Gezondheid

Het gebeurt niet altijd, maar wel te vaak. Soms schrik ik wakker met een hallucinatie en reageer ik daar in het echt op (door opeens uit bed te stappen bijv). Iemand zei me dat dit komt doordat ik dan te druk ben geweest. Maar nu heb ik sins een aantal maanden regelmatig last van paniekaanvallen met geluid. Volgens mijn vriend begin ik vaak opeens te gillen om bange geluiden te maken. Vaak ga ik dan rechtop zitten, of maak ik me juist heel klein etc. Ik vind dit zelf niet echt prettig (en ook niet voor mijn vriend), ookal heb ik er zelf veel erg in. Wat kan ik doen? En hoe komt dit?

Deze vraag kwam uit nieuwsgierigheid in me op. Heb namelijk zelf last van een vette huid op m'n voorhoofd. Ik vraag me dus af of er een limiet zit aan de (dagelijkse) talgproductie. Als ik mijn huid 's ochtends was dan wordt het in de loop van de dag vet, maar gaat de talgproductie steeds maar door en door of heeft je lichaam daar een grens aan gesteld? Als ik mijn huid niet meer zou wassen, zou het dan steeds maar vetter en vetter worden of heeft het lichaam zoiets van: als de huid vet genoeg is dan hoeft er niet meer talg bij te komen. Zeg maar zoiets als haargroei. Voor elk haar is namelijk vastgelegd hoe lang deze kan worden; na die lengte groeit het dus niet meer. Werkt dit met talg ook zo of redeneer ik verkeerd?

Er zijn al meerdere vragen, maar deze zijn te kort voor mij. Ik heb geen infectie of schimmel, maar zoals de dokter het zei: 'gewoon wat meer van het goede'. Ik heb dus meer normale afscheiding dan normaal.
Meestal niet erg, maar soms heel vervelend. Maar wat kan ik er nou nog meer aan doen om het te verminderen?
Ik draag katoenen ondergoed, nooit inlegkruisje of maandverband (wel tampons tijdens bloedingen, ben aan de pil) en gebruik geen zeep en dergelijke.

Welke dingen kunnen nog meer helpen? (of het 'erger' maken, zodat ik er op kan letten?)

En dan bedoel ik, dat pleegzorg dit verbied. Mogen ze dat zomaar doen ?