Waarom hebben veel ouderen moeite met elektronica?

Vooraf:
Deze vraag is bedoeld in de zin van de cognitiewetenschap. Het gaat dus *niet* om de beperkingen die ouderen hebben ten gevolge van slechter zicht, miniscule knopjes, of hoge snelheid.

Voorbeeld. Ik was laatst met een oudere dame in een VVV. Wij waren de enigen, dus alle tijd, geen enkele druk. Er stond een apparaat om toeristische informatie te krijgen.

Op het scherm stond: "Raak het scherm aan om te beginnen.".

Mijn reisgenote tuurde een tijd naar dat scherm, en vroeg toen aan mij: "Wat moet ik doen?". (Noot: ze is bekend met de werking van aanraakschermen.)

Ik wilde haar helpen door niet teveel te helpen, als je begrijpt wat ik bedoel. Dus ik zei: lees maar rustig wat je moet doen, dat staat op het scherm.

Ze las weer een hele tijd. Minuten later vroeg ze: "Moet ik het scherm aanraken?".

Briljant, maar: hoe is het mogelijk dat een normaal-intelligente dame, die meedoet in de maatschappij, en die bekend is met aanraakschermen, zo'n grote moeite heeft met zo'n simpele aanwijzing?

Het lijkt of ze de tekst op het scherm niet ziet als tekst, maar als verzameling letters, zonder dat ze een verband kan leggen met de buitenwereld.

Ik kan meer zulke voorbeelden geven, ook van andere ouderen. Steeds komt het erop neer dat ze een eenvoudige aanwijzing, die ze wél begrijpen als iemand precies dezelfde aanwijzing mondeling geeft, opeens niet begrijpen als de tekst op een scherm staat.

Gaat hier iets mis op cognitief-psychologisch gebied? Ligt het ergens anders aan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het komt door een angst voor apparaten. Die mensen spreken ook geen antwoordapparaat in. De angst is eigenlijk een soort faalangst, als er een fout gemaakt wordt dan gebeurt er waarschijnlijk iets vreselijks. Terwijl deze mensen natuurlijk dezelfde fout ook kunnen maken in een normaal gesprek, maar daarvan weten ze dat het geen ernstige gevolgen heeft. Het is geen desinteresse, het is de angst voor de onbekende gevolgen als er een foutje gemaakt wordt.

Het is van alle tijden. Het is terug te voeren aan volstrekt gebrek aan interesse voor dit onderwerp. Het boeit ze niet. FILMPJE:

Bronnen:
http://www.youtube.com/watch?v=jpUHsnUPVb8

Als je een willekeurige vrouw vraagt hoe ze een band van de fiets moeten plakken, zullen de meeste het echt niet weten, laat staan uitvoeren, omdat ze alle informatie hierover domweg onbewust blokkeren, als je het uitlegt, begrijpen ze het wel wat je zegt, maar door de onbewuste blokkade nemen ze het niet op, mannen hebben dit verschijnsel ook, maar met totaal andere onderwerpen. Als ze mij vertellen dat de vrouw die al jaren lang gewoond heeft in het huisje van Cees, nu is gaan wonen achter de bakker die vorig jaar is gestopt, zeg maar het voormalige huisje van zijn zoon van zijn eerste vrouw en dan bedoel ik het huisje er tegen over met die groene deur , dan komt dit bij mij echt niet binnen. Dit zijn echt vrouwendingen, daar heb ik ook een onbewuste blokkade voor, en anders krijg ik hem wel. het heeft totaal niet mijn interesse, ik luister wel, versta het ook, maar verder komt het niet. Het lijkt wel of bepaalde informatie bij mensen er uit gefilterd wordt en ze ondanks dat ze het lezen het niet kunnen onthouden, als iemand het ze verteld wat er staat is het al wat makkelijker, je bent immers al een stapje verder, maar ook dan komt het niet voldoende bij ze binnen en zullen ze het de volgende keer weer niet begrijpen en weer vragen om uitleg.

Misschien omdat ze geen verstand van hebben. Niet iedereen heeft verstand van elektronica..

Ik behoor tot de doelgroep. Ik kan je verzekeren dat als ik de interesse er voor op kan brengen ik dit zeker onder de knie krijg. Evengoed als het installeren van software. Maar behalve interesse vind ik het zonde van de tijd al die uren welke je door moet brengen met het uitvogelen van tich verschillende afstandsbedieningen, navigatiesystemen, e.d. Misschien komt dat ook omdat wij het vroeger niet gemist hebben. Een T.V. met 1 knop dat is pas toekomst.

Ouderen kunnen zich ook onzeker voelen. Bang dat ze iets verkeerd doen, iets stuk maken en dat is een zonde vinden de meeste ouderen. Op mijn werk merk ik dit ook vaak. Nu ben ik zelf niet erg handig, maar ik probeer alles eerst zelf op te lossen. Bovendien heb ik het geluk dat ik niet beter weet dan dat er elektronica is. Iets wat ouderen niet hebben. Elektronica is als een vreemde taal voor ze, waarin een verschil in klank of intonatie al vloeken kan zijn... Tja, ik kan het niet anders uitleggen. Toegevoegd na 19 minuten: Er zijn ook ouderen die wel handig zijn met elektronica. Het is een kwestie van wennen, voor jongeren en ouderen.

Seniors hebben de tijd van weinig knoppen ten volle genoten. Nu zijn er oneindig veel toepassingen van electronica op de markt. Een senior wil daar ook gebruik van maken maar schrikt gewoon van de ingewikkelde voorbereidingen en installatie van al die toepassingen:als er iets verkeerd loopt, staan ze hulpeloos. Niemand om te helpen.. miserie. Door al die slechte ervaringen proberen ze een manier te vinden om zich dat allemaal te besparen en doen ze zich hulpelozer voor dan ze zijn. Wees gerust dat ze in de meeste gevallen nog veel onder hun hersenpan hebben zitten. Door relativering gebruiken ze die echter enkel voor de noodzakelijkste, dagelijkse, vertrouwde dingen. Ik meen dat ze zich voor bepaalde nieuwe zaken gewoon afsluiten en dat ze dit uit wellevendheid niet vertellen aan jongere mensen. Vergeef het hen, ik hoor er ook bij.

Ik weet niet of je iets hebt aan een ervaring van mij; zie maar. Verleden jaar kwam ik in het UMC in Utrecht terecht. Daar heeft iedereen een computer boven zijn bed, met aanraakscherm. Ik ben alleen een computer met muis gewend en vond dat aanraakscherm bijzonder lastig. Vergat telkens dat er geen muis is en zocht naar het beest. Na een week was ik er nog steeds niet aan gewend vlug met die computer te werken. Ik ben blij dat ik hier thuis niet zo'n computer heb en ik hoef er ook geen.

Ik hou het op de angst voor de grote gevolgen. Ook ouderen weten dat met 1 druk op de knop er vanalles gebeurd. Met 1 'ja' en ze zitten aan vast. Sommige ouderen hebben inmiddels grotere angsten als vroeger. Een voorbeeld zou kunnen zijn dat hun bankrekening helemaal leeg gemaakt wordt. Jarenlang leven met angsten en je verliest op een gegeven moment alle realiteit in het leven.

Het heeft niets met ouderen te maken. Niets met leeftijd. Ik heb een aantal malen mensen geholpen met het kopen van een treinkaartje via de automaat. Mensen die liever in een lange rij staan, dan zo'n automaat te bedienen, want "oh jee, ik weet niet hoe dat moet". Die lettertjes op zo'n scherm, dat is blijkbaar eng. Jonge moeder bijvoorbeeld. Die kwam ik later tegen en ze zei: "goh, ja het was echt niet moeilijk. Dank je wel". Het heeft met ervaring en ontwikkeling te maken. Met interesse in ontwikkelingen op dat gebied. Mijn man hoort echt wel bij "de ouderen". Die heeft al een computer zo lang die dingen bestaan. Video, DVD, digitale TV, Digitale spiegelreflexcamera. Hij is degene die al die afkortingen kent van al die kabeltjes enzo. Zijn nieuwste aankoop is een digitale filmcamera met aanraakscherm. No problems. Mijn ex, daarentegen, een stuk jonger, wist niet hoe hij de videorecorder moest bedienen, programmeren, etc. want dat deed ik altijd. Na de scheiding was het vloeken als de kinderen een filmpje wilden zien. Het is misschien wel logisch dat het voor jongeren gemakkelijker is omdat ze er meer vanzelfsprekend mee opgroeien. Maar voor ouderen die een beetje "bij" gebleven zijn is het net zo makkelijk. Zelf ben ik ook niet zo jong meer. Maar ik vind bijvoorbeeld het boekenzoeksysteem bij de Bruna, met aanraakschermen een heerlijk systeem om snel en makkelijk informatie te krijgen. Of het apparaat op het station, waarmee je in sommige grote steden een stadplattegrond kan printen. Heerlijk toch, hoef je niemand wat te vragen. Dus als het al te maken heeft met interne mentale processen (cognitieve psychologie) dan komt dat niet door beperkte verstandelijke vermogens, maar door belangstelling, interesse en willen.

ouderen zijn van een andere generatie toen al de huidige technieken nog niet bestonden en ze vastgeankerd zaten in hun tijdperk. ze hebben het dus inderdaad moeilijk om de verschillende werkwijzen toe te passen. de registratiecapaciteiten verminderen met de ouderdom maar mits goed onderhouden kunnen ze nog heel wat leren, zoals bv talen, recht, computer, electronica en zelfs nog diploma's behalen, maar en nu zeg ik maar, het wordt gemakkelijker geabsorbeerd als het voorgedaan of voorgezegd wordt dan als men het zelf moet lezen hoe het werkt. ik zie een oudere persoon nog moeilijk zelf gecompliceerde computerprogramma's of high-tech installeren.

In het algemeen hebben vrouwen geen affiniteit met techniek. Dat komt omdat bepaalde hersendelen anders werken dan bij de man. Gelukkig maa. Daarnaast geldt het gemis aan het gebruik met electronica tijdens hun jeugd. Jong geleerd, oud gedaan. De jonge vrouwen (meisjes) die nu met pc leren werken, zullen deze problemen later dus in mindere mate hebben.

Ik kan me voorstellen dat een dergele simpele zin al een berg vragen oproept. Zoal in een eerder antwoord genoemde schermpjes bij de ns. Je moet de link leggen tussen het scherm, de bediening en de handeling. Dus: Ik wil iets, dus moet IK het scherm aan raken. Welk scherm? Het scherm waar je naar kijkt 'Raak het scherm aan om te beginnen' Zomaar een paar potentiele vragen: - Waar moet ik het scherm aanraken? - Hoe lang? - Moet ik hard drukken? - Wat begint er dan? - Gaat me dat wat kosten

Oudere mensen zijn niet gewend instrukties te krijgen vanuit een kast met letters. Naarmate ze het vaker doen en de voordelen er van in gaan zien zullen ze het meer gewend zijn. Op jongere leeftijd leer je de dingen makkelijker, op oudere leeftijd ben je geneigt voor die dingen te kiezen die je op jonge leeftijd hebt geleerd.

Het is niet altijd even simpel met een touchscreen. B.v. als je bij een pinautomaat geld pint is de layout zo gemaakt dat je wordt uitgenodigd om op de tekst te drukken als je veel met touchscreens werkt, terwijl de knoppen gewoon langs het scherm zitten. Dit maak ik zelf mee dus zo logisch is het niet. Wat je op de schermen voor teksten tegenkomt kunnen de verwarring ook nog eens versterken. Ook de gebezigde taal kan een barriere zijn voor iemand die ervoor staat Wie zegt dat het aanraakscherm het glas is waar de tekst achter zit. Iemand kan wel denken dat het een of ander bord is dat langs het apparaat staat bedoeld wordt. Ook worden termen als touchscreen of aanraakscherm wel gebezigd, niet iedereen heeft zomaar door wat dat is laat staan dat het het zelfde is. De ouderen onder ons zijn het meest vertrouwd met de ouderwetse draaiknop daar ging de radio mee aan en tevens kon je het volume er mee bepalen. Dit is allemaal heel iets anders als een computerscherm wat eigenlijk pas de laatste tien jaar op grote schaal voor iedereen toegankelijk is geworden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100