Gezondheid

Als ik heb gepijpt en de jongen waarmee ik t doe is klaargekomen heb ik een soort fobie voor slikken, ik wil het wel graag doen maar op de een of andere manier heb ik braak neigingen en lukt het niet. Ik vind het heel vervelend en gênant. Hoe kom ik hier vanaf?

Het is een lang verhaal, maar ik wou het toch graag even kwijt omdat ik er erg mee zit.
Ik ben hoogsensitief en dat heeft voor mij meer nadelen dan voordelen.
Naast mijn hoogsensitiviteit ben ik paranormaal begaafd (helderwetend en helderhorend), ik vind het erg moeilijk om hiermee om te gaan.
Op het werk ben ik vaak gestresst als ik onder druk moet werken, op de vingers wordt gekeken of prestatie leveren.
Ook neem ik negatieve gevoelens van klanten over en word ik afgeleid door zoveel verschillende prikkels dat ik helemaal niet meer logisch kan nadenken.
Hierdoor ben ik nu mijn bijbaan kwijt geraakt en verschillende stages liepen hierdoor ook helemaal verkeerd.
Ik heb al trainingen gevolgd om assertiever en zelfverzekerder te worden, maar niets lijkt te helpen. Ik weet niet meer wat ik moet doen of waar ik het moet zoeken.
Heeft iemand misschien dezelfde ervaringen of kan iemand tips of adviezen geven.
Ik word er namelijk nogal wanhopig en verdrietig van.

Mijn vader is erg ziek geweest: zijn galblaas was zwaar ontstoken. Hij heeft een drain gehad die er inmiddels uit is. Er stond een operatie op de planning om de galblaas eruit te halen maar omdat het nu zo goed met mijn vader gaat, zien de artsen er vanaf. De galblaas mag blijven zitten. Echter mijn vader denkt nu bij ieder krampje dat het mis is. Hij denkt dat hij met een tikkende tijdbom in zijn lijf rondloopt. Vroeger moest een galblaas er toch uit? Hij hoeft zich ook niet aan een dieet te houden, mag zelfs vet eten en (niet teveel) alcohol drinken. Zijn de inzichten inmiddels veranderd? Maakt mijn vader zich druk om niks of heeft hij wel degelijk een punt wanneer hij zegt dat hij toch liever die galblaas verwijderd ziet? Ik begrijp dat jullie deze individuele vraag niet kunnen beantwoorden voor mijn vader, maar ben toch benieuwd naar inzichten/ervaringen.

De vraag over onwillekeurige spiersamentrekkingen is al een keer gesteld. Ze worden met een Latijnse naam genoemd. Mijn vraag gaat niet over de spontaan ontstane maar over de spiersamentrekkingen die veroorzaakt worden door medicijnen en als bijwerking worden genoemd. Hoe kan het dat methadon hetzelfde veroorzaakt als antipsychotica. Is er een scheikundige overeenkomst in de stof en de werking op het motorische systeem? Welke stofjes zijn dit?

Toegevoegd na 2 minuten:
Heeft het bijvoorbeeld te maken met een snelle daling van bepaalde hormonen? Zoja welke?