Zijn er vanuit de medische wereld ooit pogingen gedaan om pedofilie niet langer als een ziekte te beschouwen?

Ik vernam onlangs dat het nog maar enkele decennia geleden is dat homoseksualiteit/homofilie als een ziekte werd beschouwd en dat in de VS de medische wereld bij elkaar is gekomen en gesteld heeft dat het geen ziekte is. Minstens zes duizend jaar daarvóór werd het wel algemeen als een ziekte (en een zonde) beschouwd. Ik vroeg me af of de medische wereld zich ook al eens over het thema pedoseksualiteit en pedofilie heeft gebogen en een stelling heeft naar voren proberen brengen die eventueel dezelfde boodschap met zich meedraagt, dat het geen ziekte is? Of is men het er éénsluidend over eens dat het wel degelijk een ziekte (of pschylogische/psychosomatische(?)afwijking) is?
Verder vroeg ik me ook af waaraan een individu bij zichzelf kan vaststellen dat hij of zij pedofiel is, en of dat dan inhoudt dat hij of zij zich nooit aangetrokken voelt tot volwassenen? En wat zo iemand precies voelt? Welke leeftijdscategoriën voor pedofielen het meest aantrekkelijk zijn? En of pedofielen ook 'uit de kast' dienen te komen of toch maar beter niet omdat het buiten de kast misschien te gevaarlijk is omwille van het onbegrip van de 'normale' mensen?
Ik had even een dilemma in welke categorie dit thuishoorde, omdat het misschien even zo vaak voorkomt dat iemand zich 'gewoon' aangetrokken voelt, zonder seksuele lading of intenties. Ik heb het dan maar in sociale wetenschap geplaatst, want ik wil het liever niet in seksualiteit plaatsen, omdat dat wellicht in veel gevallen niet het punt is.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

In puur psychologisch opzicht kan je een parallel trekken tussen homofilie en pedofilie. Voor beide bestaat geen geneesmiddel en dat is in beide gevallen ook helemaal niet nodig. Met de gevoelens is namelijk op zich niets mis. Het probleem zit 'm echter in de 'uitvoering'. Wanneer een homofiel een intieme relatie aangaat met een man/vrouw zal dit in de regel met wederzijdse goedkeuring zijn. Maar de wetgever heeft gezegd (en dat zal het gros van de psychologen beamen) dat door het machtsverschil tussen kinderen en volwassenen er voor het kind niet daadwerkelijk sprake kan zijn van keuzevrijheid. Pedofilie is in de DSM IV gecategoriseerd als psychoseksuele stoornis. Behandeling is voornamelijk gericht op impulscontrole. Pedofilie is niet het directe probleem waar pedofielen mee te kampen hebben. Het is de onmogelijkheid gehoor te geven aan hun gevoelens, de constante druk om deze gevoelens geheim te houden uit angst voor lynchpartijen en het conflict tussen ratio en emotie. Depressies, eenzaamheid, suïcidaliteit, eetstoornissen, agorafobie... dat zijn vaak gevolgen voor pedofielen die de wet willen naleven. Dat is de reden dat pedofilie wordt gezien als een ernstige afwijking. Als een pedofiel geen slachtoffers maakt, vergt het vaak intensieve therapie om hem of haar een prettig leven te kunnen bieden. Dit nog afgezien van het feit dat veruit de meeste pedofielen nooit hulp zullen zoeken voor hun problemen. Pedofielen zijn de grote monsters van deze tijd. Ik denk dat een voorstel tot herinvoering van de doodstraf in Nederland voor kinderverkrachters een referendum zou overleven. Dit legt veel druk op een pedofiel, die in de meeste gevallen zijn/haar voorkeur liever kwijt dan 'rijk' is, laat staan dat ze dit kenbaar maken in hun omgeving. Concreet: Ja, die pogingen zijn gedaan, maar de algehele consensus is dat pedofilie een afwijking is. De gevoelens an sich zijn met andere seksuele voorkeuren vergelijkbaar. De stoornis is in deze het niet (voldoende) besef kunnen hebben van de ongelijkwaardigheid van een intieme relatie tussen volwassene en kind. Er zou bijvoorbeeld niet eens sprake zijn van een stoornis wanneer een pedofiel een gelukkig leventje leidt waarin hij/zij de gevoelens niet praktiseert en daar volkomen vrede mee heeft. Dit zal in de praktijk echter zeer zeldzaam zijn. Pedofielen klappen niet snel uit de school over hun voorkeur. Cijfers over leeftijdsvoorkeuren lijken me daarom, als ze al bestaan, onbetrouwbaar.

Bronnen:
http://behavenet.com/node/21512
http://medischcontact.artsennet.nl/archief...

Volgens mij is er geen eensluidende mening of pedofilie of pedoseksualiteit al dan niet een afwijking is. Gevonden artikelen over dit onderwerp: Oké, er zijn dus mensen die opgewonden raken van andere dingen dan een aantrekkelijk persoon. Is daar iets mis mee? Ja, zeggen sommige wetenschappers, mensen met een parafilie hebben een afwijking—aangeleerd of aangeboren. Andere wetenschappers, de sociaal-psychologen, zijn het hier niet mee eens en wijzen erop dat homofilie tot 1973 ook nog officieel als een parafilie werd gezien. De cultuur en tijdsgeest bepalen volgens hen wat afwijkend is en wat niet. http://www.kennislink.nl/publicaties/opgewonden-van-geiten-latex-of-poep Frenken[9] noemt vier typen verklaringen: ‘De psychodynamisch georiënteerde clinici zien pedofilie als resultaat van een stilstaande psycho-seksuele ontwikkeling. De leertheoretici noemen pedofilie het gevolg van een seksueel leerproces; Cognitieve psychologen zien het als een effect van verstandelijke vertekeningen en van de pedofiel in 'gunstige' situaties (heteroseksuele situaties); Feministen denken meer in de richting van een cultureel bepaalde factor.’ Gieles[10] geeft, aan de hand van Howitt[11], naast deze vier, nog vijf andere verklaringsmodellen aan, namelijk het voorwaarden-zoekende, het biologische en het historische model, alsook de modellen van een sociale constructie en die van de demonologie. http://www.humanbeing.demon.nl/humanbeingsweb/Bibliotheek/ernest/hoofdstuk_1.htm Over pedofilie bestaan weinig cijfers, maar men schat dat een tot drie procent van de mannelijke volwassen bevolking pedofiel zou zijn: 50.000 tot 150.000 mannen in ons land dus (over vrouwen is minder geweten). Het overgrote deel van deze groep blijkt niet-praktiserend. http://www.mo.be/column/pedofilie-geen-daden-maar-woorden http://tkmnieuws.nl/1-tot-3-van-de-mannen-voelt-zich-ergens-in-zijn-leven-seksueel-aangetrokken-tot-een-kind Tot slot nog een interessante link “Het is nu nauwelijks voor te stellen, maar zo'n dertig jaar geleden werd er nog veelvuldig gepleit voor acceptatie van seks met kinderen.” http://www.volkskrant.nl/vk/nl/11304/Vonk/article/detail/3633812/2014/04/11/Toen-was-pedofilie-nog-heel-gewoon.dhtml

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100