Ga naar de inhoud

Opgebiecht: “Mijn vriend heeft een micropenis”

micropenis Bron: © Canva. "Mijn vriend heeft een micropenis." 

Deze week in ‘Opgebiecht’ het verhaal van Lotte (51). In de liefde zeggen we vaak dat het innerlijk telt, maar wat als de fysieke werkelijkheid totaal niet overeenkomt met je verwachtingen? Lotte vertelt over haar eerste nacht met de man van haar dromen, die een geheim verborg in zijn broek dat ze nooit had kunnen voorspellen.

De mysterieuze terughoudendheid van Thomas

Toen ik Thomas leerde kennen, dacht ik dat ik de hoofdprijs had gewonnen. Hij was charmant, attent en zag eruit alsof hij rechtstreeks uit een modeblad was gestapt. Onze dates waren magisch; we praatten urenlang en de emotionele klik was ongekend. Maar er was 1 ding dat me dwarszat: hij hield de boot op seksueel gebied enorm af.

Na 3 maanden intensief daten hadden we nog steeds niet meer gedaan dan uitgebreid zoenen. Ik begon aan mezelf te twijfelen. Was ik niet sexy genoeg? Vond hij me wel echt leuk, of was ik gewoon een ‘maatje’ voor hem? Telkens als de sfeer intiem werd, krabbelde hij terug met een smoesje over vermoeidheid of ‘het niet willen verpesten door te snel te gaan’.

Het moment van de waarheid

Uiteindelijk kon ik het niet meer aan en confronteerde ik hem. Met tranen in zijn ogen zwoer hij dat hij me de meest aantrekkelijke vrouw op aarde vond. Hij was simpelweg “doodsbang om me te verliezen”. Ik interpreteerde dat als een teken van ultieme romantiek en besloot die avond het heft in eigen handen te nemen. We lagen op bed, de lichten gedimd, en de spanning was om te snijden.

Ik wilde hem laten zien dat hij nergens bang voor hoefde te zijn. Terwijl we zoenden, liet ik mijn hand langzaam naar beneden glijden. Ik verwachtte een krachtige reactie, maar onder de stof van zijn spijkerbroek voelde ik… niets. Tenminste, niet wat ik gewend was. In een vlaag van ongeduldige passie hielp ik hem uit zijn kleding.

De schok van de micropenis: een medische zeldzaamheid?

Toen de boxer eenmaal op de grond lag, bevroor ik letterlijk. Ik staarde naar zijn kruis en mijn hersenen konden de informatie die ze doorkregen niet verwerken. Tussen zijn donkere schaamhaar zag ik een geslachtsdeel dat, zelfs in volledig opgewonden toestand, niet groter was dan een gemiddelde minitampon. Het was een zeldzaam klein formaat, iets wat ik alleen kende uit medische boeken onder de term ‘micropenis’.

De stilte in de kamer was oorverdovend. Thomas keek naar het plafond, zijn gezicht lijkbleek. Op dat moment vielen alle puzzelstukjes op hun plek: de verlegenheid, de smoesjes, de angst. Het was geen gebrek aan lust, maar pure overlevingsdrang. Hij was doodsbang voor de blik die ik nu op mijn gezicht had.

Liefde versus de fysieke realiteit

Ik herpakte me zo goed als ik kon. Ik wilde hem niet kwetsen, want ik houd oprecht van hem. Ik pakte hem voorzichtig vast met mijn vingertoppen en probeerde hem te stimuleren. Terwijl hij zachtjes kreunde, raasden de gedachten door mijn hoofd. Kan ik hiermee leven? Hoe ziet onze toekomst eruit? Is penetratie überhaupt mogelijk?

Ik hield mezelf voor dat seks om meer gaat dan alleen dat ene onderdeel. We hebben handen, we hebben monden, we hebben speeltjes. Maar diep vanbinnen voelde ik ook een golf van verwarring. De man op wie ik verliefd was geworden, was nog steeds dezelfde, maar ons seksleven zou nooit zijn zoals ik me had voorgesteld. Ik besloot die nacht dat onze liefde belangrijker was, maar de weg naar echte acceptatie bleek een stuk langer en hobbeliger dan ik in die eerste schok dacht.

Om eerlijk te zijn, weet ik het nog steeds niet. Ik merk dat ik behoefte heb aan een ‘echte’ piemel. Iemand die mij echt hard en diep neemt. Wie weet kunnen we een keer gaan swingen. Hij heeft ook wat te brengen: hij is heel goed met zijn mond.

Opgebiecht verhaal delen?

  • De namen en de foto zijn gefingeerd.

Heb jij ook een geheim waar je niemand over durft te vertellen, en wil je dat wel opbiechten? Mail dan naar onze redactie en wij delen je verhaal (anoniem).

Lees ook onze andere spannende rubrieken: