Ga naar de inhoud

De vloek van de Windsor-familie: waarom de geschiedenis zich blijft herhalen

windsor-family-castle Bron: © Nationaal Archief. Koningin Juliana en koningin-moeder Elizabeth bezoeken in 1950 een Londense buurtorganisatie, nadat een jaar eerder een lokale delegatie naar Nederland reisde. 

Het jaar 1992 staat in het collectieve geheugen gegrift als het absolute dieptepunt voor de Britse monarchie. Op 24 november van dat jaar sprak Koningin Elizabeth II de inmiddels legendarische woorden dat 1992 haar ‘annus horribilis'(rampjaar) was.

Terwijl we terugblikken op die tumultueuze periode, rijst de vraag: is het Britse koningshuis gedoemd om deze cyclus van ongeluk te herhalen?

De blauwdruk van een rampjaar van de Windsor-familie: 1992

Voor Koningin Elizabeth II was 1992 een jaar waarin het imago van de koninklijke familie als het ‘ideale Britse gezin’ volledig instortte. De reeks schandalen was bijna niet bij te houden:

  • Echtscheidingen op rij. De Hertog en Hertogin van York (Andrew en Sarah) kondigden aan dat hun huwelijk onhoudbaar was. Dit gevolgd door pikante foto’s van Sarah Ferguson in de media. Ook de Princess Royal (Anne) scheidde van haar echtgenoot, Mark Phillips.
  • De Diana-bom. In juni verscheen het boek Diana: Her True Story van Andrew Morton. Het onthulde een vernietigend beeld van de familie, inclusief Diana’s strijd met boulimia en de affaire van Charles met Camilla.
  • Afluisterpraktijken:.’Squidgygate’ (opnames van Diana en James Gilbey) en gelekte intieme gesprekken tussen Charles en Camilla brachten de familie in grote verlegenheid.
  • Windsor in vlammen. Als een ultieme metafoor voor de staat van de familie, werd Windsor Castle op 20 november verwoest door een enorme brand.

Elizabeth gaf toe dat 1992 geen jaar was waarop zij met ‘onverdund plezier’ zou terugkijken.

Benieuwd naar het boek Diana: Her True Story – In Her Own Words?

De tekst gaat onder het bericht verder >>

De prijs van de publieke opinie

De crisis was destijds niet alleen emotioneel, maar ook politiek. Het Britse publiek pikte het niet dat de belastingbetaler zou opdraaien voor de miljoenen aan reparatiekosten voor Windsor Castle tijdens een economische recessie. De monarchie moest bakzeil halen.

Voor het eerst stemden de Koningin en de toenmalige Prins Charles ermee in om inkomstenbelasting te betalen. Buckingham Palace werd opengesteld voor het publiek om de kosten te dekken.

Herhaalt de geschiedenis zich weer bij de Windsor-familie?

Tijdens haar toespraak in 1992 hoopte de Koningin dat toekomstige generaties milder zouden oordelen met de kracht van retrospectie. Nou doen de gebeurtenissen van 2024 en 2025 het ‘annus horribilis’ bijna tam lijken.

De huidige generatie kampt met uitdagingen die de stabiliteit van de troon opnieuw wankel maken:

  • Gezondheidscrises. De dubbele klap van kankerdiagnoses binnen de directe familie heeft de werklast en de mentale druk op de overgebleven werkende royals enorm vergroot.
  • Familie-vete. De aanhoudende nasleep van Prins Harry’s memoires, Spare, zorgt voor een diepe emotionele kloof die doet denken aan de openbare strijd van Diana in de jaren ’90.
  • Nieuwe schandalen. De problemen rondom de Hertog van York (Andrew) zijn in de moderne tijd vele malen duisterder en schadelijker dan zijn echtscheiding in 1992 ooit was.

Een erfelijk ongeluk?

Het lijkt erop dat de Britse koninklijke familie vastzit in een patroon. Dit waarbij periodes van grote populariteit worden afgewisseld met diepe dalen van publiek wantrouwen en persoonlijk leed.

Waar Elizabeth in 1992 kon rekenen op de steun van haar moeder voor haar ‘geestelijke gezondheid’, moet de huidige generatie de weg vinden onder een nog genadelozer vergrootglas.

Bronnen:

The Daily Mail, The Daily Mirror, The Sun, Spare

Meer over:

Engels koningshuis Royals