Kan een winterdepressie mede ontstaan door de lichtintensiteit, ook als je dagelijks veel buiten bent?

's-Winters hebben veel mensen last van een depressie/depressieve buien door een tekort aan licht, mede omdat ze veel minder vaak buiten zijn dan 's-zomers.
Maar als je nou in de winter dagelijks veel buiten bent en toch last hebt van de winter blues, kan dat dan te maken hebben met de intensiteit van het licht?
Een sombere, bewolkte winterdag levert ongeveer 1.000 lux (=lichtintensiteit) licht op. Op minder grauwe dagen varieert de lichtintensiteit tussen 2.000 en 10.000 lux. Een zonovergoten dag zonder wolken levert 125.000 lux.
http://www.infotalia.com/nld/psyche/ik/vitaliteit/vitaliteit_detail.asp?id=1029
Is hier misschien onderzoek naar gedaan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De oorzaken van een winterdepressie zijn nog niet helemaal duidelijk. Er zijn wel sterke aanwijzingen dat winterdepressie een gevolg is van een verstoring van de natuurlijke dag- en nachtritmes van het lichaam. In de winter verandert het licht: De lichtsterkte van de zon neemt af Het aantal uren daglicht neemt af De zon komt steeds later op. Dit heeft effect op onze biologische klok. De biologische klok is een inwendige klok die in een specifiek deel van de hersenen zit, in het gebied achter onze ogen. Ieder mens heeft een lichaamseigen biologische klok. Het is een aangeboren mechanisme dat ervoor zorgt dat een groot aantal belangrijke lichaamsfuncties volgens een vast ritme (bioritme) plaatsvinden. Denk aan: ademhaling hartslag stemming concentratie eetpatroon stofwisseling hormoonspiegels schommelingen in de lichaamstemperatuur slaap-waakritme. Vooral daglicht is belangrijk om de biologische klok gelijk te zetten. De ogen spelen daarbij een grote rol. Daarnaast is het duidelijk is dat bepaalde stoffen in de hersenen een belangrijke rol spelen. Een van die stoffen is Melatonine. Melatonine is de belangrijkste tijdgever voor de biologische klok. Melatonine is een slaaphormoon dat aangemaakt wordt als het donker wordt. Zodra er weer licht in de ogen valt, stopt de productie van melatonine. Bij mensen die daar gevoelig voor zijn, valt er 's winters in de ochtend te weinig licht in de ogen om de melatonine productie te stoppen. Daardoor kan het biologisch ritme niet gelijk gezet worden en ontwikkelen mensen allerlei klachten: de winterdepressie. Doordat de lichtsterkte afneemt, neemt ook de intensiteit van het licht af, mensen die veel buiten zijn, zullen hier minder last van hebben, dan mensen die de hele dag binnen zitten, maar krijgen toch minder licht dan in de zomer, mede door de verlaagde lichtintensiteit, mede door het aantal uren dat het licht is.

Bronnen:
http://www.psyq.nl/Programma/Depressie/win...

Dat kan inderdaad mede te maken hebben met de lichtintensiteit. Licht dat via de ogen binnenkomt zorgt voor de aanmaak van serotonine in de pijnappelklier. Serotonine wordt ook wel het gelukshormoon genoemd. Bij te weinig licht, ofwel door de duur ofwel door de intensiteit of door een combinatie hiervan, komt er te weinig licht via de ogen binnen waardoor er te weinig serotonine wordt aangemaakt en men zich dus somberder kan gaan voelen. Als het zover gaat dat mensen echt depressief worden dan wordt het ook wel SAD genoemd, 'season affective disorder'. Of seizoensafhankelijke depressie of inderdaad winterdepressie. Dit kan vrij ernstige vormen aannemen en mensen zijn dan gebaat bij suppletie van licht door bijvoorbeeld speciale therapielampen. Een lichte, minder ernstige vorm wordt ook wel winterblues genoemd.

Zeker. Dit kun je zelf al ervaren ( hai Wendy leuk je te lezen), Als het regent buiten en "donker weer" is heeft dat om die reden gelijk al invloed op onze gesteldheid. Vergelijk dit met het andere uiterste, midden in de winter een dag dat de hele dag de zon schijnt. Je kunt de energie bekant voelen buiten en je doet op zo'n dag gemiddeld meer dan bij donker weer. Let er maar eens op.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100