Is het fijn om veel te weten?

Nee want alles wat je weet kan tegen je gebruikt worden... Dat geldt dus ook in jezelf...

Of wat niet weet wat niet deert... ook weer in jezelf...

Het is niet prettig om veel te weten, als je niet weet hoe je de gedachten kunt uitschakelen...

Maar klopt helemaal, veel mensen willen slimmer zijn, maar dat is echt niet makkelijker hoor...

Als je ermee om kunt gaan is het een heel mooi instrument, de gedachten en het veel weten...

:-))

Het voordeel van slim zijn is, dat je op elk moment de keuze hebt of je slim of dom wilt zijn. Vooral bij het omgaan met formalistische instanties kan dat een groot voordeel zijn.

Verder denk ik dat het meer voordelen dan nadelen heeft als je slim bent. Als je dom bent, begrijp je veel dingen niet, en kun je ze niet beïnvloeden en niet voorspellen. Dan overkomt het leven je. Dat is frusterend.

Als je slim bent, heb je veel meer zeggenschap, veel meer invloed, op je leven. Daar staat tegenover dat je veel dingen ziet die veel beter zouden kunnen, maar die de dommeren niet doorhebben. Dat is dan weer het frustrerende van slim zijn.

Al met al denk ik dat dom zijn frustrerender is dan slim zijn.

Heel veel weten is zeer zeker niet altijd even fijn. Zo weet ik door een erg brede intresse van heel veel vaak net genoeg om erover mee te praten. En dit kan bij sommige wel eens tot frustratie leiden...

Maar ik heb mezelf in de tijd dat ik in mijn examejaar zat een voor het exame geschiedenis weken tijd gestopt in de evolutietheorie. En daarvoor kreeg ik uiteindelijk een 3 voor de moeite, want het stond niet in de lesboeken die de school had en had mijn proefstuk daar ook niet over mogen maken. Kon de docent toen de nek wel omdraaien...

Die 3 was naast 4 tienen genoeg om het exame geschiedenis maar te boycotten...

Natuurlijk is het fijn om veel te weten. Helaas hebben mensen die veel weten ook meer ergernissen. De positieve keerzijde is dat je betere keuzes kunt maken en meer grip op het leven hebt.
Een voorbeeld is: Je hebt een bepaalde ziekte; de dokter analyseert en schrijft iets voor; jij slikt medicijnen; krijgt bijverschijnselen en krijgt weer medicijnen om deze bijverschijnselen te onderdrukken.
Of: Jij krijgt diezelfde ziekte; de dokter analyseert; jij verdiept je in de ziekte; weet welke mogelijkheden er zijn om deze ziekte te genezen of er mee te leven; jij maakt je keuze in de behandeling en medicijnen en houdt grip op het geheel en grijpt in als de zaken niet zo gaan als ze moeten verlopen.
Als je deze open leerhouding hebt, neem je niet klakkeloos aan wat je verteld wordt, maar verdiep je je in allerhande zaken. Je weet over het algemeen wat je doet, waarom je dat doet en wat de consequenties zijn. Het lijkt mij in ieder geval vreselijk om niet te weten waarmee ik bezig ben en waartoe dat kan leiden. Ik wil nooit hoeven zeggen: "Das habe ich nicht gewusst".

Hoe meer je weet, hoe meer je weet dat je niets weet.

De boom van kennis het eten daarvan, hebben
mensen tot sterfelijk wezen gemaakt, de mens werd zich bewust en zag hij naakt was.

Een wetenschapper, of de pseudo intellectuelen, kunnen niet ingaan.
Door de poort.

Alleen liefde kan ingaan, in liefde ligt alle weten kennis
dat is het woord van God, het woord is vlees geworden heeft onder u gewoond.

Hij is opgestaan uit de dood

De mensen kunnen opstaan uit de dood. Alleen liefde kan
de hemelpoort in. Hoeft geen verklaringen, Het gelooft.

Een voorbeeld, als je ooit aangeraakt bent, door de vonk
die oversloeg, was je opslag verliefd.

Alle denken kennis was er op dat moment niet, als je in de ogen kijkt van je geliefde staat de tijd stil je gaat er in op.

Daar kan geen klaarkomen tegen op dat is de allerhoogste extase die een mens kam beleven, de liefde ontmoeten.

misschien vind je het een onzin verhaal.
Het is waar!

Kennis is denk ik een tweesnijdend zwaard; het vergroot je kans op overleven en tegelijk je zorgen over de toekomst. Het besef van toekomst is een bron van lijden; het spreekwoord luidt niet voor niets: "De mens lijdt het meest het lijden dat hij vreest."
Soms kijk ik wat afgunstig naar mijn katten of de kraai in de boom achter mijn flat en dan denk ik frustratie kennen jullie ook, maar je geen voorstelling kunnen maken van de toekomst is ook een geschenk.
Soms denk ik hadden wij die neo-cortex die ons zo onderscheidt van andere dieren maar nooit gehad.

Ja, zalig. Het steeds weer willen verbreden van je kennis is gewoon een onstilbare honger,en hoe meer je leert, hoe meer je - inderdaad- beseft hoe weinig je nog weet en hoe veel er nog over is. Het is een soort bodemloze put waar je mateloos van kunt genieten. En met alles wat je leert, zie je weer nieuwe verbanden waardoor 'oude' kennis ook weer in een nieuw licht komt te staan.

Ik kan me eerlijk gezegd werkelijk NIETS voorstellen bij een leven zonder die behoefte aan kennis, aan leren, aan weten. Ik ken ze wel hoor, ik heb vriendinnen, nouja, kennissen die volmaakt tevreden zijn met hun 99 % voorspelbare dagritme (zonder baan ook nog) en nooit de behoefte hebben een boek te pakken of een documentaire te zien of zelfs maar een discussie te voeren....brrr, ik word er gewoon een beetje iebelig van; die onvoorstelbare leegte....

Zeker wel, het geeft je genoeg gespreksstof. Maar het is ook weer niet goed ermee te koop te lopen, want het zal je niet in dank afgenomen worden.

Uhm ik vind het fijn om veel te weten.. Maar dan wel zo veel mogelijk verschillende nutteloze weetjes. Door veel te weten kan je nog meer te weten komen en onderzoek doen.
Dus mijn conclusie is: ja

kennis is weten dat je heel veel niet weet.

Wanneer je veel weet kun je beslissingen nemen die in potentie gunstiger uitpakken.

Je hebt dus minder last van obstakels in het leven. Ook kun je een situatie beter inschatten.

Kortom je kunt bewust handelen.

Ja het is fijn om veel te weten. Maar hoe weet je nog wat je weet? Je onthoudt iets even en dan is het weg. In de tijd voor de TV en internet wisten de mensen niet zoveel en daardoor was er meer vertrouwen in de mens. Nu weet je alles wat je weten wilt maar het is erg vluchtig, en toch zijn we er lang mee bezig.

Als ik een antwoord heb gevonden op een vraag krijg ik daar tien nieuwe vragen bij. Ik durf van mezelf te zeggen dat ik over redelijk wat kennis beschik omdat ik ontzettend veel lees over alles wat ik maar interessant vind. Het stelt mij alleen niet gerust. Soms word ik gek van mijn eigen gedachten en al mijn vragen. Ik vind het persoonlijk eerder vermoeiend dan dat het mij gerust stelt. Daarom leer ik mezelf nu dat dingen soms ook gewoon zijn zoals ze zijn zonder daar een antwoord op te willen vinden. Hoe simpeler het leven hoe makkelijker het is. Zodra je beseft dat er ontzettend veel dingen zijn die je niet weet of begrijpt maak je je leven onnodig complex. Het is handig om in je werk kennis te hebben van zaken en dat kan ook heel nuttig zijn. Er is echter ook een grens waarin het door kan slaan in het weten om het maar te willen weten. Op een gegeven moment kom je op een punt waarop je beseft dat kennis ook het antwoord niet is. Ook als je veel weet overkomt het leven je. Zoals nu met corona wordt het ook weer duidelijk dat het leven niet maakbaar is.

Kennis kan controle geven, maar geeft soms ook een schijngevoel van controle. Een bepaalt bewustzijn kan je zeker helpen. Doorslaan is niet goed. Soms verlang ik terug naar de dag dat ik nog niet zo bewust was van alles. Mijn leven was misschien toen niet beter, maar wel makkelijker. Ik heb inmiddels ook geleerd dat je leven altijd tegenslagen kent, hoeveel kennis je ook hebt. Kennis is ook niet altijd de oplossing op tegenslagen, je houding wel. Het is te complex of kennis het antwoord is op grote vragen, of dat ontwetendheid ons helpt om vrijer te denken. Ontekennen dat bepaalde dingen bestaan of zo zijn gebeurt heeft geen zin. Je moet je kop niet in het zand steken door kennis te ontlopen. Maar ik heb na een dag fysiek actief te zijn geweest of tijd heb doorgebracht met mensen om mij heen (of dat nu gezellig was of dat ik een lastige confrontatie heb gehad) meer het gevoel dat ik heb geleefd dan dat ik alleen maar in mijn hoofd zat, of nieuwe dingen zat te lezen.