Hoe lang duurt het nog voordat we zuurstofproblemen krijgen?

Als er niets gedaan wordt aan de ontbossing en andere natuurvernietiging tenminste.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zonder te willen beweren dat ontbossing niet erg is (dat is het wel, om meerdere redenen): ontbossing zorgt niet voor vermindering van zuurstof. Bossen (en in het bijzonder tropisch regenwoud, waar het bij ontbossing meestal om gaat) verbruiken namelijk zelf de geproduceerde zuurstof. Dat werkt zo: de flora (bomen/planten) in het bos produceren zuurstoof. De fauna (dieren) in het bos verbruiken die zuurstof weer en produceren kooldioxide. En die kooldioxide wordt door de flora weer omgezet in zuurstof. Ontbossing vernietigt niet alleen de flora van het bos, maar doodt ook de fauna, die zijn leefomgeving immers kwijtraakt. Dus je raakt producenten én verbruikers van zuurstof kwijt, en houdt per saldo evenveel zuurstof over. Nu zorgt ontbossing natuurlijk wel voor genoeg ándere problemen om het tegen te willen/moeten gaan.

Ik denk niet dat dit ooit gebeurd. Uiteindelijk zal de aarde op zijn over een paar miljard jaar. Maar ik denk niet dat hier uiteindelijk de mens voor verantwoordelijk is dat de zuurstof opraakt...

De menselijke activiteiten die zuurstof verbruiken, produceren kooldioxide. Wat de samenstelling van de atmosfeer betreft, worden één tot twee moleculen zuurstof omgezet in één molecule kooldioxide. We hebben nu ruwweg 20% zuurstof en 0,2% kooldioxide (even uit mijn hoofd, prik me niet op de precieze waarden vast, want die doen er niet toe in de rest van dit verhaal). Stel dat we zoveel olie/kolen/gas verstoken, dat we het zuurstofgehalte omlaagbrengen tot 19%. Voor de mens, en voor de rest van het leven, is dat geen groot probleem. Gevolg is wel, dat het kooldioxidegehalte stijgt tot ergens tussen 0,7% en 1,2%. En dat is dan het grote probleem. Dat betekent een gigantische toename van het broeikaseffect. De gevolgen daarvan zouden zo groot zijn, dat dat kleine beetje minder zuurstof wel ons minste probleem is. Dus het kooldioxidegehalte in de gaten houden is veel belangrijker dan het zuurstofgehalte in de gaten houden. En dat is dan ook precies wat er nu gebeurt. Overigens, mocht je je toch nog zorgen maken: bij het reguliere meten van het kooldioxidegehalte wordt door veel meetstations ook meteen het zuurstofgehalte gemeten. Dus mocht daar geheel onverwacht iets raars gebeuren, dan zouden we dat wel opmerken. Maar dan - we zouden het wel opmerken, maar als er echt iets raars zou gebeuren met het zuurstofgehalte, zou dat niet aan menselijke activiteiten liggen - want die zouden onszelf al lang om zeep hebben geholpen door de bijbehorende kooldioxideproductie. Dan zou de zuurstof dus door een andere oorzaak verdwijnen. En dat zou dan naar alle waarschijnlijkheid betekenen, dat wij er geen invloed op zouden hebben.

Bronnen:
http://www.goeievraag.nl/vraag/houd-zuurst...

De mens is een experiment van god, geschapen naar evenbeeld van god naar eigen zeggen... En alle experimenten hebben een eigenschap gemeen dat, zolang het experiment loopt, de uitkomst niet zeker is, het kan lukken en het kan mislukken. Ligt het van te voren vast dan kun je niet van experiment spreken, dan is het procedure of wet... Als het lukt, dan is de mens gelukkig... Hij schiet zichzelf in de voet als het niet lukt en omdat het qua aarde een teamsport is als mens, kan een éénling niets uitrichten met goede bedoelingen of inspanning ten spijt... Wij als soort zullen afgerekend worden op enig moment in de tijd. Een vogel (als soort) lijkt in dit opzicht vooralsnog wijzer dan de mens, want hij houdt zijn eigen wereld (lees nest) schoon van zaken die er niets van doen hebben... Een éénling kan de aarde niet redden, zelfs Eckhart Tolle niet, hij kan bewustzijn proberen te kweken om de mens als totaliteit op een ander spoor te brengen. De ik-cultuur om te buigen tot de wij-cultuur, te leren dat ik het ben die deze woorden leest. Is het mij ooit opgevallen dat ik dit schrijf én dat ik dit lees, dezelfde zijn. Is het mij ooit opgevallen dat ik dit schrijf én dat ik dit lees, dezelfde ik is. De aarde is momenteel niet een planeet van liefde, daarmee bedoel ik dat er maar één ik is overal, niemand die zich afscheidt van het ene ik. Bezit is gemeenschappelijk, dus alleen van ik. Dan dient iedereen afzonderlijk zich daaraan te houden, iedereen. Een individu die dat niet doet, kan zich tot president uitroepen, wetten uitvaardigen en anderen laten doen wat hij persoonlijk wil, dus één individu kan de hele aarde overnemen... Dus elk individu heeft een veto-recht... Zo ver is de aarde niet en wij als soort ook niet. Maar het was een experiment en de uitkomst is nog niet vastgelegd... Ik ben benieuwd naar de uitslag en bid voor de soort om tot liefde te komen en zo de aarde de rust te gunnen die het zo nodig heeft in alle vrede... Ik heb nu even zuurstof nodig om andere dingen te doen dan typen en voordat die op is heb ik het nog héél druk met andere zaken... dank je voor de vraag...

Ha, die Chx; Dat ontbossing een groot probleem is ben ik met je eens, maar zuurstofproblemen zullen we er niet door krijgen. Alle flora op de wereld bij elkaar is namelijk maar verantwoordelijk voor enkele procenten van die zuurstofproductie. De bron van dat gegeven ben ik helaas kwijt. Dat betekent niet dat ik vind dat de ontbossing niet gestopt zou moeten worden, want behalve de fraaie natuur die ermee verloren gaat zijn veel oerwouden de leverancier van bijvoorbeeld grondstoffen voor belangrijke medicijnen.

De regenwouden, toch een grote produceent van zuurstof kan straks ipv zuusrstof ook CO2 gaan produceren. En dat is zeg maar "niet bevordelijk" ie dit bericht: Als de aarde nog twee graden opwarmt, zijn bossen niet langer een opslagplaats voor koolstofdioxide (CO2), maar juist een bron van CO2-uitstoot in de atmosfeer. Dat stellen wetenschappers van

Bronnen:
http://www.nu.nl/wetenschap/1950118/regenw...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100