Hoe komt het dat mensen zo vaak corrupte politici, corrupte bedrijfsleiders of wat dan ook veroordelen, maar zelf corrupt zijn als 't hen uitkomt?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

We zien onze fout het scherpst als we een ander die zien maken. Treffende spreekwoorden bevestigen dit. Het heeft ook met jalouzie te maken, de ander die in het nieuws is en het dus meestal een stuk ruimer heeft dan wij veroordelen we in wezen om zijn succes gekoppeld aan voor ons zeer herkenbare fouten. "Wie vrij van zonden is werpe de eerste steen" zei HIJ tegen diegenen die later riepen "kruisigt HEM" Er is in die 2000 jaar dus weinig veranderd. Fons Jans (overleden priester/carbaretier) zei ooit"gij zult niet de ontucht begeren die uw naaste toebehoort" Ofwel IEDER MAG ZIJN EIGEN FOUTEN MAKEN. Wat fout is mag en moet wel benoemd en aangepakt worden, laten we echter niet vergeten hoeveel fouten we zelf maken. Zo zijn er vaak geen grotere wetsovertreders dan wetsdienaren.

Corrupt zijn loont zich.. Oftewel: Het is voor veel mensen moeilijk niet de andere kant op te kijken als ze een paar duizend euro geboden krijgen om even niet op te letten. Het idee in hun achterhoofd is vaak 'Dit is niet zo belangrijk' of nog beter 'Wie merkt het als ik nu ... niet/wel doe..'. De morele kracht om nee te zeggen tegen een snelle paar duizend euro is waarschijnlijk te zwak.

Omdat het hen dan even zo goed uitkomt... De mens is van nature onbetrouwbaar en in staat voor zichzelf te kiezen.

De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet... Je moet corrupt zijn om corruptie te herkennen...

Hij zit de splinter in andermans oog maar niet de balk in zijn eigen oog

Politici en bedrijfsleiders worden geacht het goede voorbeeld te geven.Als een leidinggevende al corrupt is,wat kun je dan van zijn ondergeschikte nog verwachten?

Omdat die twee dingen in feite niets met elkaar te maken hebben. Toegevoegd na 48 minuten: Het zit namelijk in het feit dat het een door degene zelf wordt gedaan en het ander door iemand anders. Dat beide handelingen toevallig met corruptie te maken hebben is dan irrelevant. Alles wat de buurman doet kan ik bekritiseren maar wat ik doe bepaal ik zelf.

Omdat het afkeuren en afwijzen van andermans handelswijzen meestal op grond van eigen emoties gebeurd (en niet op grond van argumentatie of aannemelijkheid) en bij het vormen/tot stand komen van dit oordeel heel weinig informatie (over de ontstaansgeschiedenis, omstandigheden, etc.) nodig is om tot een oordeel te komen. Eigen gedrag valt dan ook eenvoudiger te rechtvaardigen (rationaliseren, zogezegd) omdat je over het algemeen een beter idee hebt van je eigen omstandigheden dan die van een ander. Psychologen: zouden jullie hier iets kunnen vertellen over de 'self-serving bias' en de 'fundamental attribution error', of heeft dat niets met het veroordelen te maken?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100