Hoe komt het dat je bij een auto ongeluk, het gevoel hebt dat de tijd veel trager verloopt?

Ik heb ooit eens een dreigend auto ongeluk gehad, en ik had toen echt het gevoel dat de tijd in slow motion verliep.
Elk detail was scherp waar te nemen.
Voor mij nog steeds een raadsel.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Zoals ik als eens eerder op een dergelijke vraag antwoordde, in noodsituaties komt er een stoot adrenaline vrij. Deze verhoogt onder andere de denksnelheid. Omdat we inderdaad normaal enige gedachten per seconde hebben, meten we daaraan de tijdbeleving af. In nood kunnen onze hersenen echter zeer veel sneller werken en hebben we dus meer gedachten. Omdat onze tijdbeleving is gekoppeld aan onze gedachten , gaat de werkelijke tijd in onze beleving veel langzamer en kunnen we meer acties ondernemen die ons in veiligheid moeten brengen of gevaar af kunnen wenden. Onze denksnelheid kan dan oplopen tot vele tientallen malen (mogelijk meer dan honderd maal) zo snel als gebruikelijk, het denken en handelen gebeurt dan in een reflexmatig tempo. Een belemmering is de snelheid waarmee signalen getransporteerd kunnen worden. Daarom gaan de hersenen ook nog eens veel efficienter werken en sluiten zich volledig af voor pijn en zelfs angst. Zo hebben we de maximale mogelijkheid ons vege lijf of dat van een ander te redden. Ik heb een aantal ongevallen gehad (wo. een aanrijding waarbij ik onder water geraakt ben) en toen heeft dit vermogen tot supersnel denken , kalm blijven (!) en handelen mijn leven gered. Omder normale omstandigheden heb ik soms moeite om mijn autogordel om of af te doen (ik had deze wel om tijdens dat ongeval, de blauwe striemen op mijn lichaam gaven aan welke enorme impact ik doorstaan had.) maar was onder water op de kop hangend in een totaal verwrongen auto toch in staat gebleken deze af te doen en de auto via de achterklep(!) te verlaten, de enige bruikbare doorgang, bleek later Ondanks dat ik daarna in shock raakte kan ik me alles nog tot in detail herinneren, totdat ik buiten levensgevaar was. Ik bleef bij bewustzijn maar kan me daarvan werkelijk niets meer herinneren. Velen zullen met dergelijke verhalen dit relaas kunnen staven. Mogelijk heeft het ook te maken met het idee dat we normaal nog geen 5% van onze hersenen gebruiken maar mogelijk in dit soort situatie de rest van de hersenen ook een rol gaan spelen. De mens is goed ontworpen!!

Dat komt omdat je in je normale staat van 'zijn' vaak word gehindert door je gedachten. We ontvangen per seconde zo'n biljoen bits aan informatie, maar onze hersenen filteren het tot pak 'm beet 20Mb. Als je ergens op focust, dan merk je de dingen er omheen niet zo scherp op (dat is een reden waarom men vaak voor mediteren naar een kaars staart en daar geheel op focust en in op kan gaan). In het geval van een ongeluk, gebeurt het dat je lichaam het overneemt, net zoals deze de controle voor je ademhaling regelt. Dan beleef je het veel intenser omdat er meer informatie word opgenomen (Focus je je maar eens op je ademhaling).

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100