het gevoelsleven bij een schizofreen, hoe zit dat?

Ik schrijf al een tijdje een boek over iemand die schizofreen is. Nou vraag ik me af ivm het feit dat ik geen ervaring heb hoe het zit met het gevoel van die persoon. Ik heb wel veel boeken gelezen waarin staat staat dat die mensen nogal een vervlakt gevoel hebben. Maar kunnen ze dan ook niet huilen om dingen...?

Weet jij het antwoord?

/2500

Bij schizofrenie heb je de zgn. 'negatieve symptomen'. Dit zul je inmiddels weten, maar naast de 'positieve symptomen' (het aanwezig zijn van dingen die er niet horen te zijn, zoals het horen van stemmen of het hebben van waanideeën) zijn er de negatieve, dus het níet aanwezig zijn van dingen die er wél horen te zijn. Daar hoort o.a. een vlak affect bij. Een vlak affect is echter niet hetzelfde als een afgevlakt gevoel. Het betekent dat iemand weinig gevoel tóónt, en dat ook allerlei normale wat subtielere emoties die je hebt in een normaal gesprek, minder levendig zijn. Dat kan zich o.a. uiten in een monotone spraak. Dat betekent natuurlijk niet dat iemand niet kan huilen om dingen, of geen emoties ervaart. Maar zeker bij het langer bestaan van schizofrenie merk je steeds meer dat vlakkere affect, iets wat ook weinig tot niet reageert op medicatie (in tegenstelling tot de positieve symptomen). Als je een boek schrijft over schizofrenie waarbij je niet enkel beschrijft hoe iemand zich gedráágt, maar ook iets wilt schrijven over het gevoelsleven of over het perspectief vanuit de persoon zélf, moet je denk ik meer en andere research doen dan het kijken naar de kenmerken die beschreven worden ten behoeve van diagnostiek. De kenmerken die in bijvoorbeeld de DSM-IV staan, beschrijven iets wat je ziet aan de buitenkant, iets wat de clinicus kan observeren en zegt niets over hoe iemand zich diep vanbinnen voelt. Als je dát wilt onderzoeken, zul je moeten zoeken naar wat mensen met schizofrenie daar zelf over schrijven of vertellen. Er zijn vast wel interviews of autobiografische werken te vinden, en eventueel zou je zelf mensen kunnen interviewen die al langer aan deze aandoening lijden en bereid en in staat zijn om daarover te vertellen. Ook zou je kunnen praten met psychiaters en andere hulpverleners die veel ervaring hebben met schizofrene patiënten, omdat die weer kunnen beschrijven wat patiënten hen vertellen over hun gevoelsleven. In algemene termen uiteraard, want zij hebben een beroepsgeheim.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100