Is het Milgram-experiment net zo effectief als je de persoon ziet lijden?

In het originele Milgram-experiment horen de proefpersonen de andere persoon lijden maar is deze test net zo effectief als je de persoon tegenover je niet alleen hoort maar ook ziet lijden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je weet toch dat die persoon die zogezegd een shock krijgt niet echt een shock krijgt maar dat dat een acteur of een bandopname (van een acteur) is ... Dus als je tegenover de persoon die zou moeten lijden zit dan zie je meteen dat hij niet echt lijdt, waardoor er helemaal geen effect is. Maar stel als hij echt zou lijden dan zou het wel meer (of evenveel) - hangt ook van persoon tot persoon af - effect hebben dan alleen maar horen. Hieronder meer informatie: "In de proefopstelling werden de deelnemers individueel, samen met een acteur, ingelicht over de inhoud van het experiment: de invloed van straf bij leren. De eigenlijke deelnemer weet niet dat de andere deelnemer een acteur is. Via een "loting" krijgt de deelnemer altijd de rol van leraar, de acteur die van leerling. De straf in het experiment bestond uit elektrische schokken, de deelnemer werd zelf blootgesteld aan een kleine schok van 45 volt, zodat hij kon voelen wat de straf betekende die hij later zou moeten uitdelen. Tijdens het experiment las de deelnemer een lijstje van woordparen voor, die de leerling moest onthouden. Nadien moest de leerling het juiste woord aangeven met een knopdruk als de deelnemer het eerste woord van een paar gaf met vier mogelijke antwoorden. Als zijn antwoord onjuist was, kreeg de leerling een schok, die verhoogd werd met 15 volt bij elk verkeerd antwoord. Als de leerling een correct antwoord gaf, werd het volgende woordpaar voorgelezen. De leraar (deelnemer) geloofde dat hij echte schokken aan de leerling gaf. In werkelijkheid waren er geen schokken in het spel. Zodra de leerling en leraar werden gescheiden, zette de leerling (de acteur) een bandrecorder aan, die met de elektro-schokgenerator was geïntegreerd. Deze bandrecorder speelde vooraf opgenomen opnames bij bepaalde schokniveaus af. Bij 135 volt begon het geschreeuw van pijn op de opnames. Bovendien bonsde de acteur op de muur die hem van de leraar scheidde. Als de spanning was opgelopen tot 300 volt bonsde de acteur opnieuw op de muur. Na het bonzen op de muur en het klagen over zijn hart, gaf de leerling geen verdere reactie op de vragen."

Bronnen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Experiment_v...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100