Bron: © Canva. Achter de voordeur van Martha en Gerard schuilt een wereld van dwangmatige rituelen.
In de liefde zoeken we vaak geborgenheid in gewoontes, alleen wat als die gewoontes veranderen in een verstikkend web van afspraken waar je langzaam in verstrikt raakt? In deze ‘Opgebiecht’ vertelt de 62-jarige Martha over haar huwelijk met de uiterst gedisciplineerde Gerard.
Achter hun keurige voordeur schuilt een wereld van dwangmatige rituelen en een pijnlijk geheim.
De man die nooit een steek laat vallen
Toen ik Gerard 30 jaar geleden ontmoette, viel ik voor zijn stabiliteit. Hij was de rots in de branding die ik nodig had. Gerard is een man van de klok: alles in zijn leven volgt een strikt schema. Van de manier waarop hij zijn krant vouwt tot de volgorde waarin hij de wekelijkse boodschappen in de kast zet.
In het begin vond ik die ordelijkheid bewonderenswaardig. Onze tuin ligt er altijd bij als een plaatje en in ons huis zul je geen stofje vinden. Gerard poetst de keuken elke avond met een militaire precisie. Eerst de linkerkant van het aanrecht, dan de rechterkant, gevolgd door het fornuis. Altijd hetzelfde, elke dag opnieuw. Ik dacht dat ik geluk had met zo’n zorgzame, gestructureerde man, alleen na 3 decennia blijkt dat er een valse reden is voor deze voorspelbaarheid.
De vernedering van het seksbelletje
De intimiteit is helaas niet ontsnapt aan Gerards drang naar controle. Waar andere stellen na 30 jaar misschien wat minder seks hebben, eist Gerard nog steeds zijn ‘moment’. Maar het is geen passie, het is een protocol. Een van zijn meest bizarre regels is het ‘oproepen’.
Zelfs als we de hele avond samen in de woonkamer hebben gezeten, mag ik niet gewoon tegen hem aan kruipen. Nee, om exact 22.10 uur moet ik naar boven gaan, me omkleden en hem vervolgens ‘oproepen’ door 3 keer met een klein belletje te rinkelen dat op mijn nachtkastje staat. Pas als hij dat geluid hoort, komt hij de slaapkamer binnen. Het was zijn idee. Hij vindt het “orde scheppen in het verlangen”, alleen voor mij voelt het na al die jaren als een vernederende act die ik moet opvoeren om hem in de juiste stemming te krijgen.
Het heilige nachthemd en de choreografie
Als hij eenmaal binnen is, gaat het script verder. Ik moet het zijden nachthemd dragen dat hij me voor onze 25 jarige huwelijksdag gaf. Ik heb er inmiddels 3 van gekocht, zodat er altijd eentje schoon in de kast ligt. Als ik eens een pyjama draag omdat ik het koud heb, raakt hij volledig uit zijn doen en mag ik ons bed niet in.
De seks zelf verloopt volgens een vast patroon: 3 minuten zoenen, exact dezelfde aanrakingen op dezelfde plekken, en altijd in dezelfde houding. Het voelt minder als de liefde bedrijven en meer als het afvinken van een checklist. Voor hem is deze dagelijkse ontlading een essentieel onderdeel van zijn systeem, net als tandenpoetsen.
Ik deed altijd mee om de lieve vrede te bewaren, omdat ik bang was dat zijn zorgvuldig opgebouwde wereld zou instorten als ik de routine doorbreek.
De schokkende ontdekking: passie buiten de deur
Ik hield mezelf voor dat mijn opoffering, het wegcijferen van mijn eigen behoefte aan spontaniteit, de prijs was voor een stabiel huwelijk. Ik dacht dat ik zijn enige veilige haven was. Totdat ik 3 maanden geleden per toeval een reeks berichten op zijn iPad zag die mijn hele beeld van hem aan diggelen sloeg.
Gerard bleek een dubbelleven te leiden. Terwijl hij thuis vasthoudt aan zijn verstikkende rituelen en mij dwingt hem ‘op te bellen’ met dat belletje, zoekt hij daarbuiten de grenzeloze spanning op. Ik ontdekte dat hij al ruim een jaar een affaire heeft met een vrouw. Het meest pijnlijke? De berichten die ik las suggereren dat hij bij haar wél avontuurlijk is. Geen scripts, geen belletjes, geen vaste tijden.
Het voelt als een trap in mijn maag. Ik heb mezelf jarenlang aangepast aan zijn dwangmatige behoeften, alleen maar om te ontdekken dat hij zijn echte passie elders beleeft. Ik sta nu op een kruispunt: blijf ik de trouwe figurant in zijn perfect geregisseerde toneelstuk, of durf ik op mijn 62e eindelijk voor mijn eigen wensen te kiezen?
- De namen Martha en Gerard en de foto zijn gefingeerd.
Ook een verhaal opbiechten?
Herken jij je in het verhaal van Martha of heb je zelf een bijzonder geheim in de slaapkamer? Of heb jij een ander geheim waar je met niemand over durft te praten, en wil je dat wel opbiechten? Mail dan *naar onze redactie en wij delen je verhaal (anoniem).
Lees ook onze andere spannende rubrieken:
- Alle 18+ artikelen
- Nooit te Oud voor Stout, opwindende verhalen waarbij leeftijd geen rol speelt