Gezondheid

ik heb vrij veel eczeem. In principe vind ik dat helemaal niet erg, ik bedoel esthetisch en zo. Maar die jeuk is om de muren op te lopen.
Het bijzondere is dat eczeem zo maar plots out of the blue kan beginnen te jeuken. Graag had ik hiervan de oorzaak geweten.
Er zijn natuurlijk factoren waarvan er bekend is dat ze jeuk kunnen verergeren, zoals warmte en bij mij ook bepaalde voedingsstoffen die ik beter niet eet. Maar daar gaat het dus niet over. Het gaat ook niet over wat in het algemeen jeuk bij eczeem veroorzaakt, bv. de reactie op de huidschade. Je zou dus kunnen vermoeden dat de reactie op huidschade jeuk veroorzaakt en dat die verergert door bv. warmte of bep. kledingsstoffen enz.. Maar zo is het niet altijd. Eczeem jeukt soms ook zonder bepaalde reden (buiten die huidschade dan natuurlijk, maar veroorzaakt toch ook geen permanente jeuk eigenaardig genoeg).
Dus wat mij frappeert is dat je een geruime tijd iets aan het doen bent (bv. een boek lezen in de zetel) en hopla, zonder dat er iets verandert (je eet/drinkt niets, het is nog altijd even warm, je hebt nog steeds dezelfde kledij aan enz....) begint eczeem te jeuken. Of je bent aan het wandelen en hop, de jeuk begint. Of je zit aan je pc verslagen te typen en daar is-ie.
Hoe komt dat nu? Dat je zonder iets te veranderen in hetgeen je aan het doen bent, zonder te eten, warmte toe te voegen enz.....plots je eczeem als gek begint te jeuken?

Toegevoegd na 1 minuut:
Geen mentolgel ofzo want dat helpt niks..

De opa van mijn beste vriendin is een paar uur geleden overleden. Ze is nog al een emotioneel meisje en deelt alles met me. Ik vind het moeilijk om te reageren als ze dingen zegt als was hij maar hier ik mis hem nu al ik geloof het nog niet. Ik heb dit zelf een jaar geledennook meegemaakt met mijn eigen opa en weet wel hoe het voelt. Maar zijn er dingen die ik voor haar kan doen en hoe kan ik het beste met haar praten. Zij is 16 en haar opa was niet zo heel oud en is overleden aan kanker hij heeft vandaag eutenasie gepleegd omdat hij zo pijn had ik hoop dat jullie me en haar dus ook een beetje kunnen helpen

Regelmatig kom ik in een verpleeghuis op bezoek. Een oudere dame van in de negentig roept veel. Ze weet dat ze het zelf doet en vindt het heel vervelend voor de andere bewoners, bovendien wordt ze er zelf erg moe van. Dit is plotsklaps ontstaan. Ze doet het vooral op momenten dat ze alleen is, dus ook 's nachts. Ik vroeg laatst waarom ze dit deed. Ze zei: "als ik niet meer kan roepen ben ik dood, dus het is fijn dat ik het nog kan". Volgens de verzorgster is ze niet dementerend. Enige maanden gelden heeft ze een hersenbloeding gehad en daardoor is ze in het ziekenhuis beland. Aansluitend is ze opgenomen in een verpleeghuis. Voorheen woonde ze zelfstandig.