Als ik in het donker kijk en ergens naar ga staren, wordt het hele beeld langzaam zwart. Ik hou mijn ogen gewoon open?

Ik doe dit als mijn ogen al gewend zijn aan het donker, dus dat ik dingen wel kan onderscheiden. Dan na een tijdje, lijkt het alsof er een zwarte laag over mijn beeld heenkomt. Ik hou mijn ogen gewoon open en als ik ergens anders heen kijk gebeurt hetzelfde van voren af aan. Hoe komt dit en wat veroorzaakt het?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wat je beschrijft is adaptatie, ofwel gewenning. Je ogen wennen aan een bepaalde hoeveelheid licht. Dat houdt onder andere in dat je licht zwakker ziet naarmate het langer onveranderd op je netvlies schijnt. In een gewone kamer, gewoon overdag, werkt het ook al. Als je dan gaat staren, wordt het beeld ook wat minder "fel", wat waziger, en wat minder gedetailleerd. Pas als jij je ogen (of je hoofd) beweegt, of als er iets in beeld beweegt, zie je dat wat *verandert* weer fel en scherp. Overdag zie je dus dingen al wat minder "fel" als je gaat staren. 's Nachts gebeurt hetzelfde - maar dan heb je al heel weinig licht. Als je al heel weinig licht hebt en je ziet dat licht dan nog eens wat minder "fel" doordat je gaat staren, zie je helemaal niets meer. Dat is het zwarte dat jij ervaart.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100