Als bij het double split experiment alle opties mogelijk zijn, waarom zie je dan elke keer het zelfde patroon?

Mijn vraag gaat over het double slit experiment wat ze uit hebben gevoerd in de quantumfysica.
In eerste instantie werden er elektronen op een enkele geul geschoten om te zien wat er gebeurde. Het resultaat was dat er achter die geul een lange streep met elektronen te waarnemen was die door die geul waren gekomen. Net als ballen die je op een geul afgooit. Ze komen eigenlijk alleen recht achter die geul terecht.
Maar als je twee geulen naast elkaar open zet en er elektronen op af schiet, krijg je een golf patroon. Hiermee word bedoeld dat door middel van een golf beweging je plekken hebt met elektronen en zonder elektronen. Dit wijd uit gespreid op de achterwand.
De gegeven verklaring hiervoor is dat de elektronen in de eerste proefneming doen wat je verwacht. Maar in de tweede proefneming meer opties aflopen en eigenlijk overal kunnen zijn.
Mijn vraag is eigenlijk: Als in het tweede geval beide opties mogelijk zijn, waarom zie je dan niet een combinatie tussen proef 1 en de golfpatronen van proef 2? Als alle opties mogelijk zijn, dan zou dat toch ook kunnen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

doe de proef in gedachten met water, bij 1 gleuf zul je maar 1 lijn zien waar het water terecht komt. bij 2 gleuven zijn er na de twee gleuven 2 bronnen waar water vandaan komt. hierdoor komt er een interferentiepatroon

Dit staat goed uitgelegd in het boek Toeval! van Anton Zeilinger

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100