenwoordig geloof ik wel. Andere optie is laten cremeren. Heb ik ook gedaan met mijn konijn toen ik op een flat woonde. Maar daar zijn natuurlijk wel kosten aan verbonden en je kan er zelf niet bij zijn. Misschien mag je je konijn begraven bij een familielid, goede vriend of vriendin.

De konijnen in het bos gaan ook dood, en zitten soms in hun hol of in de open lucht. Eentje meer of minder maakt niet uit, toch?

Officieel mag het niet, maar ik kan me voorstellen dat je het misschien toch wilt doen. Ik zie er in ieder geval geen kwaad in. Denk er dan wel aan dat je een behóórlijk diep gat moet maken, wil je niet een week later de plek nog eens bezoeken en ontdekken dat je konijn is opgegraven door een roofdier. Zelf heb ik in oktober ook voor deze keuze gestaan toen één van onze cavia's overleed. Een grafsteen op een dierenbegraafplaats is me veel te over the top. Naar de dierenarts brengen betekent in feite dat je dier wordt behandeld als biologisch afval. En in het bos begraven mag niet. Al ben ik erg in de verleiding geweest het toch te doen. Uiteindelijk hebben we gekozen voor een dierencrematorium bij Amsterdam. Ze gaan er met respect met de overleden dieren om, zonder het gebeuren te overdramatiseren. Een klein dier wordt daar samen met andere dieren die dezelfde dag zijn gebracht gecremeerd en vervolgens uitgestrooid in een mooie omgeving. In de bron een link naar het bewuste dierencrematorium. Mocht dat niet in de buurt zijn, via google zijn meer dierencrematoria te vinden.

Bronnen:
http://www.ducamsterdam.nl/

Het mag eigenlijk niet, Maar als je geen tuin hebt dan wil je hem natuurlijk wel ergens begraven waar je naar toe kunt gaan om aan hem/Haar te herdenken. Maar je kunt er wel een boete voor krijgen als de politie of boswachter je ziet. Sterkte xxx

Volgens mij mag het niet, maar als je het op een afgelegen plekje doet zal niemand er last van hebben. Ik heb die van mij laten cremeren (alleen en niet op de hoop) en ze staat nu in het urntje op de haard bij ons.

In het bos mag dat niet. Hebben je (schoon)ouders geen tuin? je kent vast wel iemand met begrip en een tuin. Wij begraven al onze hondjes die gestorven zijn in onze tuin (volgens de voorschriften ) en dat geeft ons ook wat troost. Als je konijn in de tuin van een bekende ligt, geeft dat mogelijk meer vrede dan in een bos. De liefde van mensen voor hun gestorven huisdier wordt vaak onderschat. Dat moet ook (letterlijk en figuurlijk) een plaatsje krijgen. Bij dierencrematoria worden de dieren en masse verbrand en uitgestrooid. Het heeft dan geen plaatsje en je betaalt (dik) voor de illusie van plechtigheid. Ik weet hier helaas wat meer van dan goed voor me is. Daarom is de beste methode voor ons begraven in de tuin van iemand die ons na staat, als we zelf geen plek meer hebben.

Gecondoleerd!! Het mag waarschijnlijk niet maar als je dat heel graag wil zou ik het gewoon doen! Er zijn nog 2 andere mogelijkheden: laten cremeren, dan mag je de as mee naar huis nemen en zo hou je toch nog iets van je konijn. Je kunt hem/haar ook begraven op een dierenbegraafplaats je weet dan zeker dat hij/zij goed terecht is!! HEEL VEEL STERKTE ERMEE

Ik zou het niet doen. Ik had mijn overleden tamme rat in het bos begraven, zeker een halve meter diep, 3 dagen later kwam ik terug, was die opgegraven door een of ander dier, en ik denk opgegeten. Dus ik doe dat in ieder geval niet meer. Ik zou hem in de tuin begraven, als ik jou was. Toegevoegd na 4 minuten: oo ik lees net, dat je geen tuin hebt. Misschien in het plantsoen gedeelte van het kerkhof. Ik weet niet of het mag, maar als je het s'avonds doet, en niemand ziet het, is er geen haan die er naar kraait.

Sterkte met het verlies! Als je zelf geen tuin hebt, dan is een crematorium een prima oplossing. Ze gaan daar zeer respectvol met de dieren om en je kan zelf bepalen of je de as wilt uitstrooien of in een urn wilt. Begraven kan ook, maar dat is nog best prijzig, omdat je voor elk jaar weer moet betalen. Mijn konijnen en kippen liggen in de tuin begraven, maar de katten en honden laten ik cremeren in Rhenen. Ze doen het daar heel netjes en respectvol.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100