Hoe maak je iemand duidelijk dat je niks aan je gedrag kunt doen omdat je depressief bent ?
Ik ben al langere tijd depressief,slaap amper,heb nergens geen zin in,slechte eetlust,stemmingswisselingen.
Dat laatste is iets wat andere mensen uiteraard opvalt,met name mijn moeder,ik probeer vrolijk te zijn maar dat lukt niet,ook zij heeft stemmingswisselingen....als ik met haar boodschappen ga doen en het lukt me echt niet om vrolijk te zijn dan ben ik maar gewoon stil.
Zij WEET dat ik depressief ben en dat ik daardoor stemmingswisselingen heb of juist stil ben.
Elke keer wrijft ze het er toch weer in dat ik een pesthumeur heb en loop te snauwen en als ik stil ben dan gaat ze vragen wat eraan scheelt.....ik word hier zo moe van en dan zeg ik "je weet wat ik mankeer en dat het daardoor komt" en dan word zij chagarijnig.....
Wat moet ik hiermee ?
Hoe krijg ik begrip en hoe zorg ik ervoor dat ze er niet meer om vraagt en het al zeker niet inwrijft ?
Met vrienden heb ik geen problemen omdat die niet elke keer vragen wat er scheelt dus ben ik ook minder snel chagarijnig.
Ik weet ook dat je je altijd als eerste af reageert op de mensen die dichtbij staan maar mijn moeder "zeurt" aan mn hoofd,ipv dat ze eens vraagt hoe het vandaag gaat....