Kikker in achtertuin, duidelijk geen gewone bruine, ook wat vreemd dik achterlijf dus wat peervormig?

Werd aangevallen door katertje en reageerde daarbij met piepende krijsgeluiden! Foto helaas wat matig van kwaliteit. Wie weet meer?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Na vele foto's te hebben bekeken moet ik toch echt constateren dat het wel een bruine kikker betreft. Die zijn niet alleen maar egaal bruin van kleur. Zie de twee toegevoegde afbeeldingen, die beide een bruine kikker tonen. Ze zijn variabel van kleur (bruin, roodbruin, geelbruin, grijsbruin) met een patroon van donkere vlekken en een lichte gemarmerde buik. Ze hebben met elkaar gemeen dat ze een glimmend velletje hebben, lange achterpoten met zwemvliezen, en de ogen zitten aan de zijkanten van de kop. Aan de zijkant van de kop, vanaf het oog tot aan de schouder heeft de bruine kikker bijna altijd een grote, donkerbruine vlek. De kikker op jouw foto heeft die duidelijk ook!

Bronnen:
http://www.kikkersite.nl/bruine.php

ik heb deze ook in mijn achtertuin, geloof ik. ik kan het niet helemaal goed genoeg zien vanaf deze foto. weet je of hij droog aanvoelde of glibberig? en was hij snel of sloom? (kon het katertje hem makkelijk vangen of niet?) die bij mij in de achtertuin zitten zijn geen kikkers, maar padden. die zijn wat dikker en platter van vorm. ze zijn ongevaarlijk, en heel erg nuttig, want ze eten (onder andere) ook slakken. bij mij in de achtertuin zitten ze vaak onder de groenbak. dit gebeurt voornamelijk bij hete dagen. dan zoeken ze overdag beschutting onder de koelte van die bak. mijn man kan soms heel lomp met die bak schuren als hij die gebruikt, dus ik check regelmatig bij heet weer, of ze er niet onder zitten. (1 keer zo'n onschuldig beestje aan gort getrokken vind ik al 1x teveel) als ik er eentje zie, pak ik hem op. padden zijn heel langzaam en sloom. kikkers zijn heel snel en kun je bijna niet met je handen vangen. ik plaag de padden altijd even. ik leg ze even op hun rug. (zonder ze pijn te doen) want ik probeer ze te leren dat ze uit mijn tuin weg moeten blijven omdat (echtgenoot en groenbak) het hier gevaarlijk voor ze is. dus ik probeer ze te leren dat mijn tuin geen fijne plaats is, want hier wordt je gevangen en op je rug gelegd... en de jonkies maken dan inderdaad een heel apart piepgeluidje. de allereerste keer dat ik het hoorde, dacht ik dat er ergens een jong vogeltje zat. tot ik besefte dat het geluid uit die pad kwam !! als ik ze even geplaagd heb, zet ik ze weer (ongeschonden) in de tuin, bij het hek. (en daarna handen wassen!) meestal blijven ze daarna dagen weg...dus die heeft zijn lesje dan geleerd. als ik er weer eentje zie, is het meestal een andere. als je er oog voor hebt, kun je de verschillen redelijk goed zien.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100