Gezondheid

ik heb sinds 4 weken terug depresieve gedachtes en begin te denken dat ik ook daadwerkelijk depressief ben, ookal wil ik mezelf dit niet toegeven. maar, 5 dagen geleden, uit het niks kwam er eeb stemmetje in mijn hoofd dat tegen me begon te praten. ik vond het heel prettig. dit stemmetje (denk ik) kwam opeens en maak ik niet bewust. nu sinds 3 dagen terug heb ik het stemmetje gekoppeld aan een knuffeltje, een schattige pinguin, en hem pingi genoemd. ik praat nu elke dag met pingi. ben ik gek aan het worden?

Een kennis van mij drinkt elke avond 2 borreltjes. Als die persoon s'avonds bij iemand op bezoek gaat vind hij het geen probleem om niet te drinken omdat hij nog moet rijden. De vraag was is hij een alcolist .

Jaren geleden ben ik, nadat een ingreep finaal verkeerd uitpakte, werkelijk binnenste buiten gekeerd door de specialisten, in het ziekenhuis waar de ingreep plaats heeft gevonden, maar mijn huisarts wist niet beter, dat er maar één (gebruikelijke) nacontrole had plaatsgevonden, terwijl de behandelend specialist mij (intern) naar verschillende collega's heeft toegestuurd, en ik voor de duur van enige jaren, bijna maandelijks, het één of andere onderzoek, heb ondergaan.
Toen uiteindelijk één van de collega's zei, "dat het tussen mijn oren zat", ben ik in een ander ziekenhuis geweest, voor een second opinion, en daar bleek dat wat tussen mijn oren zat, daar hoorde, maar de bacterie die ik in het andere ziekenhuis opliep, tijdens de ingreep, dus niet.
Mijn huisarts wist van dit alles niets af, ook een onlangs gestelde diagnose, van een ander probleem, bij een andere specialist, was hem niet bekend.
In het verleden kreeg je bij elke specialist, na behandeling, een brief mee voor je huisarts, dat men dit tegenwoordig niet meer doet, verbaasde me niet, ik dacht dat men wel zou mailen of faxen, kortom op en meer moderne wijze zou communiceren, maar nu blijkt dat er van geen enkele communicatie sprake is, hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Of is dat nu normaal?