Klopt het dat mensen met een verstandelijke beperking vaak eerstgeborene zijn?

Onzin of niet? Is het ooit onderzocht?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Nee, dat klopt niet. Wel is het zo dat mensen met een verstandelijke handicap nogal eens het enige kind zijn of juist het laatste kind in de rij ; vooral als het kind erg veel zorg nodig heeft of het gaat om een (mogelijk) aangeboren danwel erfelijke aandoening en de ouders een tweede / volgende niet aandurven. Toen we echter nog niet zoveel te zeggen hadden over hoeveel kinderen we kregen, zag je juist dat er wat later in de tij vaak één of meer kinderen kwamen met een ´deukje´. Toegevoegd na 3 minuten: Onderzoeken die er gedaan zijn naar het verband tussen de verstandelijke ontwikkeling en de plaats in de kinderrij, tonen juist aan dat naarmte de ouders meer tijd - aandacht voor een kind hebben )en het vroeger in de kinderrij komt danwel een nakomertje is' dat een positieve invloed heeft op de verstandelijke ontwikkeling. Maar ook dat zijn, uiteraard, vooral statistieken. Zie bijvoorbeeld de link in de ´bron´.

Bronnen:
http://books.google.de/books?id=zb7RhQZa7R...

Laten we "for the sake of argument" eens aannemen dat er alleen gezinnen zijn met 0, 1 of 2 kinderen. Nul kinderen valt in deze discussie af. Resteert 1 of 2 kinderen. Als het eerste kind een verstandelijke beperking heeft, zijn de ouders vaak zo geschrokken dat ze daarna geen kinderen meer "nemen". Daardoor ontstaat er onder de 1 kinder gezinnen een verhoudingsgewijs grotere groep met verstandelijke beperking dan onder de gezinnen met 2 kinderen. Want je begint vaak pas aan je tweede kind als je eerste kind geen beperking heeft. Het gaat hier om een statistisch verhaal en let goed op het woord "vaak" in mijn verhaal.

Laat ik voorop stellen dat het "nemen" van kinderen een grote misvatting is, men neemt geen kinderen maar krijgt kinderen. Als de mens kinderen kon "nemen" dan zouden vele kinderloze echtparen die wel een kind wilden in een dikke rij staan om bij uitgifte een kind te nemen. Dus het is van de zotte om van "ik neem een kind " te spreken , want je kunt het nog zo graag willen maar als je niet zwanger raakt neem je niets. Een gehandicapt kind kan net zo goed de eerste zijn als de middelste of de zoveelste . Wij hebben 3 kinderen gekregen en onze jongste , die inmiddels dik volwassen is is ook gehandicapt , zowel lichamelijk als geestelijk , maar dit hoeft echt niet te betekenen dat bij eventuele volgende kind(eren) ook iets niet in orde zal zijn. Het is meer toeval dan regel. Ook heeft de mens dit gelukkig niet altijd zelf in de hand, want ik heb zelf meegemaakt dat specialisten meer naast de waarheid zitten dan dat ze de waarheid vertellen. Het zijn ook mensen die ook gelukkig niet alles kunnen garanderen ook al gebruiken ze het modernste apparaat. En ik kan u vertellen , een gehandicapt kind hebben is zwaar , maar 2 gezonde kinderen kunnen u meer zorgen geven dan 1 gehandicapt kind , daar ben ik inmiddels wel achter gekomen. Dus verslik u niet als u denkt dat gezonde kinderen u meer kunnen bieden. Bij zulke gedachten zou ik voor geen goud met u willen ruilen.

Bronnen:
Ervaringsdeskundige

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100