Waarom komen negatieve/enge gedachten meestal 's nachts?

Je hebt 's nachts niets anders te doen dan op de slaap te wachten. In die tijd komen gedachtes op die je niet kunt ontlopen. Overdag kun je afleiding zoeken, of echt een collega bellen om te vragen of je de deur echt afgesloten hebt (om maar een voorbeeld te noemen).
En het gezegde :Ik zal er eens een nachtje over slapen, geeft aan dat het niet alleen enge gedachtes hoeven te zijn, die je krijgt. Het kunnen ook hele verhelderende zijn. (hoewel verhelderend ook eng kan zijn ;))

De gedachten komen omdat je moe bent.
Ik zelf ben er ook vatbaar voor, maar weet wel van mezelf dat als ze komen ik gewoon moet gaan slapen, dan pak ik een Donald Duck en lees ik een verhaaltje (hoef ik niet bij na te denken, de verhalen ken ik uit mijn hoofd, maar je wordt er wel rustig van).
Waarom vermoeidheid je gedachten beïnvloed weet ik niet, maar de oplossing is dus vrij simpel, gewoon slapen.

Dit komt doordat je aan het einde van de dag het "filmpje" afspeelt.Dus de opgedane ervaringen van die dag plus van de tijd daarvoor, daar denk je over na. Daar zitten soms ook negatieve zaken bij.

Dat komt omdat het donker is. Zonlicht maakt mensen vrokijker. In de winter is het donkerder en zijn er ook veel meer mensen met depressies en zo.

Omdat tijdens de slaap het onderbewuste meer kansen krijgt en daardoor de niet rationele kanten van je boven komen.

Een simpele vraag, maar een heel complex antwoord dat erop wijst dat we het eigenlijk niet helemaal weten. Ik probeer wat gedachten te stroomlijnen:

Overdag moeten zoogdieren zoals de mens overleven en alert zijn. Onze zintuigen registreren dus gigantisch veel informatie en proberen meteen te distilleren wat nodig is om te overleven (eten, comfort, voortplanting versus vijanden/territoriumbedreigingen). Het meeste gebeurt onbewust, ook al denken we dat we dit allemaal bewust beleven. De nacht wordt gebruikt door ons om dit allemaal te 'herklasseren' en eigenlijk worden de meeste ervaringen dan gewoon gewist (zie ook laatste Brein/Psyche van juli 2011 over valse herinneringen in dit verlengde). Je partner of jezelf kun je dan bijv. dikwijls in slaap 'voelen' vallen door een aantal 'snukken' die erop wijzen dat je bewustzijn zeer veel loslaat.

Jij hebt het over de fase daaraan voorafgaand: Buiten valt het licht, het geluid weg, en eigenlijk heb je dit altijd als je je helemaal alleen in een hoekje afzondert waar je zintuigen 'zonder werk' vallen of je je comfortabel voelt. Pas dan word ik als drukke mens ook moe, en dus kun je eigenlijk ook voelen hoe de indrukken je niet meer overrompelen maar voel je hoe je gedachten plots naar buiten kunnen via zinzoekend filosoferen (mannen) of zich zorgen maken via overpeinzen (vrouwen, niet polariserend bedoeld). En het donker maakt de mens ook bang, een angst voor spinnen kan dan irreëel uit proportie raken. Ik zelf heb zo al heel mijn leven nachtmerries, maar raakte dit gewoon en denk zelfs dat dit mijn enorme onbaatzuchtige draagkracht voor anderen en zelfzekerheid overdag helpt dragen ter compensatie.

Leer hier zeer bewust mee omgaan, en je zult, net zoals Jezus het predikte, leren verinnerlijken en luisteren naar wat je aanvoelt als 'juist/oprecht' (het is zelfs niet zeker dat hij daarbij zelfs een God als vader benoemde en hij wou zeker niet beroemd worden), en je zult ook overdag veel bewuster leven.

Leer met je angsten omgaan, zodat je zinvoller wordt.

Mooie vraag, maar pas het antwoord toe op je eigen leven. Je zult er zeker... een leven lang werk mee hebben: dag en vooral nacht!